Marco & Sandra on tour
New York & West -USA
We gaan dinsdagochtend 7 september vertrekken om 11 uur vanaf schiphol. Onze eerst stop zal New York zijn. Na een aantal dagen vliegen we naar San Fransisco. Vanaf hier gaan we met een gehuurde camper (Cruise America) een rondreis maken en we eindigen 9 oktober in San Fransisco. We zijn zeer benieuwd .... Dinsdag 7 september We zijn rond half 12 vertrokken vanaf Schiphol en waren rond 1 uur in New York (het is hier 6 uur eerder). We hebben een shuttle-bus genomen naar ons hotel, het Carter Hotel, dichtbij Times Square. Omdat we zo lekker vroeg waren zijn we gelijk maar eens aan de wandel gegaan om de omgeving te bekijken. We kwamen o.a. langs the Ed Sullivan Theater, waar de Late Show van David Letterman wordt opgenomen. Toen hebben we een hapje gegeten bij een bistrootje bij Broadway en toen kregen we toch iets last van het tijdsverschil dus vroeg naar bed ! Woensdag 8 september Het regende vanmorgen BAH ! Achteraf hoorden we dat New York een staartje van de orkaan Francis heeft meegekregen. We zijn op een hop on/hop of dubbeldekker bus gegaan richting China Town. Hier zijn we uitgestapt en een ontbijtje gepakt: pizza en een grote slomp ranzige koffie. We zijn toen gelopen naar Ground Zero. Hier zijn ze nog steeds bezig met het restaureren van de dichtbij staande andere wolkenkrabbers en verder zijn ze nog steeds bezig de fundering af te breken van de Twin Towers. We zijn toen doorgewandeld via Wall Street (veel beveiling daar zeg!) en toen via de Brooklyn Bridge terug richting China Town. Toen ging het weer regenen. Marco wilde in China Town graag een echt bling-bling horloge kopen maar uiteindelijk heeft ie voor 15 dollar een leuk diesel-horloge aangeschaft die normaal rond 100 euro kost. Toen zijn we door de wijk SOHO (waar alle rich en famous gaan shoppen zoals Gwyneth Paltrow, Sarah Jessica Parker, Lenny Kravitz etc etc) gewandeld naar een bus-opstappunt in Greenwich Village (waar Sarah Jes. Parker bijv. woont). Toen meegereden tot aan Battery Park. Toen we zijn uitgestapt hebben we nog echte film-opnames gezien op straat. Heel apart, dat hebben wij niet bij ons thuis!. Marco was dit al mooi aan het filmen toen er iemand bij ons kwam vertellen dat dit niet mocht. Jammer dan. Onze gids heeft ons toen even uitgelegd hoe we het snelst richting Flushing, Queens konden met de metro want daar gaan we naar de avond-sessie van de US-Open. Dat was heel apart zeg! We hadden geluk want we konden kijken naar Andre Agassi en Roger Federer. We kregen nog een speciaal plekje omdat alles niet vol zat, zo konden we mooi wat dichter bij zitten. Helaas na 3 sets ging het regenen en konden we het einde dus niet zien ....Dat horen we morgen wel. Donderdag 9 september We zijn weer op de dubbeldekker-bus gestapt en eerst een shop-halte gehad bij het grote warenhuis Macy's en toen weer verder met de bus naar Battery Park. Hier zijn de veerboten die gaan naar de Statue of Liberty en Ellis Island. Mooie plaatjes geschoten van de skyline en Liberty. 's Avonds hadden we tickets voor een tv-show van NBC, the Carson Daley show. Dit was weer heel apart. Hier waren Marilyn Manson en een of andere acteur te gast en een schijnbaar hier zeer beroemde hip hop artiest "Masey". Toen we de NBC-studio uitliepen stond er al een dikke amerikaanse bak met veel security op hem te wachten en allemaal gillende meiden langs de kant en wij als paparazzi waren er natuurlijk bij ! We liepen terug naar ons hotel langs een Virgin-Records Store waar vandaag Paris Hilton was om haar boek te signeren. Dus heb ik daar nog een gesigneerd exemplaar weten te bemachtigen. Dat was een druk dagje. Vrijdag 10 september We hebben eerst een ontbijtje bij Mc Donalds genomen met scrambled eggs, broodje, hamburgertje, pancakes ed. en toen zijn we richting the Empire State Building gelopen. Onderweg kwamen we langs Victoria's Secret (grootste ter wereld), dit is een lingerie-zaak trouwens. En Marco liep zo naar binnen, vond ie wel grappig. Dus ik er achteraan met de camera in de hand en toen werd me gelijk verteld door een of andere beveilingsmiep dat dit niet mocht, mocht alleen " the media "????. Toen zag ik het wel. Daar zat weer een echte celebrity: Tyra Banks (model en presentatrice van "America's next Top Model"). Zij werd hier gefilmd, ze is nl. ook een Victoria's Secret-model. Je struikelt hier dus echt over de celebs ! Toen op naar de Empire State Building. Na ruim een uurtje wachten konden we alle 86 verdiepingen omhoog en hadden we echt een geweldig uitzicht over New York. Even een tip voor mensen die bovenop de building een camera-storing krijgen. Gooi je camera uit frustratie niet gelijk over de rand naar beneden want het zou best kunnen dat ie het beneden weer gaat doen! (was bij ons dus het geval). Daarna zijn we gelopen naar Central Park want hier hebben we een Sex and The City tour geboekt. Dit was voor mij (Sandra) natuurlijk het walhalla. We gingen langs verschillende sets uit de serie waaronder de bar van Steven & Aiden (daar hebben we een echte cosmopolitan-coctail gehad), huis van Carrie (daar hebben we op haar stoep gezeten), bakkerij waar Miranda altijd Cup-cakes eet (wij dus ook) etc etc. Leuke bijkomstigheid is dat je nu ook wat andere wijken van New York ziet zoals de hippe "Meat Packing District". Aangezien we weer bij Central Park afgezet werden, hebben we hier nog even doorgewandeld. Wat groot zeg ! We hebben nog gezocht naar de "Strawberry Fields" maar konden het niet vinden en in de schemer door Central Park vonden we ook niet geweldig. We lopen nu zo terug naar ons hotel want morgen vroeg weer op want morgen vliegen we naar San Fransisco. Zaterdag 11 september We hebben gisteravond laat nog gebeld voor een shuttle naar La Guardia Airport. Deze kwam ons om half 9 ophalen bij het hotel. We waren rond half 10 op het vliegveld. Eerst een kopje koffie met broodje gehaald bij Starbucks (we kunnen inderdaad niet wennen aan Amerikaanse koffie) na het inchequen. We vonden trouwens dat de beveiliging niet echt bijzonder was voor 11 september.Er waren wel wat passagiers die de schoenen uit moesten doen maar wij niet (stonken te hard !). We gingen rond 11 uur vliegen en kwamen na een tussenlanding in Dallas (We konden het stadion van Dallas Cowboys zien vanuit de lucht).We kwamen rond 17.15 uur aan in San Fransisco. Als je naar buiten loopt zie je al een keur aan verschillende shuttle-busjes staan. Dus opnieuw door een shuttle-bus gebracht naar ons hotel de " Travelodge Inn". Handige en voordelige manier om bij je hotel te komen. Bewaar hun visitekaartje ook voor de terugweg, dan kun je de terugreis naar het vliegveld ook weer makkelijk regelen. Nadat we op onze kamer waren zijn we al aardig snel naar bed gegaan. Zondag 12 september
Maandag 13 september Vandaag eerst kaartjes gekocht voor de Cable-Car maar de rij ervoor was enorm dus zijn we eerst maar eens een stukje gaan lopen richting de kade (en laatste stukje met de taxi i.v.m. tijdgebrek) want we moesten om 12.15 uur bij Pier 41 zijn i.v.m. onze boot naar het gevangenis-eiland Alcatraz. We hadden thuis al kaartjes gereserveerd via internet omdat het hier altijd bere-druk is. Hier gingen we met een veerbootje naartoe. Je kunt het hele eiland rondlopen, maar het mooiste was natuurlijk het echte "Cellhouse" waar alle zware boeven hebben gezeten. We hebben een audio-tour met koptelefoons op gedaan, dus dan wordt helemaal uitgelegd wie/waar heeft gezeten en hoe het er aan toe ging. We hebben in ieder geval de cel van Al Capone gezien en het recreatie-veld waar alle zware boeven werden gelucht in die tijd. Was heel apart om te zien allemaal. Toen we terugkwamen zijn we weer aan de wandel geweest rond Fisherman's Warf en Pier 39 (veel winkeltjes). We hebben de zeehonden + pelikanen gezien. Toen hebben we tegen de avond de Cabel-Car genomen en aan het einde van de rit gegeten in een 50's-Diner helemaal in oude stijl. Toen zijn we maar niet terug gelopen, maar taxi genomen (i.v.m. enge vage fritzen straat) naar ons hotel. Dinsdag 14 september. Oakland (San Fransisco) - Yosemite > 158 mijl
Woensdag 15 september Yosemite > 125 mijl Vanmorgen zijn we na ons ontbijt in de camper vertrokken naar de west-ingang van Yosemite. Hier zijn we eerst naar het zuiden van het park gereden. Daar was namelijk een Sequoia-bos. Dit zijn hele hoge, dikke roodachtige bomen. We konden de camper laten staan op een parkeerplaats bij het plaatsje Wanona en van daar uit konden we mee met een bus naar de " Mariposa Grove of Giant Sequoias". We gingen met een soort trammetje door het bos en daar werd dan van alles verteld over de bomen etc. We zagen o.a. de " Grizzly Giant" (��n van de grootste). Overal waar je loopt ruik je een heerlijk zoet geurtje van de bomen, maar ook brand-lucht en we kwamen er achter dat ze dus zelf veel gedeeltes van het bos afbranden om meer ruimte te maken voor nieuwe sequoias. We zagen ook onze eerste squirrels (eekhoorntjes) en wat herten in het bos. Na deze tour hebben we wat rondgewandeld in Yosemite Valley. Rond een uur of 6 zijn we gaan rijden richting de Tioga Pass. Het werd al snel donker dus hebben we maar gekozen om hier nog een camping te pakken. De ranger ter plekke had nogal wat moeite om een plek voor ons te vinden omdat onze camper zo ommeunig groot was, maar dit is na wat gepuzzel toch gelukt. Toen we bij de ingang stonden te wachten kwam er een amerikaans echtpaar aanwandelen en die vrouw was helemaal wild van onze enorme camper, dus zij naar binnen en alles bekeken. Nou ze kon er niet over uit hoe groot die wel niet was ! Zij hadden er dus ��n van 10 feet. Dat is voor amerikaanse begrippen ook wel erg klein. Het was dus al donker ondertussen en we konden dus niet helemaal meer goed zien waar we waren beland, maar we kregen wel de waarschuwing mee dat dit een beren-gebied was. Dus er stonden allemaal van die metalen bear-boxen waar mensen met een tent hun eten in kunnen bewaren zodat de beren dit niet ruiken. Marco kreeg al uitleg van de ranger hoe hij de beren moest verjagen: jezelf groot maken en veel lawaai maken (bijv. door te slaan op de bear-boxes). Nou, ik had 't natuurlijk niet meer, dus de hele nacht geen oog dichtgedaan..... Ik was veel te bang dat ze nog konden ruiken dat wij een pizza in onze magnetron hadden klaargemaakt !! Maar gelukkig geen beer gezien of gehoord ! Donderdag 16 september Yosemite - Las Vegas > 366 mijl Vanmorgen eerst een ontbijtje gehad in de camper (het was hier flink koud 's-morgens zo vroeg) en de camping betaald en toen rond half 9 vertrokken naar de Tioga Pass. Dit is een heel mooi gedeelte van Yosemite. Allemaal hoge rotswanden, beekjes en veel groen. Na het uitrijden van het park kwamen we uit bij Mono Lake en toen ging de koers richting Las Vegas. Ineens kwamen we in een hele andere omgeving, minder groen, woestijn en lange wegen waar je bijna niemand tegenkomt (het ultieme highway-gevoel !!). Wat we wel tegenkwamen waren een dooie slang en een dooie coyote op de weg. We kwamen door verschillende kleine gold-digger dorpjes met echte saloons en al maar verder is alles hier woestijn! Als we wat dichter bij Las Vegas komen wordt het ook wat drukker op de weg, veel van die grote Amerikaanse Trucks en Pick-ups. We zien net voor Las Vegas ook nog wat aparts. Er stond een bord langs de weg met iets van " Prison Area, no hitch-hiking", vonden we wel apart. Daar zagen we inderdaad langs de weg een soort gevangenis uit de film met uitkijktoren en al ! En dan ineens na al zoveel mijlen woestijn (we rijden nu trouwens via de alien-omgeving van area 51) beginnen er wat telefoonpalen te verschijnen in het landschap en ineens ontzettend veel bebouwing op ��n hoop met als herkenningspunt de " Stratosphere Tower". We rijden nu ineens in de drukte op een 4-baans weg. Gelukkig in 1 keer goed gereden naar het RV-park bij het Circus-Circus casino. Het was erg druk dus we waren blij dat we nog een plaatsje kregen op dit park en ze hebben hier 400 plaatsen ! Als je nu uit de camper stapt dan slaat de hitte je eerst wel even om de oren ! Ik was blij dat we in een air-conditioned kantoortje kunnen wachten. De camping heeft trouwens wel een lekker zwembadje. We zitten pal achter de Strip (waar alle grote casino's/hotels zitten) dus zijn we eerst vanaf Circus Circus een stukje van de Strip afgelopen. Marco heeft nog wat leuke shirts gekocht en een model-autootje van een Hummer en een ommeunig Elvis-achtige bril voor $ 1,-. Ik heb nog een Las-Vegas petje gekocht. We hebben gelijk ook al onze memory-sticks weer afgeladen op CD's (net als in New York) dus kunnen we er weer tegen. De supermarkt "Walgreens" is hier trouwens heel geschikt voor. Elke zaak heeft zo'n memory-stick aflaadstation en je krijgt ze dan zo op CD mee. We stonden bij Treasure Island nog te wachten op hun buiten-show maar die werd ineens afgeblazen, morgen beter. Toen maar terug naar de camper, nog even zitten en lekker vroeg naar bed. Het blijft hier 's-avonds ook echt warm zeg. We gokken dat het wel rond de 35 graden moet zijn. Oh, ja we hebben onze eigen on-board douche voor het eerst gebruikt (goed hoor!). Vrijdag 17 september Las Vegas > 0 mijl
Zaterdag 18 september Las Vegas - Hooverdam - Zion - Bryce > 305 mijl We hadden in Las Vegas een amerikaans stel gesproken die erg onder de indruk waren van de Hooverdam dus zijn we die kant maar eens opgereden. Nou, we vonden het niet erg bijzonder en waren er met 10 minuten wel klaar mee. Toen hebben we de scenic-route (touristische route) genomen langs het stuwmeer Lake Mead. Hier komen we veel pick-ups, terreinwagens met grote boten, jet-ski's e.d. tegen want in Lake Mead wordt veel watersport beoefend. We zijn richting het "Zion-Park" gereden. Met ons ommetje naar de Hoover Dam liggen we niet helemaal op schema dus zijn we vrij vlot door het park gereden, wel een paar foto's gemaak van de mooie rotspartijen hier. Toen via Zion naar Bryce Canyon Park gereden. Hier waren we pas rond 7 uur dus gelijk camper bij Ruby's Inn neergezet op de camping. Het weer wordt nu wat slechter. Het heeft de hele nacht geregend. Zondag 19 september Bryce - Bear Lake > 432 mijl Onze buurman op de camping zat in een tentje en is vannacht aardig weggeregend, de hele tent was in elkaar gezakt en zeiknat. Blij dat we in zo'n riante camper zitten. We hebben lekker wat langer geslapen want het is toch rotweer. Toen rustig ontbijtje genomen en rond half 11 Bryce Canyon maar ingereden. Bij de eerst uitkijkpunten (Sunset en Sunrise Point) was het nog heel mistig dus kunnen we niet zo heel ver kijken. Maar we krijgen wel een indruk van de rode rotsen (hoodoo's). Bij de volgende uitkijkpunten wordt het wat helderder in de lucht. Dus bij de Natural Bridge en Agua Canyon en Rainbow Point wordt het uitzicht wel beter. Het zijn hele mooi roodachtige rotsen die door erosie heel puntig zijn gevormd. Tegen de middag zijn we weggereden richting Salt Lake City. Daar waren we rond half 5. Toen hebben we besloten toch maar iets verder door te rijden. In heel Utah hadden ze 2-baanswegen met weinig verkeer, maar bij Salt Lake City krijgen we ineens 5-baansweg en die was wel 60 miles lang en druk in ��n keer! En als je er dan weer voorbij bent ga je ook zo weer terug naar 2-baans wegen en lekker rustig. Onderweg veel ranches, pick-ups, trailer-homes en koeien gezien. Als we in de buurt van Salt Lake City rijden wordt de lucht ineens helemaal grijzig. Er is hier een hele harde wind en doordat het zo droog is wordt het helemaal mistig/grijs in de lucht van alle opvliegende stof. We zien ook van de wildwest ronde struiken over de weg rollen. Op een gegeven moment denken we zelfs aan een orkaan, maar dit blijkt wel mee te vallen. We rijden door Logan, een heel leuk plaatsje in de bergen en komen nu in een heel andere omgeving terecht. Allemaal bergen die helemaal getooid zijn in allerlei herfstkleuren, echt een heel mooi gezicht. Veel "Aspen" (bomen) in fel gele kleuren en veel kabbelende beekjes. Zo naderen we het meer "Bear Lake". Dit is normaal een ski-gebied. Dit zien we aan de grote sneeuw-vangrails op de bergen die lawines tegenhouden en aan de sneeuwscooters en schuivers die overal geparkeerd staan. We hebben hier een KOA-camping opgezocht. Hier zat al niemand meer bij de receptie, maar we konden onze gegevens in een nacht-kluisje gooien. We hadden ruim keus uit plekken want er waren er maar 3 bezet. Er zat ook een wasserette, dus eerst een wasje gedaan en wat gegeten. Dit is een hele mooie camping (jammer dat er nu zo weinig te doen is). Ze hebben buiten onder een paviljon helemaal een keuken-gebiedje gemaakt waar je kunt koken, afwassen, barbequen en eten, heel gezellig. Toen de was klaar was zijn we gaan douchen. Dit zijn een soort sauna-achtige cabins helemaal voor jezelf met douche, toilet, wasgedeelte, superdeluxe en toen lekker slapen. Maandag 20 september Bear Lake - Grand Tetons - Yellowstone > 224 mijl Het was de afgelopen nacht al flink koud, een heel verschil met Las Vegas en die regio in ieder geval. Eerst een eitje gebakken en toen even naar de receptie kijken of we alles goed hadden ingevuld en om te tanken. Hier vertelden ze ons al dat het richting Yellowstone kan gaan sneeuwen dus hebben we maar alvast een extra fleece-dekentje gekocht. Marco heeft nog wat wind uit de banden van de camper laten lopen want we stuiteren hier over de highway. Kijken of dit beter gaat. De jongen van het tankstation zei tegen Marco al "get your tires ready" want hij doelde dus ook op de eventuele sneeuwval bij Yellowstone. En inderdaad toen we richting het Grand Tetons Park reden kwamen we al terecht in een fikse sneeuwbui. Gelukkig is dit maar plaatselijk. Verderop wordt het al minder. We komen door een cowboy-stadje, Jackson. Hier even gestopt om te snuffelen in winkeltjes, ik heb nog een OCC-shirtje gekocht (Orange County Choppers !!). In dit stadje verkopen ze alles wat te maken heeft met elands (moose), rendieren, bizonkoppen, opgestopte beren, indianensieraden etc etc. Zelfs in het park hebben ze bogen gemaakt van geweien. Toen doorgereden naar het Grand Teton-park, maar door de sneeuwval is het wat mistig en zien we de hoogste toppen helemaal niet. Toen doorgereden naar de zuidingang van Yellowstone en bij Grant Village een camping in het bos opgezocht (Dichtbij Yellowstone lake). Dinsdag 21 september Yellowstone > 80 mijl
Woensdag 22 september Yellowstone - Cody > 132 mijl
Donderdag 23 september Cody > � 4 mijl Vandaag is het lekker weer in Cody dus zijn we in het stadje even gelopen naar het hotel "Irma" waar Buffalo Bill echt heeft gewoont! Daar even een pancake naar binnen gewerkt en koffie (met gratis navulling zoals bijna overal) en toen naar de plaatselijke bibliotheek want daar kunnen we gratis internetten. We hebben voor morgenvroeg een ranch gebeld waar we een 2 uur durende tocht gaan maken te paard om helemaal in het Buffel-Henkie gevoel te komen! Na het internetten hebben we wat geshopt in Cody. We hebben nog 2 van die blikken platen voor aan de muur gekocht (hamburger-reclame en the Good,Bad & Ugly-filmblik) en wat buffaloworst gekocht (streekgerecht hier). We zitten ook al te smullen van al het cowboy-vlees hier (in vele smaken verkrijgbaar, dus alles proeven). Marco heeft zelfs nog worst van zo'n "elk" rendier geproefd...jakkes, not for me. We zijn in Cody naar the "Old Trail Town" geweest. Dit is een straatje zo uit een wild-west film met allemaal oude houten huisjes, saloon, hoefsmid, oude koetsen e.d. Hier waren vroeger de beroemde coywboys zoals Sundance Kid en Buffalo Bil te vinden. Het is nu alleen nog een soort ghosttown maar we krijgen nu wel het echte wild-west-gevoel. Daarna nog aangelegd bij het Buffalo-Bill museum waar eigenlijk 4 musea onder 1 dak zitten. 1. Buffalo Bill museum.2. Indianen museum. 3. Wapen museum. 4. Kunstmuseum. Bij het BB museum kon je alles zien van hem en z'n familie van speelgoed tot meubels tot z'n kleding, zadel en geweren. Dit is voor de Amerikanen natuurlijk de ultieme geschiedenis maar die is eigenlijk maar rond de 150 jaar oud. Da's in Europa toch wel anders! Maar toch leuk om te zien. Toen naar het fire-arms museum waar ze duizenden pistolen, geweren (Smith&Wesson, Remington etc) hadden. Verder was er nog een indianenmuseum met oude kledij, tooien, tipi's etc. Nou, we zijn niet echt van die museummensen dus dit hadden we vrij snel bekeken.. Daarna hebben we ons maar opnieuw gemeld bij camping Pondorosa omdat we toch nog een nachtje extra blijven. Vanavond een oerhollands maaltje gekookt: aardappelen met boontjes en gehaktballen....smullen dus! We zijn tegen 6 uur het stadje nog weer ingelopen voor een echte cowboy-gunfight met the good en the bad. De kogels vlogen ons om de oren en na de tijd ben ik nog met deze muiters (scoundrals) op de kiek geweest. Toen we terugliepen naar de camping zagen we bij de plaatselijke highschool nog een echte american football wedstrijd. Hier hebben we nog even op de tribune meegekeken, dom spel hoor! Vrijdag 24 september Cody - Custer > 410 mijl
Zaterdag 25 september Custer - Cheyenne > 428 mijl Vanmorgen zijn we eerst naar het "Crazy Horse Monument" geweest. Crazy Horse was een beroemd indiaan. Zijn beeltenis werd helemaal in de rotsen uitgehouwen (a la Mount Rushmore) door ene Korczak Ziolkowski. Deze beeldhouwer leeft inmiddels niet meer maar zijn vrouw en kinderen hebben dit werk overgenomen. Want het beeld is nog lang niet klaar (al ruim 50 jaar mee bezig). Om even aan te geven hoe groot het beeld is. De 4 hoofden van Mount Rushmore passen in zijn hele hoofd. We worden eerst ontvangen met een film over de werkzaamheden a/h monument en daarna kunnen we met een oude schoolbus tot onderaan het beeld komen voor foto's. Daarna zijn we gereden naar Mount Rushmore en daar de 4 beelden van de presidenten Jefferson, Roosevelt, Washington en Lincoln bekeken. Die zijn ook helemaal uitgehouwen in de rotsen. Na dit bezoekje zijn we gereden naar "Wounded Knee". We komen nu door een groot Indianen-reservaat en dat is te zien. Heel veel trailers langs de weg in plaats van echte huizen en veel troep erom heen zoals oude auto's, oud ijzer, plastic en rotzooi. Bij Wounded Knee is buiten het monument op de begraafplaats om niet veel te zien. We vonden de sfeer een beetje creepy en zijn snel verder gegaan. Het gevecht tussen cavalerie en indianen moet je er maar bij denken in die velden. Nu rijden we via de staat Nebraska richting Cheyenne, Wyoming. We komen langs de North Pacific treinlijn. Onderweg zien we nog een variant van Stone Henge, maar dan Car Henge. Hier hebben ze allemaal auto's rechtop in de grond verzonken met andere auto's er weer boven op. Toen we daar rondliepen hoorde ik ineens iemand schreeuwen en ik zag een flits voorbij schieten. Wie of wat was dat ???? MARCO: Hij had een slang gezien (zijn grootste nachtmerrie !). Dus toen met noodvaart in de camper en wegwezen hier. 's-Avonds tegen 8 uur kwamen we aan op een bison-ranch waar je kon kamperen in Cheyenne. Hier weer gebruik gemaakt van de nachtregistratie. Welterusjes. Zondag 26 september Cheyenne - Rocky Mountains National Park - Glenwood Springs > 312 mijl Vanmorgen een beetje uitgeslapen (lazy sunday) en toen na wat boodschapjes, tanken (vandaag een record van 48 gallon, is ongeveer 181 liter) en Marco heeft de buitenspiegel nog even vastgezet (die zat helemaal los) en toen gereden naar het Rocky Mountains National Park (richting Denver) in Colorado. Het was hier ontzettend druk. De hele regio is uitgelopen op deze mooie zonnige zondag. We komen door mooie en drukke plaatsjes en rijden via het Estes Park langzaam het Rocky Mountain National Park in. Het is een heel mooi gezicht nu alles in de herfstkleuren gehuld is. Allemaal gele, oranje en rode aspen-bomen en veel naaldbomen natuurlijk. Onder in het dal zijn veel mensen aan het raften en vissen. Al snel gaan we via slingerende weggetjes steeds hoger en hoger en we zien al weer wat sneeuw liggen. We zijn gestopt op de Rainbow Curve. Hier zaten veel van die kleine eekhoorntjes (squirrels). Als je hier op de rand van de rotsen ging zitten liepen ze zo over je schoot, heel schattig. Ook zagen we weer een hele mooie blauwe vogel met zwarte kop, ook vrij dichtbij (voor onze natuurvrienden). Toen zijn we langzaam doorgereden naar het hoogste punt van het park en die was ruim 12000 feet (3700 m). Hier hebben we bij het Alpine Visitor Center de top van zo'n berg beklommen...pffff! Dat viel niet mee kan ik je vertellen. Marco heeft ook nog een sneeuwpopje gemaakt langs die weg, daar was veel belangstelling voor. Je moet je voorstellen dat hij hier liep met korte broek, maar wel met dikke trui, mooi gezicht!. Het weer was eerst zonnig en droog en nu zitten we hoog en in de sneeuw. Daarna langzaam naar het zuiden van het park gereden en dat ging niet snel door die hoogtes. Toen via de Interstate 70 richting Grand Junction gereden. Je zit hier echt ontzettend hoog en veel steile stukken en enorme afdaling. Gevolg: veel opgeblazen motoren gezien en een vrachtwagen die bij zo'n remhelling stond. Gelukkig ging met ons campertje alles goed en waren we rond 7 uur bij de camping in Glenwood Springs. Maandag 27 september Glenwood Springs - Mesa Verde > 271 mijl Vanmorgen op tijd vertrokken, eerst bij de plaatselijke K-mart nog nep-Ugg's gekocht (voor de kenners) en onze kaarten bij het postkantoor afgeleverd. Toen nog even getankt waar Marco nog werd getipt dat het plaatsje Ouray heel mooi zou moeten zijn. Dus vertrokken richting Mesa Verde. Dit is nog even van onze oorspronkelijke route af maar daarna moet het weer goedkomen. We zijn dus door de mooie Rocky Mountains in herfstkleuren vertrokken en zijn gestopt in Ouray waar we nu zitten te internetten in de plaatselijk bieb. Na het internetten zijn we het plaatsje even ingelopen en het is inderdaad een schilderachtig plaatsje (oud mijnstadje) met allemaal historische mooie houten panden. Het plaatsje ligt helemaal ingesloten tussen de bergen, dus heel mooi. Daarna zijn we via Silverton en Durango richting Mesa Verde gereden. Deze plaatsen zijn bekend om hun "Narrow Gauge Railroad". Dit is nog een oude stoomtrein-lijn die daar nog dagelijks loopt. We hebben 'm inderdaad gezien + geroken. Wat een stoom kwam er vanaf, die zag je al van verre komen. Na het plaatsje Durango is het nog een kort stukje naar Mesa Verde National Park. Hier hebben we de enige camping in het park opgezocht. 's-Avonds een lekkere dikke american buffalo-steak gebraden .... mmmm Dinsdag 28 september Mesa Verde - Arches > 223 mijl Het Mesa Verde National Park is een hoge beboste tafelberg met een spectaculair uitzicht over de Montezuma Valley. Hier woonde het Ancestral Puebloan-volk oftewel Anasazi, die hier tussen 1000 en 1250 allemaal rotswoningen hebben gebouwd. Dit zijn de voorouders van de huidige Pueblo-indianen. Ze hebben tussen de bestaande rotsen hun woningen gebouwd en heel goed beschermd want deze zijn pas ruim 100 jaar geleden ontdekt. Nu kun je er dus rondleidingen krijgen van rangers. We hebben eerst bij het Visitors Center geinformeerd en volgens de ranger was de "Balcony House-tour" echt wat voor ons, een echte Indiana Jones-tour. Dus daar hebben wij tickets voor gekocht. De ranger stond al klaar met een groepje van � 15 kijkers. Dit is de meest moeilijk bereikbare en vanaf de weg boven (we zitten boven op de berg) niet zichtbaar. Eerst liepen we een stukje van de berg naar beneden en dan begint het avontuur. We moeten eerst een houten ladder van 10 m omhoog klimmen en dan is het beter dat je niet achterom kijkt want daar ligt een enorm dal aan je voeten ! Als je dan boven bent moet je door een smalle rotsspleet lopen en dan kom je bij de rotswoningen. Dit is een heel apart gezicht. Je ziet alle muurtjes nog staan en grote ronde putten in de grond van � 6 meter diep die ze ook konden verwarmen dmv haardvuurtje. Wij begrijpen uit het verhaal dat ze nog steeds niet helemaal zeker weten waarvoor alle ruimtes hebben gediend. Ze denken wel dat het Balcony House een soort van vestigingswerk is geweest. Dit was het 1e gedeelte. Nu moeten we op de knieen kruipen door een klein tunneltje in de rotsen om bij de volgende woningen te komen. De ranger verteld wat over het indianen-geloof en hun symbolen e.d. En aan het einde moeten we nog weer een ladder van 3 m beklimmen en langs kettingen door uitgehouwen tredes in de rotsen omhoog naar de top van de berg. Ja, dit was wel avontuurlijk ! Daarna zijn we nog naar het "Spruce Tree House" geweest. Dit is net zoiets als de vorige rotswoningen maar hier kun je zonder ranger zelf naartoe lopen. We komen onze ranger trouwens hier wel weer tegen. Hij heeft nog even met ons gebabbeld over Nederland en over de huizenmarkt omdat hij vroeg waar ik werkte. Ik vroeg nog naar al die trailer-homes langs de weg, dit soort woningen hadden ze inderdaad uit geldgebrek (vooral bij indianen-reservaten). Je kon zo een kant-klaar huisje van $ 50.000,- laten neerzetten dus mooi goedkoop. Maar volgens hem slechte kwaliteit woning en je krijgt zo alle armen & trash op ��n hoop. 's-Middags zijn we naar Arches National Park gereden. Dit park heeft het grootste aantal natuurlijke (rots-)bogen ter wereld. We hebben de eerste mooie rode rotspartijen meteen even gefotografeerd. DIt waren "Park Avenue, Courthouse Towers en Balanced Rock". Bij de park-ingang hadden we al een plekje op de camping in het park zelf geregeld. We hadden geluk, er was nog maar 1 plaatsje vrij. En het was wel prachtig om tussen al die mooi rode rotsen te staan. 's-Avonds kregen we een kleine thunderstorm op ons dak, da's minder. Woensdag 29 september Arches - Page > 288 mijl Vanmorgen was het nog steeds bewolkt in Arches en het lijkt op regen. Maar we gaan nog ons ontbijtje maar gewoon van start want dichtbij de camping liggen allerlei trails (wandelroutes) naar mooi bogen. We pakken de trail die helemaal achteraan ligt die o.a. naar de Landscape Arch gaat. De eerste twee bogen die we zien, zijn vrij makkelijk en snel te bereiken, maar dan gaat het mis. Het miezert al wat dus zijn we toch al een beetje sjacherijnig en onze trail duurt wel ontzettend lang.... en dan bedoel ik ONTZETTEND lang. We komen uiteindelijk aan bij Landschape Arch, is mooi hoor maar we moeten eigenlijk nog verder. We moeten nu de rotsen beklimmen en krijgen een hele moeilijk toegankelijke route. Dus hebben we de route maar afgebroken. Too difficult voor ons. Dus weer terug. We zijn trouwens niet de enige hoor. Want onderweg komen we heel veel mensen tegen die ons vragen hoe ver ze nog moeten....pffff. Na deze route zijn we middenin het park nog gereden naar de "windows". Dit was een kort wandelingetje en leuk. Hierna zijn we vertrokken uit het park. We hebben eerst even wat boodschappen gedaan in Moab en daarna vertrokken richting Monument Valley. Het weer klaart weer iets op nu dus dat vinden we fijn. Na 150 mijl rijden ofzo bereiken we Monument Valley. Helaas hebben we de bewolking meegenomen dus dat is voor de foto's niet zo best. Maar het is wel net als in de film als je daar komt aan rijden ! Dus mega-mooi gezicht. Hier zijn heel veel films opgenomen, oa Back to the Future en veel Western Films uiteraard. We rijden de Goulding-camping op, maar deze is al vol, wat nu? We gaan maar eens rijden richting Page (waar we eigenlijk morgen naartoe willen) en kijken wel of we een camping tegenkomen. Nee dus, we hebben gewoon nog eens 100 mijl gereden ofzo en kwamen uiteindelijk dus aan in Page. Hier hebben we de eerste de beste camping opgezocht. En we zijn onderweg een tijdzone gepasseerd dus het valt nog mee. We zijn hier om 7 uur plaatselijke tijd. Deze camping heeft een binnenzwembad dus hebben we gelijk nog wat baantjes getrokken en toen lekker naar bed. Donderdag 30 september Page - Grand Canyon - Williams > 193 mijl Vanmorgen waren we (na ruim 11 uur slapen) al vroeg wakker. Na ons ontbijtje zijn we vertrokken naar een kantoortje waar ze de Antilope Canyon-tours doen. We kunnen gelijk om half 10 mee met een grote jeep. Dus gelijk van start. Het is een klein half uurtje rijden naar de Antilope Canyon. En ondanks dat het vandaag niet zo zonnig is (vanacht weer thunderstorm gehad) is het prachtig. We hebben mega-mooie foto's gemaakt en veel! (2 memory-sticks vol ofzo). Dus dit was een hele goeie tip Sonja! Nu zitten we in Page nog ff te internetten en we gaan nu richting de Grand Canyon. We hebben hier ook gelijk onze foto's afgeladen (alle sticks vol) en Marco zit ze nu te bekijken. We hebben zoals jullie misschien merken Capitol Reef overgeslagen en liggen fijn iets voor op schema zodat we na de Grand Canyon nog tijd over hebben om de route 66 te gaan rijden. Get your motor running...... (born to be wild!) Zoals gezegd zijn we na Page dus naar de Grand Canyon gereden. Eerst nog even aangelegd bij Denny's voor een hamburger en milkshake en toen op weg. Het is nog steeds een beetje bewolkt. We komen al mooi op tijd aan in de Grand Canyon en stoppen gelijk bij de oost-ingang om ��n van de mooi uitzichtpunten te bekijken. Het is inderdaad een heel weids en grandioos uitzicht. We maken nog een paar stops bij mooie uitzichtpunten. Misschien ligt het aan de overdosis nationale parken of dat het een beetje bewolkt is, maar na een paar stops bij deze punten hebben wij het wel gezien. Dus besluiten we hier niet te overnachten, maar alvast verder te rijden naar Williams, bij de Route 66. We zoeken hier een KOA-camping op. We hebben geluk want het zwembad en bubbelbad zijn nog open dus daar gaan we eerst maar eens lekker bubbelen. Eindelijk even relaxen! Daarna nog wat gekookt en gebabbeld met ��n van onze amerikaanse buren en weer op tijd naar bed (we doen niet anders...) Vrijdag 2 oktober 2004 Williams - Las Vegas > 255 mijl Zaterdag 2 oktober Las Vegas - Joshua Tree - Los Angeles > 447 mijl !!
Zondag 3 oktober Los Angeles > 0 mijl Vanmorgen lekker uitgeslapen, eerst lekker gedoucht en ontbijtje gemaakt en rond de middag maar eens geinformeerd op de camping wat we hier in de buurt kunnen doen en hoe we zonder camper in Hollywood komen. We hebben voor morgen een tour besproken die ons bij alle bezienswaardigheden brengt en vandaag gaan we met de bus naar het strand. Dit is dus nog een rit van een uur, maar wel goedkoop want de bus kost maar $ 2,- pp voor een retourtje. We kwamen uit bij Huntington Beach. Dit was een echt baywatch-strand met van die leuke strandwachthuisjes en strandwachtauto's en echte life-guards natuurlijk (Pamela was er even niet). Hier hebben we een paar uurtjes gelegen maar toen vonden we het wel wat frisjes worden en zijn we teruggegaan. We hebben nog weer een memory-stick afgeladen bij Walgreens en hier hebben we ook nog een neon-klok en retro-mini radio gekocht. We waren rond 6 uur terug op de camping. Ik heb gekookt en Marco heeft ondertussen de was gedaan (jawel !!). Maandag 4 oktober Los Angeles > 0 mijl Dinsdag 5 oktober Los Angeles - Malibu - Pismo Beach > 237 mijl
Woensdag 6 oktober Pismo Beach - 17 M drive - Half Moon Bay > 280 mijl Vanmorgen zijn we via Highway 1 langs de kust omhoog gereden. Het is een mooie, maar erg bochtige rit langs de zee. We komen uit bij Carmel, waar Clint Eastwood burgemeester is/was en gaan hier de 17-miles drive rijden. Dit is ook een gedeelte langs de zee waar veel rich (niet famous) mensen wonen in grote villa's en veel golfbanen. Dit is ook een gedeelte waar je normaal mooi zeehonden kunt zien, maar nu even niet. We zijn nog even gestopt bij "The Old Cyprus" voor een mooie foto. Daarna zijn we verder gereden naar "Half Moon Bay", zon'n 20 mijl voor San Fransisco. Hier hebben we alvast de koffers ingepakt want morgen moeten we de camper inleveren. We moeten bijna met z'n tweeen op de koffer gaan zitten om 'm dicht te krijgen! Nog even ons laatste eigen maaltje gekookt (aardappelen, wortels en doperwten en worst) en alle boodschappen die over zijn maar weggegooid. Verder de camper even schoongemaakt (schoner dan ie was bij ontvangst ..) en toen lekker naar bed. Donderdag 7 oktober Half Moon Bay - Oakland (SF) > 41 mijl
Vrijdag 8 oktober Vanmorgen kwam de airport-shuttle ons al om 7.15 uur ophalen dus mooi op tijd. Nog even in de receptie gebabbeld met 2 amerikaanse gezinnen die naar Yosemite gaan kamperen en toen vertrokken. We zijn ruim op tijd op het vliegveld want we vliegen pas om 10.40 uur naar Cincinatti. De controle is dit keer wel strenger, schoenen uit en alles. We konden nog mooi even rustig koffie drinken met een broodje. Daarna vertrok ons vliegtuig op tijd naar Cincinatti. We zaten eigenlijk niet naast elkaar maar hebben geruild met iemand dus toch naast elkaar gekomen. Onderweg heeft Marco een beetje geluierd, ik heb een film gekeken: "The Notebook". Ooooh, wat zielig het was huilen met de pet op. De stewardess kwam al tissue's brengen! Affijn na onze overstap in Cincinatti gingen we 19.20 uur richting Amsterdam. 's-Nachts geen oog dicht gedaan want we zitten natuurlijk in ons amerikaanse ritme. Maar wel lekker gegeten in ieder geval. Om half 10 's-morgens kwamen we aan op Schiphol waar Erik en Miranda ons hebben opgehaald. Pff.. lekker weer thuis. Maar we vonden dit wel ��n van onze allermooiste vakanties ooit !. Als we de kans hebben gaan we zeker nog eens terug naar de States.
Marco & Sandra
Deze homepage is gemaakt met de Homepage-Generator van Tioga Tours
