Presidenten van Amerika: William Jefferson (Bill) Clinton

Geboren:	19 augustus 1946
President:	20 januari 1993 - 20 januari 2001

William Jefferson Clinton, beter bekend als Bill Clinton, was de 42e president van de Verenigde Staten. Hij maakte twee ambtstermijnen vol, namelijk van 1993 tot 2001. Toen hij begon als president had hij de leeftijd van 46 jaar. Dit maakte hem de op twee na jongste president ooit van de Verenigde Staten. Hij werd president aan het einde van de Koude Oorlog en was de eerste president van de ‘baby-boom’ generatie. Clinton was tevens de eerste Democraat sinds Franklin D. Roosevelt die twee volledige ambtstermijnen als president vol maakte. Gedurende zijn carrière werd hij beschuldigd van een buitenechtelijke relatie met Monica Lewinsky, een van zijn medewerksters.

Voor presidentschap

Jeugd en privéleven

Bill Clinton is geboren op 19 augustus 1946 in het Julia Chester ziekenhuis in Hope. Dit ligt in de staat Arkansas. Zijn volledige naam is William Jefferson Blythe III. Hij is vernoemd naar zijn vader, William Jefferson Blythe Junior, die geld verdiende als handelaar. Bill Clinton heeft zijn vader nooit gekend. Hij overleed in een auto ongeval drie maanden voordat Bill geboren werd.

Na zijn geboorte verhuisde Bill’s moeder, Virginia Dell Cassidy, naar New Orleans om verpleegkunde te gaan studeren. Bill bleef achter bij zijn grootouders die een kleine buurtwinkel runden. In die tijd was er nog sprake van rassenscheiding in de Verenigde Staten, maar zijn grootouders verkochten goederen aan mensen van alle achtergronden.

In 1950 keerde Bill’s moeder terug uit New Orleans en trouwde met Roger Clinton. Roger Clinton had samen met zijn broer een autobedrijf in Hot Springs (Arkansas). De familie verhuisde naar Hot Springs. Toen Bill veertien werd nam hij officieel de achternaam ‘Clinton’ van zijn stiefvader over. Veel positieve herinneringen heeft hij echter niet aan zijn stiefvader. Bill zegt hem voornamelijk te herinneren als een gokker en alcoholist die regelmatig geweld gebruikte tegen zijn moeder en halfbroertje Roger Clinton Junior.

In Hot Springs volgde Clinton St. John’s Catholic Elementary School, Ramble Elementary School en Hot Springs High School. Hij stond bekend als een actieve leerling: hij was een fervent lezer en muzikant. Hij zat in het koor en speelde tenor saxofoon.

Twee momenten in Clinton’s leven hebben voor hem de doorslag gegeven om een carrière in de politiek te starten. Één was zijn bezoek als ‘Boys Nation senator’ (een speciaal project voor middelbare scholieren) aan het witte huis, waar hij kennis maakte met president John F. Kennedy. De andere was het luisteren naar de ‘I have a Dream’ speech van Martin Luther King in 1963.

Met de hulp van universiteitsbeurzen kon Bill gaan studeren. In 1968 kreeg Bill zijn ‘Bachelor of Science in Foreign Service’ aan de Georgetown Universiteit in Washington D.C. Hij was lid van verschillende clubs, waaronder ‘Alpha Phi Omega’ (een soort studentenvereniging) en ‘the Order of DeMolay’. Na zijn slagen won hij een beurs om te gaan studeren aan Oxford. Daar studeerde hij filosofie, politicologie en economie. In Oxford speelde hij in een rugbyteam en nam hij deel aan de protesten tegen de Vietnam Oorlog. Na Oxford studeerde hij aan de Yale Law School, waar hij in 1973 zijn diploma haalde. Tijdens zijn studie leerde hij Hillary Rodham kennen. Ze trouwden op 11 oktober 1975 en kregen één dochter, genaamd Chelsea op 27 februari 1980.

Politieke carrière

Nadat hij enkele jaren als hoogleraar rechten onderwezen had aan de Universiteit van Arkansas werd Bill Clinton officier van justitie van de staat Arkansas. In 1978 werd hij gekozen als de 40ste gouverneur van diezelfde staat. Hij verloor echter de herverkiezing in 1980 van zijn republikeinse tegenstander, Frank D. White. In de jaren die volgden hield Bill zich voornamelijk bezig met zijn comeback. In 1982 werd hij opnieuw gekozen als 42ste gouverneur. Van 1979 tot 1981 en van 1983 tot 1992 bekleedde hij deze positie.

In 1992 stelde Clinton zich verkiesbaar voor de presidentsverkiezingen van 1992, hoewel het al een uitgemaakte zaak leek wie er zou winnen. Door het winnen van de Golfoorlog leek zittend president George H.W. Bush van een herverkiezing verzekerd. Verscheidene prominenten van de Democraten besloten zich daarom niet verkiesbaar te stellen. In de voorverkiezingen moest Clinton het opnemen tegen Jerry Brown en Paul Tsongas. De voorverkiezingen werden met afstand gewonnen door Clinton. Zijn ‘Running Mate’ werd senator Al Gore van de staat Tennessee. Samen waren zij in staat om de verkiezingen van 1992 alsnog te winnen, met een percentage van 43% van de stemmen. Zijn tegenstanders George H. W. Bush (republikein) en Ross Perot (onafhankelijk) hadden respectievelijk 37,4% en 18,9%.

Tijdens presidentschap

Presidentschap

Met de keuze voor Bill Clinton kwam er een einde aan het tijdperk van dominantie door de Republikeinen. Zij hadden de voorgaande twaalf jaren en 20 van de 24 jaren daarvoor de president mogen leveren.

Binnenlandse politiek

Meteen na zijn aantreden loste Clinton een belangrijke verkiezingsbelofte in. Hij zette zijn handtekening onder de zogenaamde ‘Family and Medical Leave Act’. Deze wet verplichtte bedrijven hun werknemers onbetaald verlof te verlenen in geval van ernstige medische problemen of problemen binnen de privésfeer. Hiermee maakte hij zich direct populair. Een punt waar hij minder om gewaardeerd werd was zijn aarzeling een andere belofte in te lossen, namelijk een wet om de acceptatie van openlijke homoseksuelen in het leger te vergroten. Links Amerika vond zijn plannen te vrijblijvend, rechts Amerika dacht dat Clinton te weinig begreep van het leger. Na een lange discussie werd besloten het ‘Don’t ask, Don’t tell’ beleid in te voeren. Dit beleid is inmiddels afgeschaft op 22 december 2010 door president Barack Obama.

Wat betreft de economie ging het de Verenigde Staten met Bill Clinton voor de wind. Er was sprake van een aanhoudende economische groei, een toenemende welvaart en een afnemende werkloosheid. Dit is echter niet alleen aan het beleid van Clinton te danken: een combinatie van technologische ontwikkelingen, de gunstige toestand waarin de wereldeconomie zich bevond en de positieve invloed van het Congres hebben hier aan bijgedragen.

De zogenaamde ‘mid-term’ verkiezingen in 1994 waren een drama voor de Democratische partij. Ze verloren hun meerderheid in huis en Senaat. Hierdoor konden de Democraten minder invloed uitoefenen. Dit was vooral te wijten aan de (mislukte) poging van Bill’s partner, Hillary Clinton, om een volksgezondheidssysteem op te zetten.

Gedurende zijn termijnen is hij vaak in opspraak gekomen. Zo had je het Whitewater-schandaal. Dit begon oorspronkelijk met een onderzoek over een mislukte vastgoeddeal van jaren eerder, maar breidde zich uit naar andere zaken en schandalen zoals de zelfmoord van Clinton’s vriend Vince Foster, de affaires die Clinton gehad zou hebben met Paula Jones en Monica Lewinsky en de ‘Troopergate’. Deze ‘Troopergate’ ging over een ‘Trooper’ van de staat Arkansas die beweerde dat hij seksuele ontmoetingen had geregeld voor Bill Clinton (die daar destijds als gouverneur werkte). Uiteindelijk bleek dat zowel de ‘Trooper’ als Paula Jones geld hadden gekregen van conservatieve politieke groeperingen.

Andere door Bill Clinton getekende belangrijke wetgeving was de uitbreiding van de federale doodstraf, een miljoenenovereenkomst met Israël met als doel terroristen op te sporen, de ‘Brady-wet’ (verplichtte onder andere een wachttijd bij de aanschaf van wapens), een gedeeltelijk verbod op abortus en de verhoging van het minimumloon. Ook werd gedurende Clinton’s ambtsperiode de ‘Iraq Liberation Act’ gesloten. Hiermee werd het verdrijven van de Irakese dictator Saddam Hoessein officieel Amerikaans beleid.

Aan het einde van Clinton’s tweede periode stond meer dan 60% van de bevolking achter hem. Een aantal controversiële gratieverleningen aan het einde van zijn presidentschap leidde echter –tijdelijk- tot een grote daling in zijn populariteit.

Buitenlandse politiek

In het buitenland onderhield Bill Clinton voornamelijk nauwe banden met Tony Blair, de Britse minister. Hij bemoeide zich onder andere met de Noord-Ierse problematiek en bezocht Ierland verschillende keren om de vrede tussen de katholieken en protestanten in het land te bevorderen. Uiteindelijk leidde dit tot gesprekken tussen de beide kampen en tot de belofte van het Ierse Republikeinse leger om zich te ontwapenen.

Tijdens het presidentschap van Clinton hebben veel militaire operaties plaatgevonden. In 1993 vond de ‘Battle of Mogadishu’ plaats in Somalië. De Verenigde Staten stuurde verschillende helikopters en grondtroepen. Uiteindelijk werden 18 Amerikaanse soldaten gedood in de strijd en raakten 73 soldaten gewond. Amerika stuurde ook troepen naar Kosovo. In 1998 bombardeerde al-Qaeda verschillende Amerikaanse ambassades in Oost Afrika waarbij honderden Afrikanen en tientallen Amerikanen om het leven kwamen. Als reactie hierop gaf Clinton opdracht tot verschillende aanvallen op terroristische doelen in Afghanistan en Sudan. Ook probeerde hij met verschillende militaire missies Osama Bin Laden te vangen. Dit mislukte echter steeds.

Na presidentschap

Na het presidentschap

Terwijl Bill Clinton zijn plek in de politiek aan het verlaten was, kwam zijn vrouw Hillary Clinton erin als senator van New York. Toen Bill geen president meer was begon hij met het geven va speeches over de hele wereld. In 2004 bracht hij een autobiografie, genaamd ‘My Life’ uit. In 2007 kwam zijn tweede boek, ‘How Each of Us Can Change the World’ uit.

Na de orkaan Katrina richtte Clinton met voormalig president George H.W. Bush de ‘Bush-Clinton Katrina Fund’ en de ‘Bush-Clinton Tsunami Fund’ op. Hij hield zich ook nog bezig met het oprichten van zijn eigen fonds, namelijk de ‘William J. Clinton Foundation’. Hier worden onder andere problemen zoals HIV, AIDS, gezondheidszorg, milieuvervuiling en etnische conflicten behandeld.

In 2008 deed Bill’s vrouw Hillary mee aan de voorrondes van de presidentsverkiezingen. Vanzelfsprekend schaarde hij zich achter haar. Velen vreesden echter dat Bill Clinton via zijn vrouw alsnog macht zou kunnen uitoefenen, hetgeen positief was voor Hillary’s tegenstander (binnen de democratische partij), Barack Obama. Hij won de voorverkiezingen en uiteindelijk de presidentsverkiezingen.

In 2009 reisde Bill Clinton naar Noord Korea om te onderhandelen over de vrijlating van twee Amerikaanse journalisten die daar gevangen gehouden werden. Nadat Clinton gesproken had met de Noord Koreaanse leider Kim Jong-il besloot laatstgenoemde een pardon te geven.

Beroemde uitspraken

I did not have sexual relations with that woman, Miss Lewinsky. - ("Ik had geen seksuele relatie met die vrouw, mevrouw Lewinsky.") - persconferentie in het Witte Huis, 26 januari 1998

Indeed, I did have a relationship with Miss Lewinsky that was not appropriate. In fact, it was wrong. It constituted a critical lapse in judgment and a personal failure on my part, for which I am solely and completely responsible. - ("Ik heb inderdaad een relatie met Miss Lewinsky gehad die niet gepast was. In feite was ze verkeerd. Het was een cruciale beoordelingsfout en een persoonlijk falen van mijn kant, waarvoor ik alleen en volledig verantwoordelijk ben.") – toespraak 17 augustus 1998

When I was in England, I experimented with marijuana a time or two, and I didn't like it. I didn't inhale and never tried it again. (“Toen ik in Engeland was heb ik een stuk of twee keer geëxperimenteerd met marihuana, en ik vond het niet lekker. Ik heb niet geïnhaleerd en ik heb het daarna nooit meer geprobeerd.”)

Being president is like running a cemetery: you've got a lot of people under you and nobody's listening. (“Een president zijn is alsof je de baas bent van een kerkhof: je hebt een hoop mensen onder je en niemand luistert”)