Presidenten van Amerika: Harry S. Truman

Geboren:	8 mei 1884
President:	12 april 1945 - 20 januari 1953
Overleden:	26 december 1972

Harry S. Truman was de 33e president (1945 – 1953) van de Verenigde Staten. Hij volgde Franklin Roosevelt op in 1945 toen deze plotseling overleed.

Voor presidentschap

Jeugd

Harry Truman werd geboren op 8 mei 1884 in Lamer, Missouri. Al vroeg verhuisde hij naar Independence, waar hij een aantal hobby’s beoefende. Hij hield van geschiedenisboeken, piano spelen en koesterde de droom om ooit een beroemde soldaat te worden. Door de benarde financiële situatie van zijn ouders, was het de eerste jaren nog niet mogelijk om naar school te gaan. Dit gebeurde pas op zijn achtste jaar. Hij ging naar Independence High School en studeerde daar in 1901 af. Vervolgens ging hij twaalf jaar lang aan de slag als boer bij zijn ouders. Daarnaast bezat hij een klein eigen bedrijfje dat actief was in de mijnbouw en olie.

In de Eerste Wereldoorlog was Truman officier en commandant bij de artillerie en vocht hij in Frankrijk om Europa te bevrijden. Het leven als soldaat beviel Truman wel.

Na de oorlog trouwde Truman met Elizabeth Virginia Wallace en zij kregen samen één kind; Mary Margaret Truman. In dezelfde tijd begon ook zijn belangstelling voor de politiek, die zich uitte in een lidmaatschap bij de Democratische Partij.

Aanloop carriere

Toen Truman eenmaal lid was geworden van de Democratische Partij werd hij benoemd tot rechter van Jackson County Court. Deze functie combineerde hij met een studie rechten en bekleedde hij van 1926 tot en met 1934. Als rechter hield hij zich vooral bezig met het managen van de financiën van de VS. Hij deed dit tijdens de “Great Depression”.

De volgende carrièrestap was een functie als senator. Hij werd vele malen herkozen werd nationaal bekend tijdens door zijn onderzoek naar de verspilling van overheidsuitgaven en corruptie. Door deze bezigheden heeft Truman een reputatie verworven van een integere, eerlijke en efficiënte man.

Toen Truman in 1944 door Franklin Roosvelt aangesteld werd als vice-president en samen versloegen zij de Republikeinen in de verkiezingen van 1944. Door de plotselinge dood van Franklin Roosevelt was Truman slechts 82 dagen vice-president tot dat hij president werd. Truman staat bekend als een man die van zijn foute leerde. Hij wilde problemen niet uitstellen en doorschuiven naar de toekomst, maar ze meteen aanpakken. Hij nam de schuld van belangrijke beslissingen dan ook op zich met zijn bekende leus; “The buck stops here”.

Tijdens presidentschap

Eerste termijn

In 1945 werd Truman dus plotseling president in turbulente tijden. Twee weken nadat hij aangetreden was pleegde Hitler zelfmoord in Berlijn, waarna Duitsland zich overgaf op 7 mei 1945. De oorlog in de Pacific was daareentegen nog lang niet over; experts voorspelden dat het nog minimaal een jaar zou duren en dat de VS echt een invasie zou moeten plegen in Japan.

In de tussentijd werkten Groot-Brittannië en de Verenigde Staten aan het meest dodelijke wapen; de Atoombom. Toen deze af was en succesvol getest was in de zomer van 1945 gaf Truman toestemming om de bom te gebruiken tegen Japan. Op 6 en 9 augustus 1945 liet de “U.S. Army Air Force” twee atoombommen vallen op twee steden; Hiroshima en Nagasaki. 150.000 Mensen werden in één klap vermoord en voor ruim 100.000 ‘overlevers’ begon een lange lijdensweg door de neveneffecten zoals radioactieve straling. Truman wilde verder bloedvergieten in de oorlog vermijden en meendde dat door het met grof geweld afdwingen van de Japanse capitulatie de oorlog snel afgelopen zou zijn, waardoor veel levens gered zouden worden. Tegenover deze argumentatie staat het beeld van Truman als één van de grootste oorlogsmisdadigers ter wereld.

Er speelden in het begin van zijn presidentsschap nog meer internationale affaires; de relatie tussen de VS en de Sovjet-Unie stond onder druk. Er waren te grote ideologische verschillen. De VS was voor democratie en een vrije markt, terwijl de Sovjet-Unie aanhanger was van een totalitaire staat en een – daarbij behorende - centraal geplande economie had. Het grootste verschil lag in het belang dat beide landen hadden in de opkomende machten van Europa en Azië. Uit dit ideologische verschil kwam de Trumandoctrine voort, wat leidde tot de containment politiek.

Truman wilde Europa buiten de invloed van de Sovjet-Unie houden. Uiteindelijk werd Europa verdeeld in een oostelijk Sovjet-Unie geörienteerd blok en een westers Amerikaans geörienteerd blok. Dit was het begin van de vijftien jaar durende Koude Oorlog.

Truman was dus voorstander van internationaal samenwerking en was hij betrokken bij de oprichting van de Verenigde Naties. Via het in 1947 in werking gestelde Marshall-plan werd geld ter beschikking gesteld voor landen die tijdens de Tweede Wereldoorlog het zwaarst waren getroffen. Daarnaast steunde hij de oprichting van de staat Israël.

Qua binnenlands beleid waren sociale zekerheid en werkgelegenheid centrale thema’s, wat tot uiting kwam in het “21 points program” waarin bijvoorbeeld de uitbreiding van de AOW, bescherming van minderheden, nieuwbouw in binnensteden, verbetering van de gezondheidszorg, onderwijs en werkgelegenheid centraal stonden. Daarnaast wilde Truman een continue rol van de overheid in de economie en het “New Deal” plan van Roosevelt (om de economie en de landbouw weer te herstellen na de grote recessie) liberaliseren. Het was echter lastig om deze plannen te realiseren, omdat de Republikeinen op dat moment een meerderheid in het Congres hadden. Dit resulteerde (met name ook door de gevolgen van de oorlog) in een economie met hoge inflatie en tekorten. De populariteit van Truman en de Democraten nam sterk af, waardoor er nog weinig geloof was dat de Democraten in 1948 de tweede termijn konden winnen. In de aanloop naar de verkiezingen stabiliseerde de economie en kreeg Truman steeds meer steun voor zijn progressieve beleid, waardoor hij toch heeft gewonnen.

Tweede termijn

Truman zag zijn overwinning als steun voor een liberaal programma, die hij ontwikkelde en presenteerde onder de naam “The Fair Deal”. Deze visie was niet juist, de burgers en het conservatieve Congres keerden zich juist tegen het programma. Truman kreeg het wel voor elkaar om het minimum loon te verhogen en de sociale veiligheid uit te breiden. Ook de Amerikaanse economie bleef stijgen. Toch was er veel kritiek op de regering, die vooral gericht was op het corrupte karakter en de softe omgang met het communisme.

Truman bleef te maken hebben met oorlogen; in 1949 ontstond de NATO en vanaf 1950 stuurde hij militairen naar Zuid-Korea om de aanval vanuit het communistische noorden af te slaan. Hierdoor verhinderde hij dat China betrokken werd bij deze oorlog, waardoor hij een groot conflict tussen de VS en China / de Sovjet-Unie wilde vermijden.

Door de nieuwe wet dat een president zich maar één keer herkiesbaar mocht stellen stelde Truman zich in 1952 niet herkiesbaar en verhuisde weer naar Independence, waar hij op 26 december 1972 overleed.

Na presidentschap

Politieke invloed

De legitimiteit van Truman werd na zijn aftreden steeds duidelijker en omvangrijker. De president heeft te maken gehad met enorme uitdagingen, zowel in het binnenland als internationaal en op het politieke vlak. Ondanks een aantal blunders heeft hij ook succes geboekt. Hij zette een aantal eerste belangrijke eerste stappen op het gebied van burgerrechten, hield zich vast aan het “New Deal” plan en zorgde voor een groeiende economie die nog lang aan heeft gehouden. In de buitenlandse politiek hebben Truman en zijn adviseurs de basis gelegd voor het huidige internationale beleid van de VS.

Over de beslissing om de atoombom te gebruiken is nog steeds veel discussie. Voorstanders pleiten ervoor dat de oorlog hierdoor vroegtijdig beïndigd is, en dat er hierdoor veel levens gered zijn. Tegenstanders menen dat het nooit te rechtvaardigen is om onschuldige burgers in een oorlog te betrekken.