Presidenten van Amerika: Franklin Pierce

Geboren:	23 november 1804
President:	4 maart 1853 - 4 maart 1857
Overleden:	8 oktober 1869

Franklin Pierce werd president precies in een tijd na het sluiten van het ‘Compromis van 1850’. Door het sluiten van dit compromis dacht de president dat de nieuwe dreiging van het uit elkaar vallen van de unie zou kunnen voorkomen. Achteraf zou echter blijken dat dit compromis het juist versneld had.

Voor presidentschap

Voor zijn presidentschap

Pierce werd geboren in Hillboro, New Hampshire in 1804 en zou de 14e president van de Verenigde Staten worden, van 1853-1857. Na zijn middelbare school besloot hij rechten te gaan studeren, en ging vervolgens de politiek in. Rond 1830 vertrok hij naar Washington, waar hij eerst lid van het Huis van Afgevaardigden zijn worden, en later doorging als Senator. Pierce was een duidelijke Democraat, de partij waarvoor hij later ook president zou worden.

Presidentiele verkiezingen

Na zijn dienst in de Mexicaanse Oorlog in 1847, werd hij voorgedragen als kandidaat voor de presidentsverkiezingen in 1852. Het Compromis, dat Pierce mede had geholpen op te zetten, werd gesteund en nadat zijn tegenkandidaat onbetrouwbaar werd gevonden in de zuidelijke staten, bleef alleen Pierce nog over. De democratische partijleden stonden achter zijn ideen, hij bleef erg vaag over zijn ideeen over de slavernij waardoor iedereen zich hier wel in kon vinden, en hij had het imago van een oorlogsheld gekregen. In totaal werd echter wel 48 keer gestemd over dit presidentschap. Twee maanden voordat Pierce zijn presidentschap zou beginnen, verongelukte zijn 11 jarige zoon echter bij een treinongeluk waar hij, samen met zijn zoon en vrouw slachtoffer van werd. Zijn zoontje werd door dit ongeluk voor de ogen van Pierce onthoofd, een gebeurtenis die ervoor zouden zorgen dat de eerste tijd van zijn presidentschap hem zwaar zou vallen. Zijn vrouw zag dit ongeluk echter als het bewijs dat God, net als zijzelf, hen wilde straffen voor zijn politieke activiteiten en verzocht hem meerdere malen uit de politiek te stappen. Pierce was de eerste president die ervoor koos om zijn eed op te zeggen met zijn hand op het Wetboek in plaats van op de Bijbel. Daarnaast was hij de eerste die dit uit zijn hoofd deed. Pierce stelde zijn kabinet samen door diverse collega’s en andere bekenden te kiezen, maar allen met een zeer andere mening en persoonlijke achtergrond. Men was er van overtuigd dat zo’n uiteelopend kabinet nooit goed zou kunnen gaan. Nu, in 2011, blijkt echter dat dit het enige kabinet is dat onveranderd is gebleven gedurende de 4-jarige termijn gedurende de gehele geschiedenis.

Tijdens presidentschap

Presidentschap

Pierce stond voor een tijdperk van binnenlandse vrede en wilde een krachtig beleid wat betreft de relaties met andere landen. Hij zei dat de VS eventueel uiteindelijk ‘verdere bezittingen zou moeten verwerven ten behoeve van haar eigen veiligheid’. Met andere woorden, hij gaf aan andere landen en hun bezittingen te willen toevoegen aan de VS. Hiermee gaf hij toe aan de noordelijke staten die graag de slavernij uit wilden breiden. Dit was een goede zet, aangezien de noordelijke staten Pierce slechts een handveeg van de zuidelijke staten te zijn. Hij werd ook wel een ‘doughface’ genoemd, oftewel een president uit het noorden maar met sympathieen voor het zuiden.Al snel probeerde hij het Verenigh Koninkrijk over te halen om een deel van de kust van Centraal-Amerika op te geven, en hij probeerde Spanje over te halen om, Cuba aan de VS te verkopen. De Gadsden Purchase was een van de grootste successen tijdens het presidentschap van Pierce. Hij kocht een gebied dat nu het zuiden van Arizona en een deel van het zuiden van de staat New-Mexico is. Hij wilde dit gebied kopen om een zuidelijke spoorweg aan te leggen.

Kansas-Nebraska Act

De strijd brak echter weer hevig los nadat hij de Kansas-Nebraska Act uitriep, die de eerder gesloten Missouri Compromise herriep. Hiermee werd de slavernij in het westen weer aan de orde gesteld en kwam voort uit het verlangen voor een spoorlijn van Chicago naar California, door Nebraska. Er werd voorgesteld om de westelijke staten te mobiliseren, en dat de inwoners van de nieuwe gebieden zelf mochten beslissen over de kwestie van de slavernij. Dit was de druppel voor de noorderlingen die hiermee bevestigd zagen dat Pierce inderdaad aan de ‘kant’ van de zuiderlingen stond, en probeerden als reactie hierop controle over het gebied te krijgen. Omdat zowel de zuidelijke en noordelijken deze controle wilden krijgen, verhuisden velen naar Kansas met als gevolg vele schietpartijen, ‘Bleeding Kansas’ en een aanleiding naar de Amerikaanse Burgeroorlog. Tegen het eind van het presidentschap van Pierce was er wederom een zogeheten vredige situatie in Kansas maar de Democraten weigerden hem opnieuw te nomineren voor het presidentschap.

Na presidentschap

Na zijn presidentschap

Op het eerste gezicht werd Pierce een goede president geacht, met een aangename persoonlijkheid en een knappe verschijning. Later werd hij echter naar beneden gebracht tot een van de slechtste presidenten van de geschiedenis van de VS. Nadat hij in 1856 niet werd herkozen, heeft hij de rest van zijn leven met alcoholisme geleefd, nadat ook zijn huwelijk in duigen viel. Ten slotte bewees hij tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog grote steun aan de Confederates, en lekte persoonlijke correspondente tussen Pierce en de Confederate President Jefferson Davis uit naar de pers. Hij bleek openlijk de Amerikaanse Burgeroorlog niet te steunen, en hiermee Lincoln af te vallen. Hij werd uitgemaakt voor een landverrader, en op de dag dat Lincoln vermoord werd, werden er grote protesten gehouden voor het huis van Pierce. Men veronderstelde dat het achterblijven van de steun van Franklin Pierce de burgeroorlog verergerd had.