Zomervakantie 2006

Nog 1 weekje te gaan.

Het is bijna zover, nog een weekje en we zijn weg. De voorbereidingen zijn nu goed begonnen. De start is al goed, krijg Tom Tom USA niet geinstalleerd op mijn Nokia N70. Balen, maar we hebben nog een paar daagjes en geven de moed niet op. Het is gelukt, Tom Tom USA werkt. Was ff zweten. Nog 3 dagen werken en dan nog 3 dagen geestelijke voorbereiding en het is zo ver. De 3 dagen werken zitten erop. De dollars zijn binnen, we kunnen beginnen aan de geestelijke voorbereiding. De 3 dagen vliegen om, we zijn er klaar voor. New York we are comming. We spreken elkaar weer vanuit deze geweldige stad.

Zondag 28 mei

Om 13.00 uur plaatselijke tijd geland op JFK. De vlucht viel mee. Meer beenruimte als gewend bij Transavia en een goede verzorging. Een taxi bracht ons binnen 45 minuten naar het hotel. Om 15.00 in het hotel. Maar goed dat ze vooraf geen sfeerfoto van de omgeving hadden laten zien want dat weten we niet of dit wel onze keuze zou zijn geworden. Het hotel zelf is niets op aan te merken. Eerst even wat gedronken aan de border van de Hudson. Dat was wel nodig, want met 29 gr heb je best trek. Plan de campagne gemaakt voor die dag. Diverse tickets gekocht en de stad in gelopen (jawel gelopen, de eerste kilometers van de vele die nog zouden volgen) Het is allemaal even indrukwekkend. Gegeten bij TGI Friday, geen succes, veel herrie en niet lekker. Aan de herrie moet je overigens wel wennen want alle Amerikanen praten erg hard. Op Broadway was net de wekelijkse markt afgelopen, wat een puinhoop. Het einde van Broadway was het begin van Central Park. Man wat is dat park groot. Om 22.00 uur lagen we gestrekt in ons bedje.

Maandag 29 mei

Een rondvaart gemaakt over de Hudson. New York vanaf de waterkant gezien. Alle grote gebouwen en bruggen voorbij zien komen. Erg leuk. Het vrijheids beeld 2 x gepasseerd. Totaal 3 uur gevaren. Bij aankomst eerst maar weer eens wat gegeten, iets wat op een Hot Dog leek, alleen anders. Een bezoek aan het vliegdekschip Intrepid was de volgende aktiviteit. Een vliegdekschip uit de 2e wereldoorlog, maar met 30 graden op zo'n dek lopen is toch wel warm, maar goed dat het er binnen koeler was. Daarna de bus genomen naar 42th street en verder gewandeld naar het Empire State Building. Alle mensen wat een gebouw en dat gewoon in een straat tussen de warenhuizen. In vliegens vluggevaart met de lift naar de 86 etage om daar NY vanaf de bovenkant te zien. Jammmer dat het weer niet echt helder was. Te voet via 5th avenue naar het Guggenheim museum, zo'n 60 minuten lopen. Jammer dat het bij aankomst om 18.30 uur gesloten was. Een buitje regen bracht wel de nodige verkoeling. Restte ons niets anders dan terug te keren naar het centrum waar we heerlijk bij een Italiaan gegeten hebben. Uiteindelijk vanwege de regen met de taxi terug naar het hotel.

Dinsdag 30 mei

De dag van Brooklyn. Met de metro (niet zo eenvoudig als het zich liet aanzien) naar Brooklyn en via de bekende brug richting Manhatten gelopen. Geweldig wat een ervaring, je ziet de sky line van NY elk moment veranderen. Via het zakencentrum naar ground Zero gelopen. De hitte, vermoeidheid en blaren beginnen op te spelen, maar we gaan door. Uiteindelijk weer de Metro gepakt naar het Amerikaans Museum of Narural History. Daar middels een 3 dimensionale voorstelling het ontstaan van de aarde, maan en zon gezien. Erg mooi.

Woensdag 31 mei

Alweer de laatste dag in NY. Er valt nog veel te zien, maar er moeten nog wat souveniers gekocht worden, we willen toch nog naar het Guggemheim museum dus onze dag is al snel weer gevuld. Morgen om 6.15 uur staat de taxi op ons te wachten en vetrekken we naar San Fransico, waar het geen 30 graden is maar slechts 18/19. Wordt vervolgd

Donderdag 1 juni

Om 6.15 uur staat er een echte zwarte limo voor ons hotel die ons als een vorstenpaar naar JFK brengt. De chauffeur was niet echt spraakzaam maar ach voor $ 50,-- kan je dt ook niet verwachten. Zou de dag van de ervaringen worden. Een binnenlandse vlucht van bijna 6 uur brengt ons naar San Francisco. En daarna weer een taxi. Dit keer een erg spraakzame Hong Kong chinees die ons in zijn beste Amerikaans probeert duidelijk te maken dat de Zwart/Witte gepasteriseerde melk uit Nederalnd de beste melk van de wereld is. Een gegeven dat we voor $ 80,-- graag meenemen naar Nederland. Na een uurtje komen we aan bij Cruise America. Daar staat hij dan onze intergrale sleurhut, 25 feet lang, 12,5 feet hoog en ruim 9 feet breed. Tel daarbij de dubbellucht banden, de automatische transmissie en volgen van de instructie van 1/2 uur, een vreemde stad en het zoeken naar een supermarkt voor de eerste boodschappen en dan zult je begrijpen dat het zweet onder de oksels stond. Gelukkig heb je dan je TOM TOM die het dankzij de inspanningen van Joffrey en Marco niet laat afweten. Op naar de camping in Groveland onze eerste stop.

 

Vrijdag 2 juni

Yosemite park (het park van Yogi bear) Wat een prachtig park. Al snel stopte we bij het eerste vieuwpiont en dat hadden we nu net niet moeten doen. Want er zouden er veel volgen en dat zou niet opschieten. Uiteindelijk ons draaiboek maar opgepakt en naar het centrum van het park gegaan om daar de shuttle te nemen die ons langs diverse vieuwpoints bracht. Werkelijk prachtig en 1,5 dag zou veel te kort zijn. Einde van de dag naar El Portal voor onze 2e overnachting. Yogi bear heeft zich overigens niet aan ons laten zien.

 

Zaterdag 3 juni

De camping op El Portal was niet datgene wat we ons voorgesteld hadden, maar ach voor 1 nacht kon dit best. De ellende van die dag begon al direkt, want de camping lag aan het einde van een weg die wegens neervallend gesteente was afgesloten. Geen probleem dachten we want we hebben immers Tom bij ons en die brengt ons er wel weer uit. Alleen Tom had wat last van de warmte en heeft hoogte vrees, iets wat wij niet wisten. Want in deze omstandigheden functioneert hij lang niet optimaal. Zo stuurde hij ons een verkeerde afslag in en liet het juist op een belangrijke kruising afweten zodat wij uiteindelijk helemaal verkeerd zaten. Na 1,5 uur rijden zaten we weer bij de uitgang van het park (de plaats waar we er de vorige dag in gegaan waren) Zo'n auto keren doe je ook niet 1,2,3 maar uiteindelijk is het gelukt en zijn we achter in de rij aangesloten om het park toch maar weer binnen te gaan. De kaart erbij genomen en TOM tot rust gebracht en uiteindelijk toch nog wat mooie dingen gezien. Op naar de volgende camping

4 juni

Al weer vroeg uit de veren want dit was de dag dat we naar Las Vegas moesten. Op advies van Cruise America maar niet door Death Valley gereden. Ze verlenen daar geen assistentie als er wat gebeurd. Een lekke band mag je niet zelf verwisselen en een steentje door de voorruit in de woestijn zou zo kunnen gebeuren en de airco mag ook niet aan. Dus maar voor wat mijltjes meer gekozen. Dan maar via de Morave woestijn gereden. Nu weinig te zien hier. Maar de benen komen tot rust en dat was ook wel weer lekker. Man wat rijdt zo'n intergrale sleurhut met Andre Hazes dan aan lekker. Cruise controle aan, airco aan het was bijna een plezier. Weinig te zien. Wat gestrande auto's, maar daar hoorde wij gelukkig niet bij. Op de grens van California / Neveda TOM een nieuwe kaart gegeven, want we moesten immers naar Las Vegas. Gelijk maar het adres aan TOM gegeven, dit was Cirusdreef zo stond ons bij. En jawel hij bracht ons richting de Strip en begon toen te dwalen, bracht ons bij de Circusdreef maar niet die wij bedoelde, die aan de Strip. Klopt, want dit moest zijn CircusCircus Drive en dat is net wat anders, maar TOM luistert naar ons en doet wat wij hem zeggen. De camping aan de Drive kon je meer vergelijken met de parkeerplaats van de Zwarte Markt. Veel asvalt, weinig bomen maar wel met goede sanitaire voorzieningen. En heet dat het daar was, niet lekker om te blijven. De avond doorgebracht in Las Vegas, wat een spectakel. Leuk om een keer gezien te hebben maar meer ook niet. Van de 2 nachten die we gepland hadden te blijven hebben wij er slechts 1 gebruikt. Meer dan genoeg vonden we.

5 juni

Op naar Springdale Een mooie rit door 3 staten, te weten Nevada, Arizona en Utah. Zeker het stuk tussen Arizona en Utah genoten van de gekleurde bergen, heerlijk om te rijden. Rond 17.00 aangekomen in Springdale, TOM had er zin in en en bracht ons gelijk bij de juiste camping. Voor het eerst de barbeque aangestoken en een flinke steak geroosterd, nu die ging er wel in.

6 juni

De dag van het bezoek een het Zion national park. Shuttle gepakt. Weer een totaal ander park dan Yosemite, kleiner en een andere vegitatie. Weer wat kilometertjes in de benen. We zijn klaar voor de 4 daagse van Nijmegen. Gaan nu naar de camping en nemen een lekker potje bier. Tot morgen als we naar Bryce Nat Park rijden.

7 juni

Tom, en zijn maatje GPSje, hebben zich op kunnen laden voor de dag van vandaag. Ook onze intergale sleurhut Jerry en onze credit card hebben ook een dag rust gehad. Deze laatste is vanaf 28 mei constant in de weer geweest. Als ze bij de ABN nu maar niet denken dat er met ons iets aan de hand is. We gaan naar Bryce Canyon weer een heel ander park hebben ze ons verteld dus we zijn benieuwd. Om dat Tom zijn werk goed gedaan had waren we er optijd en hadden we verder niets te doen. Maar ff wat geshopd en jawel een echte cowboy hoed gekocht (nodig voor de zon hoor) Het is niet alleen een ander park ook de temperatuur is anders, 's avonds is het zelfs fris.

 

8 juni

We hebben geen idee wat voor een datum het is, maar we zijn geeindigd met de 7 juni dus gaan we maar verder met 8 juni. Zoals gewoon in USA parken met de shuttle naar het visitors centrum, daar wat info gehaald en de marsroute voor die dag uitgezet. Eerst maar naar Bryce Piont op zo'n 5000 feet hoogte. Daar weer genoten van het prachtige uitzicht op de Hoodoos een soort stenen pilaren die daar in een voormalig meer door de regen van de afgelopen eeuwen zo gevormd moeten zijn, de kleuren en de vormen ze bleven je boeien. Wat afgezakt naar beneden. En daar de canyon ingelopen, eerst langs de rand en vervolgens afgedaald. Een tocht van ruim 4 kilometer met niet alleen afdalingen maar ook beklimmingen (en dat is toch wat anders) Zelfs een heel diepe kloof ingelopen die verder afgesloten was vanwege vallend gesteente maar zeker de moeite waard. Ben je toch gauw een dagje onder de pannen en dat voel je ondanks al die meters dan toch nog. Die avond zijn we nog naar de zonsondergang wezen kijken, weinig gezien, niet dat de zon niet is ondergegaan maar het was te bewolkt. Bewaren we dat voor de Grand Canyon waar we morgen heen gaan. De avond en de nacht bij Jerry binnen doorgebracht want het was echt koud. Zelfs 's nachts een T shirt aangedaan.

9 juni

De vermoeidheid van gisteren is er niet uit, verslapen, we zouden om 8 uur vetrekken dat werd 10 uur. Een makkelijke rit, Tom bracht ons buiten Bryce en had toen een makkie. 117 km recht door, vervolgens links af en weer 69 kilometer recht door tot slot daarna rechts en weer 171 km recht door. Het schiet wel op, maar daar hebben we TOM niet voor gekocht. Omdat we wat laat vertrokken zijn hebben we de Grand Canyon niet gehaald en zitten we er nu een aantal mijlen er voor. We gaan morgen verder. We waren wel blij verrast dat onze mobieltjes het weer deden want die hebben de afgelopen dagen een makkie gehad want we hadden geen bereik.

10 juni

Vandaag naar Grand Canyon geweest, weer intens genoten. Je kunt hier met recht spreken van de GRAND CANYON want want zijn die dingen diep, daar kun je je geen voorstelling van maken. Stuk langs de Canyon gelopen en een optreden gezien van een of andere Indiaanse groep (zo waren ze althans gekleed)erg leuk. Vervolgens met de shuttle naar een punt waar je de Colorado rivier door de canyon kon zijn stromen, machtig om dit te ervaren. Omdat we telefonisch bereikbaar wilde zijn met Nederland konden we hier geen 2 dagen blijven en moesten we terug naar een ander gebied waar we weer bereikbaar waren. Erg jammer want we hadden ook nog wel de zonsondergang en opgang willen zien. We hebben de Nationale Parken nu gehad en Anton ik weet niet wanneer je dit leest, maar je hebt gelijk, hier hebben we geen spijt van. We gaan nu op weg naar San Diego zo'n kleine 500 mijl verderop dat wordt 2 dagen sturen. Dat zullen wel weer veel rechte wegen zijn, dus TOM zal het wel weer makkelijk hebben. We zullen hem wel weer van een andere kaart moeten voorzien anders doet hij weer niets, die luie donder.

11 juni

Vandaag gaan we naar San Diego een rit van nog al wat mijltjes. Na ons 2 keer te hebben verslapen vertrekken we op tijd. TOM geeft aan dat de eerst volgende afslag 280 km verderop ligt. Een makkie dus. De tocht gaat weer door de Mohave woestijn, een woestijn die we al van de ander kant gezien hebben. De weg is erg slecht en ik ben bang dat we er wandelende nieren aan over zullen houden. Een aantal mijlen voor het plaatsje Barstov houden we het voor gezien, onze ogen vallen dicht en we doen ff een tukkie. Gelukkig niet lang hoor, want we hebben nog ff te gaan. We sporen Jerry aan wat harder te rijden. Voor Barstov komt TOM ook uit zijn slaap, we moeten afslaan. Het is naar San Diego iets verders als dat we zin hadden dus we besluiten naar Palm Springs te gaan. Nel overlegt met TOM hoe we moeten rijden. Hun relatie wordt overigens steeds beter. TOM geeft direkt de juiste richting aan en stuurt ons linea recta naar het juiste RV park. Daar aangekomen blijkt, hetgeen TOM ook niet wist, dat het park nog wel een RV park is, maar niet maar voor 1 enkele overnachting. Geen nood, TOM zoekt snel een ander en na wat mijltjes komen we daar aan. Bij de ingang hadden we al het vermoeden dat hier iets niet in de haak was. Palmbomen naar de oprit, een golfbaan in het verlengde en beveiliging bij de ingang. Alleen voor 55+ werd ons te verstaan gegeven iets wat ons nu ook weer niet aansprak, bovendien konden we ook hier niet voor 1 nacht overnachten. Wellicht een park verderop was het advies. Er volgende zo nog wat parken maar voor ons was nergens plaats. Uiteindelijk zijn we rond 20.30 in een park buiten Palm Springs terecht gekomen alwaar we de nacht hebben doorgebracht.

12 juni

Vanuit Dessert Springs gaan we naar San Diego, als ze ons in Palm Springs dan tocht niet willen hebben dan maar 2 dagen naar San Diego. Niet zo lang rijden. En zo rond 13.00 uur komen we aan op de Camping On The Beach. Een grote mooie camping, niet de beste plaats maar we staan lekker. Voor wat boodschappen bij de plaatselijke supermarkt werden we verkeerde kant op gestuurd zodat we wat onnodige mijltjes gelopen hebben. Uiteindelijk tocht de boodschappen gedaan die we hebben moesten en 's avonds de BBQ maar weer eens aangestoken, man wat een heerlijk vlees hebben ze hier toch.

13 juni

San Diego is de stad van Sea World en dat stond vandaag ook op ons programma. Leuk al die robben en zeeleeuwen. Een dag vol vermaak, iets wat je zeker als je in San Diego bent, gezien moet hebben. Jammer dat we zowel onze videocamera als ons fototoestel niet voldoende hadden opgeladen zodat het aantal opnamen beperkt is gebleven. Die zelfde dag rijden we nog naar LA om daar te overnachten. TOM de instrukties gegeven om Jerry naar Pomona te sturen, op zich een hele kunst, Want wat een verschrikkelijke stad is dit. Zelfs op 2 x 6 rijbanen staan er files hetgeen natuurlijk niet opschiet. Maar we komen zo rond 19.30 uur aan op de camping hetgeen een verbeterde versie blijkt te zijn van de camping in Las Vegas, maar ach we behoeven er alleen maar te slapen en verder is alles netjes.

 

14 juni

Vandaag gaan we via LA naar Morrow Bay. In LA staat een bezoek gepland aan Sunset Boulevard, Hollywood Boulevard en Santa Monica Boulevard en het beroemde Rodeo drive daarna staat Venice Beach op het programma. Met TOM samen een reisplan opgesteld. Echter LA uitkomen is hetzelfde probleem als er inkomen, al vroeg is het een file. Wat later dan gedacht zijn we dan op de Boulevards. Nu stel je daar maar niets van voor want dit is echt vergane glorie, we vonden het zonde van de tijd. Maar ach we hebben het gezien. Op naar het beroemde Rodeo drive. Nu daar paste onze RV totaal niet in het straatbeeld. Men moet ongetwijfeld gedacht hebben dat er ilegaal gekampeerd zou gaan worden. We zijn er van overtuigd dat menigeen alarm geslagen heeft. Snel wegwezen was onze gedachte en via Beverly Hills op naar Venice Beach. Erg leuk al die vreemde snuiters. Een mengeling van beachboys, oorlogs veteranen, junks, zwevers en kunstenaars bepalen daar het beeld en bieden allemaal hun waar te koop aan. Een wandeling die zeker de moeite waard was. Maar uiteindelijk moeten we naar Morrow Bay en zetten we de neus van Jerry toch maar die kant op. Rond 5 uur wordt het ons toch weer te veel. We zijn er nog niet en we besluiten om een RV park ergens in het binnenland op te zoeken. Omdat TOM niets in de buurt weet, vragen we het maar aan een echtpaar die een RV park op 20 minuten rijden weten. Die 20 minuten bleken wel 20 minuten door de bergen te gaan en angstvallig houd ik mijn benzine meter in de gaten. Even dachten we dat dit echtpaar ons de wereld afgestuurd had maar uiteindelijk ligt daar tussen de bergen aan een meer een pracht van een camping. Een echte rangerscamping. Ondertussen is het toch weer laat als ik mijn eerste biertje krijg en Nel aan haar glas Jus zit.

15 juni

Vanuit de bergen gaan we vandaag door richting Monterey alwaar we de laatste 2 dagen willen blijven. We zitten zo op de Highway en met de benzine is alles goed gekomen. We moeten richting Morrow Bay alwaar we op Highway 1 komen. TOM geeft het goed aan en stuurt Jerry de goede kant op. Onderweg staat nog een bezoek gepland aan Hearst Castle en dat moet gezien de tijd kunnen. Die Highway 1 is een prachtige route langs de kust en voor we het weten zitten we bij de afslag naar Hearst Castle. Een half uurtje moet er wel af kunnen zo hadden we gedacht. Maar ja je zit in de States en daar pakken ze het allemaal anders aan. Bij binnenkomst in het visitors centre konden we eerst de toegang voldoen ($ 48,--) om vervolgens via gate 1 naar de shuttle door te lopen. Met deze shuttle naar boven. Onderweg, toch gauw een 20 minuutjes door het landgoed van de familie, werd ons het wel en wee verteld en werd al aangegeven hoe deze familie aan zijn geld gekomen was. Eenmaal boven stonden er 2 gidsen op ons te wachten en kregen we de instrukties wat wel mocht en wat niet ( er mocht meer niet dan wel) Gelukkig was er een Nederlandse vertaling van hetgeen de gids ging vertellen voorhanden. Eerlijk is eerlijk, deze mijnheer hield niet van half werk. Datgene wat wij van zijn kasteel gezien hebben was tot in de puntjes verzorgd. Alles wel in groot formaat natuurlijk, want een openhaard van 4 bij 6 meter plaats je natuurlijk niet in een kamertje van 4 bij 3 om over de 2 zwembaden nog maar te zwijgen. Al met al duurde deze bezichting 3,5 uur en stuurde het onze planning natuurlijk weer in de war. Tel daarbij op dat de rest van de route langs de kust maar ook door de bergen ging, waarbij de gemiddelde snelheid zo ongeveer 40 kilometer per uur was dan kun je weer raden dat het een latertje werd. Een en ander had tot gevolg dat de 1e camping die avond al vol was en we naar een 2e uit moesten wijken, die niet meer bestond. Op naar nummer 3, helaas vol. Dan maar naar de 4e eventjes buiten Monterey en gelukkig was daar weer plaats.

16 juni

Monterey hadden we al met al nog niet gezien en wilde we toch niet missen. Dus maar terug naar dat plaatsje en op naar Fishermans Warff. Een leuke bezienswaardigheid. Het geluid van de robben die in de haven op de stenen lagen komt je op de parkeerplaats al tegemoed. Even wat winkeltjes bezocht en een lekker bakkie gedronken daarna op naar de camping want we willen ons voorbereiden op morgen als Jerry terug moet naar zijn baas. Maar weer langs camping nr 3 van gisteren avond, het is nog vroeg dus er moet wel plaats zijn, helaas we zitten al vol maar ik weet er een in de buurt was het antwoord van de receptie. Een belletje was zo gepleegd en de boeking zo geregeld. Maar 6 mijl verderop kwamen we op een uiterst mooie camping, niet groot maar wel tot in de puntjes verzorgd. Daar hebben we de rest van de dag doorgebracht, de koffers ingepakt en de camper schoongemaakt, want morgen is alles voorbij.

17 juni

Om 11 uur leveren we Jerry bij Cruise America af en zit het werk van TOM erop. Een taxi brengt ons naar San Francisco. Wat een prachtige stad, geheel anders dan Las Vegas en Los Angeles. De chauffeur zet ons af bij het hotel. Dit hotel (het Ardante hotel) was wat minder dan het hotel in New York. We lopen het centrum in. Op Union Squire wat gegeten en gedronken. Daarna richting China Town niet ver lopen. Het gevoel is gelijk goed. Wat door het centrum gewandeld om uiteindelijk de tram naar Fishermanns Warff te pakken. We stappen te vroeg uit hetgeen weer lopen betekent. Na zo'n 30 minuten zijn we er. Erg gezellig allemaal winkeltjes en terrasjes. Daar hebben we wat gegeten en zijn met de bus terug naar het hotel gegaan.

18 juni

Het is vandaag ook in USA vaderdag. We gaan naar de Golden Gate Bridge. Met de boot gaan we naar Sausolito om vandaar uit naar de brug te wandelen. Het wordt een stevige wandeling van zeker een klein uurtje, Maar uiteindelijk zijn we er toch. Die brug is ruim 1,5 km lang en het is een hele ervaring om hier overheen te lopen. Onbegrijpelijk hoe ze in de jaren 30 deze brug in 4 jaar tijd gebouwd hebben. Met de trolley terug naar het centrum. Lekker op het terras gezeten en wat gedronken.

19 juni

Aan alles komt een einde zo ook aan deze vakantie. Vandaag gaan we naar Alcatraz, de beroemde gevangenis. Nu kunnen wij ons voorstellen dat het inderdaad geen pretje geweest moet zijn om daar te verblijven. Nel nog even in zo'n cel opgesloten, maar er toch maar weer uitgehaald. Met de boot terug naar Fishermanns Warf en daar afscheid genomen van dit gedeelte van San Francisco. Het beginpunt van de Cable Car opgezocht, want ook dit moet je ervaren hebben. Voor op de treeplank gestaan en video opnames gemaakt, jongens wat leuk. Het openbaar vervoer in San Francisco is niet alleen goed geregeld, maar heel divers. Zo is er: de bus, de trolley, zijn er oude trams en is er de cable car en dat alles voor $ 1,50 per dag. Aangekomen in het centrum nog wat mooie warenhuizen bezocht, want die hebben ze daar plentie. Als afsluiting nog wat gedronken op Uniun Squire, daar we we ook begonnen zijn. Het zit er op, we gaan terug naar het hotel en ons opmaken voor de dag van morgen als we om 5 uur opgehaald worden door de taxi en we terug vliegen naar Nederland. In ruim 3 weken hebben we veel gezien, maar het meeste nog niet. We zijn een ervaring rijker en hopen nog eens terug te keren, want wat heeft dit land veel te bieden. Tot ziens

Wat gegevens:

In 17 dagen 2900 mijl gereden, dit is goed te doen.

Benzine verbruik voor een 25 feet camper: 1 liter op 4,4 km

Benzine prijs per gallon varierend van $ 2,89 tot 3,35

Prijs van de campings varierend van $ 25,-- tot 61,-- per nacht voor 2 personen

Nel en Ron Moons

Deze homepage is gemaakt met de Homepage-Generator van Tioga Tours