Onze onvergetelijke USA-reis
Zaterdag 21 mei
Vlucht Amsterdam – Cincinnati goed gegaan. Veel bewolking. We komen 3 kwartier eerder aan; veel douane controle: vingerafdrukken, foto, schoenen uit, metalen voorwerpen uit de handbagage ed. Cincinnati – San Francisco: Prachtige uitzichten op de Rocky Mountains. Vooral Marjan heeft veel last van de turbulentie, en dus luchtziekte. Ze komt enigszins grauw en groen het vliegtuig uit. En daar is… Miranda; na een half jaar zien we elkaar weer. Helaas naar een ander hotel vanwege overboeking. Gelukkig heeft Miranda al ander onderdak kunnen regelen. We logeren nu in het Layne Hotel. Morgen kunnen we wel terecht in het Adante Hotel.
Zondag 22 mei
Heerlijk geslapen. Nog een beetje licht in het hoofd, zal na het ontbijt wel beter gaan. Ontbijt in het Layne Hotel: 1 beker thee en een soort koek van bladerdeeg met heel veel suiker en vulling. Gelukkig hebben we nog sultana’s. Bagage naar Adante Hotel gebracht. Heerlijk fruit gekocht: bananen + hele grote granny’s en water en fruzy (gezonde vruchtendrank). Sightseeing San Fransisco: Nob Hill, Lombard Street, Downtown, de Pier, richting Fort Mason, Fisherman’s Wharf, Pier 39, ritje met de Cablecar, Chinatown, Union Square, eten bij een Chinees in Chinatown, Financial District en terug naar Adante Hotel. Als tegemoetkoming mogen we in de suite overnachten. Lekker ruim.
Maandag 23 mei
Redelijk geslapen, nog lichte hoofdpijn. Bij de douche in dit hotel is ‘hot’ dus koud. Helaas voor Marjan, die dit niet door heeft… Ontbijt: Thee, Orange Juice + 2 muffins. City Hall bekeken en fruit gekocht. Om ongeveer 12 uur naar Oakland om onze camper op te halen bij Cruise America. Lang wachten. Om ongeveer 17.00 uur kunnen we vertrekken, zodat we midden in de spits terecht komen. Miranda rijdt als eerste omdat zij al enkele keren in de ‘States’ heeft gereden. Wat een wegdek bij SF…. De borden rammelen haast kapot! Dit hebben we later opgelost door tussen de borden een doekje te leggen. Onderweg eten we bij een pomp. Om ongeveer 20.00 uur aankomst op camping “Woodward Reservoir” in Oakdale.
Dinsdag 24 mei
Via de ‘Wallmall’ in Oakdale verder richting Yosemite National Park. Om ongeveer half drie zijn we bij de ingang van het park. Schitterend: Hodgdon Meadow, El Capitan , Bridall Fall en Tunnel View. Om kwart over vijf arriveren we op de camping, waar we op de lijst staan als: ABBAKAYNK ( klinkt als ….) op nummer 18. Een Duits sprekend echtpaar dat niet had gereserveerd moesten we helaas verwijzen naar andere campings. Het is hier 88 graden F. Na het eten komt er een hert vlakbij in de camper.’s Avonds alle etenswaren en toiletspullen in de bearlocker gedaan in verband met nachtelijk beren bezoek.
Woensdag 25 mei
Was er nu wel of geen beer ’s nachts? Of bewoog er gewoon iemand in zijn slaap? Naar Mariposa Grove om de Sequoia’s te bewonderen. Schitterende wandeling. Hert gezien en verschillende soorten eekhoorns. ’s Middags richting Yosemite Valley Village; weer prachtige vergezichten. In Village naar de store voor een afwasbak, touw, lucifers en tafelzeil. “IJsje” gegeten; is hier very ‘big’: raketje is een shuttle. Onderweg bewonderen we de Yosemite Fall. Daarna onderweg naar Wawona op een P eten gekookt. Handig, zo’n camper. De rivieren zijn buiten hun oevers getreden: flooded roads, met zandzakken in de berm. Om ongeveer 21.00 weer op de camping, alle spullen weer in de bearlocker. 88 tot 90 graden F.
Donderdag 26 mei
Het is toch echt een beer geweest. Dat gebonk tegen de camper doet toch echt niemand van ons. Omdat de Tioga pas is gesloten gaan we via de zuidelijke route naar Las Vegas. Onderweg bezoeken we de Mojave Dessert( 35 graden Celsius in de schaduw, meer dan 50 graden in de zon) dit is dus reden voor een waterfestijn bij de sproeiers op de parkeerplaats. Route: Wawona-Oakhurst-Fresno-Bakersfield-Mojave-Barstow. In Barstow kamperen we op een prachtige KOA camping “Ghost Road”. Met douches én zwembad!
Vrijdag 27 mei
Verder richting Las Vegas. Bij Baker rijden we een stuk door het Mojave Dessert National Reservation, via Kresno en Cima weer verder over de I-15 naar Las Vegas waar we om 13.45 uur op de camping aankomen. Het is hier zeer heet. Meer dan 100 graden F. Volgens de krant is er een hittegolf, die al een week duurt. De was gedaan, daarna om ongeveer 17.00 uur naar Las Vegas Boulevard, ofwel de Strip. We eten bij ‘Margarita’ in de Frontier een heerlijke Mexicaanse maaltijd. Om half 9 weer op de camping, airco aan, koffers voor Luuk en Eline gepakt, gedoucht en naar bed. ’s Nachts nog 3 keer de airco aangezet om de temperatuur te laten zakken onder de 30 graden C.
Zaterdag 28 mei
Om half zeven opgestaan, gedoucht en ontbeten, want Eline en Luuk gaan weer terug naar Nederland. Om half 9 zijn we op het vliegveld, waar het inchecken erg snel gaat.We nemen afscheid en spreken af dat ze ons een sms-je sturen als thuis zijn. Tijdens de zoektocht naar een grocery mall horen we een erg vreemd geluid…. Wat blijkt: de afvoer voor vuil en schoon water is afgebroken! Met Miranda’s mobiel bellen we Cruise America: emergency call en standby. Terwijl Marjan boodschappen doet bij “Von’s”, knopen Ab en Miranda de pijp vast met onze pas gekochte waslijn. We moeten naar Cruise America Las Vegas rijden; daar zullen ze zien wat ze kunnen doen… We krijgen een andere camper, is de bedoeling. Ondertussen is het dus 12 uur/half 1 als we daar aankomen. Jaaa…. LUNCHTIJD, wat betekent dat er niemand is om ons te helpen tot half 2. GRR. Miranda ‘roert haar Amerikaanse mondje’ en opeens staat er een camper voor ons klaar en kunnen we gaan overpakken. Nog een maatje groter! 30 ft., met aparte slaapkamer en gescheiden douche en toilet.
Om half drie rijden we richting Zion door een prachtig uitgestrekt woestijngebied, prachtige canyon , met onderweg schitterende vergezichten. Om half zeven komen we aan in Springdale ten westen van Zion aan het begin van het park op Zion Canyon Campground. De allerlaatste hook-up; wat een geluk op deze pechdag! Temp. vandaag 85 graden F.
Zondag 29 mei
Is er al een sms-je van Eline en Luuk? Helaas heeft de mobiel ( Miranda heeft voor haar verblijf in de VS een triband mobiel 'aangeschaft') geen bereik. Om half 10 rijden we naar het Visitors Centre in Zion en stappen daar in de shuttlebus. We rijden eerst door naar het eind en gaan vandaar lopend terug naar het begin van het park. The Narrows; hier doen we the riverside walk. Daarna lopen we via de Temple of Sinawawa langs de rivier naar Weeping Rock.Vanaf Grotto klimmen we naar Emerald Pools.En dan verder naar Zion Lodge waar we weer in de shuttle stappen die ons naar The Patriarchs brengt. ( Abraham, Izak en Jakob) en vervolgens weer terug naar het Visitors Centre Om half vier rijden we naar de tunnel. Alle verkeer wordt stilgelegd om onze camper er door te laten. Schitterend. De tunnel is inderdaad te smal voor een camper tegelijk met een andere auto. De laatste auto vanaf de andere kant heeft een stok die hij aan de ranger geeft. Dat is het teken dat de weg vrij is en wij door de tunnel kunnen rijden.Na de tunnel verandert het landschap : groener. We rijden verder richting Bryce en genieten weer van de vergezichten Via Red Canyon National Forest komen we uiteindelijk om half 7 ( dus plaatselijke tijd half 8) aan bij Ruby’s Inn Campground. Temp. 25 graden C.
Maandag 30 mei
Zeer koele nacht in de camper (5 graden C).Onze fleecedekens doen goed dienst. Om half acht eerst een e-mail naar Eline en Luuk gestuurd, hopelijk hebben we vanavond een berichtje terug. Na het ontbijt met de shuttlebus naar Bryce Canyon waar we weer eerst naar het eindpunt rijden: Bryce Point View. Onderweg zien we herten, hagedissen en hele kleine eekhoorns. Met de shuttle naar Sunset Point. (Helaas is de Navajo Trail gesloten wegens ingestorte paden). Daarom lopen we bovenlangs naar Sunrise Point. Hier gaan we omlaag naar Queens Garden, lopen tot ong. 2/3 richting Navajotrail en besluiten dan toch terug te gaan, want het wordt toch wel erg warm… Met de shuttle weer naar de camping. Leuke foto’s gemaakt van Ruby’s Inn ‘oude stijl’. Even iets drinken en in de zon zitten en verder maar weer. Met de camper Rainbow en Yovimpa Point, waar we een schitterend uitzicht hebben naar Navajo Mountain ( 322 km bij ons vandaan…. Zo helder is het!) Op deze hoogte ligt nog sneeuw. Onderweg terug nog bij verschillende uitzichtpunten gestopt. Tot slot nog naar Fairy Land View. Om 17.15 uur zijn we weer op de camping en, hoera, er is mail van Eline en Luuk! Ze zijn goed aangekomen en hebben een goede reis gehad.
Dinsdag 31 mei
Zeer koude nacht: in de camper beneden 0 graden C. Om half 10 rijden we weg via de 12, weer langs Dixie National Forest en Red Canyon naar de 98 north. Prairielandschap: kuddes koeien en paarden. Bij één kudde loopt een hert. We rijden door en langs: westernplaatsjes,berglandschappen, meanderende rivier,sneeuwtoppen in de verte, uitgestrekte landbouw en veeteeltgebieden.Veel rivieren zijn buiten hun oevers getreden.Grijze rotspartijen, spaarzame begroeiing. Links van de weg: rode bergen rechts van de weg: hoge sneeuwvlakten.20 – 22 graden C. Vlak voor Efraim komen we langs een Mormonenkerk.De begraafplaats is ‘versierd’ met bloemstukken en vlaggen vanwege Memorial Day.(Onderweg de eerste regendruppels) GELUKT met ‘halsbrekende ‘ toeren: Foto van een goederentrein met 4 locs.(big-bigger-biggest) Bij Provo hele hoge witte bergen en zicht op Lake Utah. We rijden door een industriedal naar Salt Lake City.Rondom sneeuwbergen. Het ‘Salt Lake’ gezien, maar vanwege tegenlicht geen foto kunnen maken. Het is ongeveer 4 uur als we hier rijden; erg druk op wegen die zo breed zijn dat je werkelijk ogen te kort komt om alles te overzien. (6 banen aan elke kant). Ik (Marjan) beperk me dus maar tot de dichtstbijzijnde stroken….Gelukkig wordt het na Salt Lake City weer rustiger. Eigenlijk willen we bij Brigham City de autoweg weer verlaten, maar we missen de afslag. Of was die er gewoon niet…? Een wat onvriendelijke jongedame bij een benzinepomp wijst ons de weg naar Logan. Via de 30 east ( weg door een moeras) komen we in Logan. Hoera we hebben de 89 weer gevonden! Het is hier 23 graden Celsius om half 7 ’s avonds.Schitterende weg door Cache National Forest langs de Logan River. Diner vandaag: rijstwafels, komkommer,tomaatjes en rolletje salami (verantwoord….toch?)De natuur is hier duidelijk nog minder ver. Jong groen aan de bomen. In de bossen ligt nog sneeuw.WOW onze eerste eland op de foto! De vier herten springen helaas net weg. Om half 9 komen we aan op camping Moose Canyon ( moose=eland) bij Garden City (Bear Lake). Spiksplinternieuwe camping met o.a. basketbalveld, volleybalveld, speeltuin en prachtig zicht op de bergen.
Woensdag 1 juni
Vannacht regen. Heerlijk uitgeslapen tot 8 uur. Van uit de camper zien we Bear Lake, donkere regenwolken, zon,prachtige kleurschakeringen op de bergen en in het meer. We rijden door oorspronkelijk Franse nederzettingen: Paris en Montpellier.In Montpellier doen we boodschappen bij een dorpswinkel waar mensen nog een kaart op naam hebben om op rekening te kopen. Door Caribou National Forest; we volgen de rivier. Weer een hert gezien (helaas niet op de foto) Een bruine vogel gezien: lange snavel-hoog op de poten.Door Bridger National Forest. Lunchstop in hagelbui, maar we hebben heerlijke warme kippensoep met noodles.(erg zout – maar zoals later bleek had er toch een blikje water bij gemoeten….) en opgebakken reepjes brood. MMMM Ab voelt slaap op komen dus Marjan rijdt verder. Zzzzzzzz ( Meestal begint Miranda de dag met rijden en wisselen we netjes af) In Star Valley is het 11 graden C; zonnig , blauwe lucht en witte wolken.We rijden nog door Targhee National Forest en door Bridger Teton National Forest. Bij Teton kiezen we voor Grand Teton Road north. Helaas hebben we geen zicht op de hoge bergen vanwege laaghangende regenwolken. Visitors Centre Teton bekeken. Een aardigheidje voor Eline en Luuk gekocht en een cd en boek voor ons gekocht Onderweg natte sneeuw! Eindelijk foto van herten (wapiti’s) We overnachten op Signal Mountain Campground. “Stamper” heet ons welkom, blijft steeds bij ons plekje in de buurt en is lekker aan het grazen. Een eland! Op de camping gefotografeerd, bij het toiletgebouw; etend van het jonge groen aan de bomen. Toch spannend zo’n groot beest als je naar de wc wilt. “s Avonds lopen we nog even naar het meer; de hoge bergen komen vrij.(400 miles gereden.
Donderdag 2 juni
8 graden C. Marmotten (pika) bij de camper. We rijden de weg van gisteren nu in de andere richting: Signal Mountain Road-> Jackson Hole View en Signal Mountain Summit: prachtige uitzichten op de Grand teton e.a.Jackson Hole-> bisonvlakte en Snake River. We vervolgen de Grand Teton Road naar het zuiden en via de 89 weer naar het noorden richting Yellowstone Park.Onderweg: bisons op de foto! Eland met jong gezien (helaas niet op de foto). De geisers bij West Thumb bekeken. Om half vier komen we aan bij campground Bridge Bay, plaatsnummer 86. We bekijken even de plek, en rijden dan door naar Fishing Bridge om de was te doen. Ondertussen wordt er gedoucht, boodschappen bij de store gehaald en eten gekookt. We eten hier warm en gaan daarna met schone en droge was terug naar de camping. Onderweg maken we nog een foto van Yellowstone River met twee witte pelikanen en zien we een roedel herten en een grote bizon. Toch leuk om in de schemering hier rond te rijden! In de camper spelen we nog een spelletje ’pesten’; we winnen alledrie en keer. (’s nachts 0 graden C)
Vrijdag 3 juni
Dankzij Miranda’s slaapzak warm geslapen. Ontbijt van Quakerpap + banaan(half bevroren)(we hebben een beetje genoeg van het gezoete Amerikaanse brood; doen ze hier overal suiker in ?) en thee. Om half 9 beginnen we aan de 1e rondrit met de kachel lekker aan om op te warmen. Op naar de geisers: we zien Old Faithful spuiten; Beehive zien we ook spuiten. Verder zien we Black Sand Basin, Excelsior Crater Basin en Norris Basin. Nu hebben we echt een overdosis “onwelriekende geuren” van zwaveldampen in onze neuzen gehad. Onderweg moeten we stoppen voor overstekende bisons. We komen nog langs de Upper Falls ( weer buffalo’s) en Artist Point ( schitterend uitzicht op de canyon van Yellowstone River + Falls.Weer buffel grazend aan de waterkant, 2 pelikanen, nog meer buffels. Twee keer een prachtige regenboog gezien. Helaas konden we niet stoppen om een foto te maken.Weer naar de laundry en showers bij Fishing Bridge om 1. te douchen (alle zwaveldampen wegspoelen!) 2. te wassen en 3. eten te koken en te eten. Om 21.45 zijn we weer op de camping. Het weer vandaag: zon, regen, sneeuw, koud en soms wat minder koud.
Zaterdag 4 juni
Om 10 voor 8 gewekt door de zon. Lekker lang geslapen. We beginnen aan de 2e ronde. Bisons op de weg. Hert met gewei. Bij Canyon Village is de weg naar het noorden afgesloten. We rijden via Virgina Cascades en Roaring Mountain naar Mammoth Springs, waar we de Upper en de Lower Springs bekijken. We rijden verder door het noordelijke stuk van Yellowstone Park. Jonge herten. Noodstop voor overstekende marmot! We bekijken de door lava versteende boom. We zien veel mensen met super telelenzen, waarschijnlijk om een wolf te fotograferen. Op de terugweg; FILE / OPSTOPPING ; wat is dat nu? Bij navraag blijken er twee beren in het bos te zitten. Marjan, die rijdt, denkt dat ze een glimp van een beer heeft gezien. Ab en Miranda zijn uitgestapt en zeggen de beer echt gezien te hebben. Marjan bekijkt de foto’s die een ‘berenspotter’ net heeft gemaakt. Schitterend, zo’n foto zouden wij toch niet hebben kunnen maken. Zij zijn gewapend met camera’s met gigantische lenzen al 4 dagen aan het wachten voor dat het ze is gelukt! Toch leuk. Op de camping gegeten en een spelletje gedaan.
Zondag 5 juni
Om 7 uur opgestaan, tanks geleegd en bijgevuld, waarna we weer richting Grand Teton rijden. Nu zijn alle toppen wolkenvrij. Weer een opstopping: volgens ooggetuigen is er een grizzly de weg overgestoken!De bruine vogel van een paar dagen terug is waarschijnlijk een Sandhill Crane, zoals we lezen op een informatiebord. Laatste prachtige foto’s van de bergen van Teton National Park. In Jackson (leuk western stadje) doen we bij Albertson’s boodschappen voor 5 dagen. Na de lunch rijden we verder. Schitterende besneeuwde bergketens rondom. Rijden over hoogvlakte. Zeer weide dalen tussen de bergketens. Je kijkt meer dan 100 kilometer ver. Zo ver je kunt kijken geen boom te zien, alleen lage struikjes en gras, het is er droog. Extensieve veeteelt en veel landbouw met besproei hier en daar. Gevoel van de film Dances with Wolves, alleen de kudde bizons ontbreekt nog. Grootste leegheid van de vlakte ooit gezien.Voor we de bewoonde wereld naderen (Rock Springs) warm gegeten (half 6- half 7), 20 graden Celsius. Prairielandschap met bomen: wollig (=Miranda). Marjan vindt dat de bomen lijken op bosjes broccoli. Prachtige vergezichten op zogenaamde breuklijn in het avondlicht én omhooggewerkte vlakten. Verschillende soorten herten gezien: bruin, gevlekt, bijna wit. Veel herten ’s avonds langs de weg, wel 50 (volgens Ab).Langs en door 'mining area': don’t leave the highway!!!!, wat we dan ook braaf niet doen…Na 10 haarspeldbochten in het donker, komen we eindelijk aan op de KOA-camping in Vernal (kwart voor 10 en 378 miles gereden)
Maandag 6 juni
Heerlijk geslapen en buiten ontbeten: we zitten weer in warmere streken. Om 9.00u vertrokken richting Dinosaur National Monument (= Quarry) en mooie landschappen. Hier de door erosie vrijgekomen beenderen van dinosaurussen bekeken.Erg indrukwekkend: een bovenbeen van een dino dat net zo groot is als Ab. Kale heuvels, grashalmen ruisen en gele, paarse bloemen in de berm. Extensieve veeteelt, vee loopt gewoon los. Eindeloos strekken de vlakten zich uit. Heuvel op en heuvel af. We pauzeren bij een gebied waar in 1988 een enorme brand is geweest door bliksemaanslag. Om erosie tegen te gaan heeft men graspollen geplant, in de hoop dat ook andere vegetatie weer terugkeert. Er leven antilopen; Miranda heeft er een foto van. Net spannende inhaalmanoeuvre: oude blauwe Ford ingehaald met losse boomstammen. Gelukkig maar anders hadden we er tenminste 50 (!) mijl achter gezeten. De Rockies komen in beeld! Witte toppen boven de nu iets groenere heuvels (er stroomt een lekkere bruine rivier door dit dal ). We gaat nu stijl omhoog, er ligt sneeuw langs de weg, terwijl de zon lekker schijnt. Reeën in de sneeuw: helaas geen foto! Uitzicht op de hoogste toppen van de Rockies. Circa 50 mijl ver weg, buigen we naartoe. Om 18.00u aangekomen op camping Elk Creek bij Grand Lake. Op 2800 meter hoogte, vlakbij de ingang van Rocky Mountain National Parc. Het is hier 22 graden Celsius. Buiten gegeten en na de afwas en tijdens de was een spelletje gedaan.Om half 10 binnen verder, want het wordt toch wel koud (5 graden Celsius).
Dinsdag 7 juni
Half acht opgestaan. Zonnig, voelt al meteen lekker aan.T-shirt weer, dat op 2800 meter hoogte. Ontbijt buiten.Kwart voor 10 rijden van het Rocky Mountain National Parc in. Geluk: de Trail Ridge Road is open. Direct in het park zien we de eerste grote kudde herten. Sneeuw: camper in de sneeuw, Miranda ook ;)Pouder Lake is bevroren met sporen van wild in de sneeuw op het ijs. Overal sneeuw. P na Visitor Centre: schitterend zicht op 4000-ers en sneeuwvlakten. Het waait zo hard dat we de deuren bijna niet open krijgen. Én we gaan nog hoger. De sneeuw geselt tegen ons aan. Zo hard waait het.Op een hoogte van 12.090 ft. lopen we de Tundra Trail Road. Door de sneeuw tot op 12.210 ft. hoogte = 3750 m. hoogte.We rijden door tot Hidden Valley. Daarna weer terug.Onderweg stoppen we nog bij Rainbow Curve en Forest Canyon. Bij de rit naar beneden zien we een motorrijder helemaal scheef hangen, terwijl hij wordt belaagd door striemende, opwaaiende sneeuw. Terug op de camping vertelt een mevrouw ons dat er overdag een beer op onze plek heeft rondgelopen.En ja hoor, we vinden het spoor. SPANNEND!!!!!! ’s Avonds gaan we bij de buren op bezoek voor 'wine and chili'.
Woensdag 8 juni
Om 9.15 vertrokken. Dwars door de Rockies via een pas naar de autosnelweg.Veel besneeuwde bergtoppen onderweg. Strakblauwe lucht. Schitterende route! Langs de autoweg mooie uitzichtpunten waar we geregeld stoppen om een foto te maken; o.a. Mount Elbert. Landschap verandert: rode rotswanden, rivieren, geen sneeuw meer. We rijden nu continu omlaag en lunchen bij Eagle River aan de rivier. We rijden door een schitterende canyon; wat een staaltje wegenbouwkunde! Het wordt weer warmer; de temperatuur stijgt.We volgen de Colorado River; rijden langs wijngaarden. In het dal van de Colorado volop agrarische activiteit en veel groen. De bergen er omheen zijn kaal. Kale heuvels, rode rotsen en op de achtergrond nog een sneeuwberg bij Arches en Canyonland. Om half 7 komen we aan op Riverstock Campground in Moab. Heerlijk buiten zitten lezen aan een enigszins onstabiele tafel.
Donderdag 9 juni
Uitgeslapen tot half 8, de was laten draaien.Tijdens het ontbijt zingen we voor Ab en geven we de cadeautjes. Als de was ook droog is rijden we om 10.15 uur naar Arches National Park. We rijden de route en zien o.a. de ‘roddelaars’, North and South Window, Skyline Arch (in 1940 is de helft van de boog er onder uit gevallen!) Na Landscape Arch in Devils Garden stoppen we met wandelen omdat het gaat regenen. (16.00 uur)‘s Avonds pakken we de koffers en de rugzakken in. Dit is een hele klus! Vooral om al Miranda’s spullen mee te krijgen na een half jaar Amerika. Daarna zitten we nog even lekker buiten.We hebben weer mobiel bereik en ontvangen een sms-je van Inge met felicitaties voor Ab.
Vrijdag 10 juni
Om 7 uur opgestaan, douchen en ontbijt. We vertrekken om kwart voor negen van de camping. Weer mobiel bereik: even met Luuk gebeld. Alles is ok. We rijden door woestijnlandschap. Op een bord staat: next servicestation 110 miles!!!Toch maar even tanken dus. Ten zuiden van ons is het bewolkt. Ten noorden van ons zien we regen vallen. Daar voorbij is weer blauwe lucht. Onderweg weer diverse viewarea’s met o.a. uitzicht op Reef en op de Black Dragon. Landschap: zand, rotsen, kleine bomen, gras, paarse bloemen. Hoge rotswanden en heel in de verte sneeuwtoppen. Afwisselend: uitgestrekte vlakten en stukken door rotsgebergte en kloven. Soms in de vlakte en dan weer prachtige vergezichten vanaf de hoogte. Wat een wegdek: het hobbelt, schokt en deint-> het lijkt wel turbulentie. Als ik hier tegen kan, moet het met turbulentie in de lucht ook lukken(Marjan). Weer door een National Forest. We zien echte cowboys. (helaas geen foto) Groot groter grootst : vrachtwagens op een parkeerplaats. Het is hier 71 graden F. We dalen af door een canyon naar de woestijn en passeren bij Mesquito weer de tijdgrens.
Hier is het goed warm en tijd voor een heerlijke McFlurry. Ab heeft het eeste z’n ijsje op. Miranda en Marjan denken het al rijdend wel te kunnen. Nee dus:Een windstoot door de open ramen ; Marjans ijslepel vliegt door het raam, Miranda zit onder het ijs…., haren in het gezicht en ziet niets meer. Houdt het stuur recht en gaat op de rem. Alles loopt gelukkig goed af. Prachtige oleanders langs de weg. Hier is het 94 graden F. We gaan de autoweg af en rijden nu door woestijnlandschap over de tweebaansweg in de hoop de geadviseerde camping bij Lake Mead tegen te komen. De weg is echter van een slechte kwaliteit en de camping blijkt toch nog een eind van Las Vegas te liggen, zodat we besluiten om dichter bij LV een camping te zoeken.Om 20.15 uur komen we aan op campground Boulder Lake Resort in Las Vegas. Na het eten wordt de camper grondig schoongemaakt, kunnen we nog even zitten en gaan met de airco aan naar bed.
Zaterdag 11 juni
Dankzij de airco koel geslapen (97 graden F).Douchen, ontbijt, afwas, koelkast leegpakken en schoonmaken. Daarna naar Cruise America, die nog dichterbij was dan we verwachten, om de camper in te leveren. Inleveren gaat vlot en voorspoedig. Er wordt een “BIG van” geregeld die ons naar America’s Best Value Inn brengt. We mogen onze bagage achterlaten. Maar al na 5 minuten blijkt dat onze kamer toch al schoon is, zodat we al in onze kamer terecht kunnen. Geweldig. Even lekker rustig zitten/liggen lezen, we drinken wat en snoepen m&m’s. Terwijl we kijken naar The Mask of Zorro lunchen we. In de loop van de middag gaan we de ‘andere helft’ van Las Vegas bekijken. Met oa. New York New York, Paris en de piramide. We trakteren onszelf nog op een pizza in een Italiaans restaurant in New York New York. ( waar naast ons de tafel is gedekt voor een van de vele bruidsparen). Na het eten blijkt dat onze visacard niet (meer) werkt. (zijn we aan onze limiet?) Gelukkig heeft Miranda nog 2 andere creditcards.
Zondag 12 juni
Om half drie staat Miranda op om te vertrekken richting Chicago.Wij staan om 6.45 uur op, ontbijten en gaan dan met de taxi naar McCarran Int. Airport.Bij het inchecken blijkt dat onze vlucht is ‘delayed’ zodat we de aansluiting naar Amsterdam in Cincinnati zullen missen. Het vliegtuig dat vanuit Cincinnati moet komen heeft een elektronische storing Komt dit door het noodweer boven de VS? Orkaan Arlene? Oplossing van Delta: Vanmiddag vliegen we naar Cincinnati; daar melden we ons bij de balie van Delta – zij regelen een hotel op hun kosten. Morgen vliegen we dan naar New York, waar we overstappen op een vlucht naar Amsterdam. Ach ja, rondje Amerika voor dezelfde prijs….. We komen dus een dag later thuis! Pogingen om naar huis te bellen mislukken( 11.30 uur): creditcard is ‘op’ en met geld bellen kan niet internationaal. Wat nu? Dan maar collectcall, waarbij er bij de eerste keer niet wordt opgenomen. Proberen het later nog wel een keer. Volgens de borden vliegen we pas om 2.20 pm i.p.v. de oorspronkelijke tijd 11.25 am.Gelukt: we hebben via collect call contact met Eline en Luuk gehad. Zij zullen proberen Miranda te bereiken, zodat zij weet dat ze met de trein+taxi naar huis moet komen. Hehe, zucht van verlichting. Nu kunnen we lunchen: pizza pepperoni met orange juice. Lekker in onze boeken gelezen. Departuretime is nu 4.00 pm. Uiteindelijk landt het vliegtuig iets eerder en door een versnelde schoonmaakprocedure ( half vliegtuig is schoongemaakt…)en zoveel mogelijk passagiers in de voorste helft van het vliegtuig, vliegen we om iets voor 4 uur weg. Landing in Cincinnati om half 9 ? plaatselijke tijd tijdens een thunderstorm. Bliksem rondom ons en veel geschud. Spannend. Op zoek naar de bagageclaim waar onze koffers niet op de juiste band liggen, maar zoals na ruim een half uur blijkt, op de band er naast…..(tja dan kun je lang wachten!) Op naar de balie van Delta Air waar we vouchers krijgen voor hotel + eten voor vanavond + ontbijt,lunch en diner morgen. Ook krijgen we een toilettasje met spulletjes. Onze vlucht wordt weer gewijzigd: nu in een rechtstreekse vlucht naar Amsterdam. Vanwege 'bad weather conditions' bij New York! (Grote kans dat we weer een aansluiting zouden gaan missen) Prettig geregeld dus. Naar de shuttle voor Drawbridge Inn bij ‘door 2 pole B’. Een hele bus vol met gestrande passagiers. Bij de Inn blijkt het ineens al veel later te zijn; er is 3 uur tijdsverschil met LV. We missen ergens wat uurtjes…. We komen dus aan bij de Inn om 00.30 uur en zijn uiteindelijk ingecheckt om 1.45 am. Tijdens het wachten leuk gepraat met een ‘minister’ (dominee), die een vriend heeft die in Amsterdam werkt voor Youth with a Mission. Met knorrende magen vanwege de gemiste maaltijd; de grote rode appel helpt wel wat maar niet genoeg. Eenmaal op kamer 267 besluiten we toch nog op zoek te gaan naar het restaurant en iets te gaan eten.Zo zitten we om half drie ’s nachts (11.30 LV time) aan ons “diner”. Een heerlijke sandwich: Kosher Style Dark Rye Ruben -> donker geroosterd brood met corned beef, zuurkool, zwitserse kaas em thousand island dressing. HEERLIJK Om drie uur liggen we in bed.
Maandag 13 juni
Om half 9 worden we wakker, lekker gedoucht en het verslag bijgewerkt. Zometeen ontbijt; keus uit 4 breakfast platters. Heel wat anders dan 2 muffins met een beker thee….Uitstekend ontbijt: Sunny Morn Platter -> roerei, ham of bacon, rosti, 2 dikke toasten, jam en een kan koffie/thee. Voortreffelijk: lekkerste ontbijt sinds 3 weken! Op naar het vliegveld waar het inchecken voorspoedig gaat. Nu moeten we nog zien te regelen welke stoel we krijgen. Het is nu 12 uur. Tussen 1 en half 3 lunchen we: onbeperkt koffie + een bord vol gemengde salade met gegrilde kip. We gebruiken de tijd om te lezen en te kijken naar aankomende en vertrekkend vliegtuigen. Af en toe lopen we een rondje om iets te drinken of een bakje fruit te kopen.. Ook is het gelukt een Oprah Magazine voor Inge te kopen .Hoera, het toestel uit Amsterdam is geland, dat is al heel wat. Hopen dat er geen technische problemen aan het licht komen, dan kunnen we op tijd vertrekken. Nu kunnen we ook regelen welke stoelen we krijgen. Keurig op tijd mogen we instappen en vliegen we weg naar Amsterdam. We zitten deze keer helaas niet bij het raam. Tijdens de vlucht lezen we wat , kijken we naar de video’s die getoond worden en Marjan doet af en toe een hazeslaapje. Om ong. half tien landen we in Amsterdam. We bellen even naar huis, kopen wat broodjes en wat drinken en gaan dan op zoek naar de auto. Doordat we een dag later terug zijn, hebben we dus voor 1 dag te weinig parkeergeld betaald. Hoe lossen we dit op nu we niet met de visacard kunnen betalen ? Gelukkig krijgt de parkeerwachter het uiteindelijk voor elkaar en kunnen we de P verlaten. Op weg naar huis. Wat een smalle wegen en wat een drukte op de weg…… Wat wen je toch snel aan ruimte om je heen! Om ongeveer 1 uur (?) zijn we weer thuis, waar Eline en Luuk ons welkom thuis wensen. Ook Miranda komt even later tevoorschijn, zij heeft nog lekker uitgeslapen als gevolg van haar jetlag. Om vier uur duikt Marjan haar bed in. Ab volgt een paar uur later. Wat een geweldige reis was dit!!!
Met dank aan Tiogatours voor de uitstekende adviezen en voor het meedenken! We geven het toe: 6000 km is een hele kluif in 3 weken. Maar dankzij 3 chauffeurs en geen verdere tegenslagen hebben we alles kunnen zien en doen wat we wilden.
