The States 28 juni 2003
Amerika rondreis
Beste lezer, Dit is geen reisverslag over de Amerike journey, achteraf gemaakt. Maar meer een verslag ten tijde van de reis voor het thuisfront. Het geeft een kleine blik op mijn tijd in Amerika! Groet Caroline 29 juni 2003 iets over half 4 plaatselijke tijd..........in Nederland is het nu iets over half 1 in de nacht.......en hier in een internetcafe in San Fransisco begin ik met mijn reisverslag van wat naar verwachting en ook achteraf bezien een fantastische reis door het westen van the States is geworden! Vanmiddag als lunch 'Chinees' gegeten in Chinatown (denk maar niet dat je daar een gewone tosti kunt eten!) met 7 man van onze groep. Een digitale camera gekocht, het is een heel gedoe geweest, maar uiteindelijk heb ik het voor een scherpe prijs kunnen kopen. De heenreis is voorspoedig verlopen. Je stelt je in op een lange zit, dat was het ook, maar niet vervelend. De overstap in Atlanta was ook weer even een gedoe met bagage en overstappen, maar wel goed te doen. In San Francisco werden we opgehaald door Paul en Iris (de organisatie) en met een grote motorhome en een grote 'van' (bus)naar de camping gebracht. De tenten stonden nog klaar van de vorige groep, met zijn allen op elkaar gepropt. De volgende campings zullen veel ruimer en groener zijn. Vanmorgen om 6 uur was bijna iedereen alweer op. Gedoucht, ontbeten en met de ferry naar San Francisco. Echt heel opmerkelijk, we gingen weg met zon en een heerlijk temperatuurtje van 28 graden. En kwamen aan in de stad met een dik wolkenpak en frisse wind (trui aangehad en lange broek). We hebben een stuk van de Gay parade gezien en we gaan over een uurtje weer terug met de boot naar de camping. Ik heb net als de rest 3 dagen corvee.... ik zie jullie al lachen. Ja ja. Paul en Iris doen de boodschappen, dat scheelt. Esther en ik zijn de enige van de hele groep met een ouderwets luchtbed, de rest beschikt over selfinflatable matjes. Het leuke is dat wij er heerlijk op hebben geslapen en van de rest wat geluiden kwamen van...'het is toch wel hard'. Ik moet nu gaan afsluiten, onze internettijd is hier om. We keep in touch! Hai Guys, hier weer een berichtje vanuit de States. Ik zit hier nu in een informationcentre in Mono Lake. Vandaag een lange rit achter de rug van San Francisco naar Mono Lake, we staan daar op een prachtige camping met uitzicht over een meer en bergen. Het is erg fris momenteel (plaatselijke tijd half 9)met veel wind. In de bus vandaag geslapen en gekaart, erg grappig om eens te leren pokeren. Hej.... ik kan hier nog een heel verhaal op gaan hangen, maar er wachten meer mensen om even achter de pc te kunnen. (Er staan hier maar 2 pcs). Hier is alles prima, leuke groep, mooi weer en schone douches!! Tot snel! 6 juli 2003. Es en ik zitten nu in een internet cafe in Moab. Vandaag een aantal wandelingen gemaakt en nu (14:30 uur plaatselijke tijd) zijn we weer vlakbij de camping aangeland. We hebben het allebei heel erg goed naar ons zin! De groep is divers en leuk. Het kamperen begint te wennen al verklaren de reisleiders Paul en Iris me nog steeds voor gek dat ik mijn haar fohn iedere dag haha. Wat me opviel is dat hier op iedere kamping toiletpapier aanwezig is, dat scheelt dus alweer een beschamend uitstapje richting toilet. Hoe stuntelig Es en ik de eerste dag onze tent opzetten, zo gladjes verloopt dat nu. Ik ga even met jullie terug in de tijd, want deze homepage heb ik niet bij kunnen werken bij gebrek aan internetgelegenheden. Las Vegas. Een stad zoals ik nog nooit heb gezien. Casino's, casino's en casino's, ieder met een eigen thema, veel, heel veel neonverlichting, warm (boven de 40 graden). We hebben er rondgeslenterd, heel fascinerend om te zien, maar na 1 avond wil je er ook graag weer weg! De gekte van de stad achter je laten. Lekker overnacht in een prima hotel, kamer voor 2, een heerlijke maaltijdsalade gegeten en sochtends wentelteefjes als ontbijt. De volgende dag vertrokken naar Zion national park. We wisselen af tussen de motorhome (kamper) en het busje (10 personen). De kamper reist wat comfortabeler, kunt er lekker hangen op de bank, een potje kaarten aan tafel, of zinloze gesprekken voeren over het wel of niet inhouden van scheten met Paul op de bijrijdersseat ;-) Bij aankomst een eind gewandeld. Het eerste gedeelte over een smal pad en dat met mijn hoogtevrees, later werd het wat toegankelijker. Een mooie wandeling en goed te doen. Bryce: in een woord fantastisch. Wat een natuurschoon. Via deze homepage is werkelijk niet uit te leggen hoe mooi het er daar uitziet. Gebergten van oranje gesteenten met fraaie motieven, een wandeling met veel kodakmomenten! 's Middags op tijd terug bij de camping (Es en ik stonden met tent natuurlijk weer op een mierenhoop) en iedereen aan de was. Heel apart....iedereen met zijn waszak naar de laundromat, stoeltje erbij en maar wachten tot de was klaar is, typisch Amerikaans. Vandaag heb ik corvee....het hoort erbij...sommigen helpen even een handje.... maar om eerlijk te zijn....ik kan me iets leukers voorstellen. Ontbijt klaar zetten voor 20 man, afwassen, tussen de middag afwassen, vloer schoonmaken van de kamper, vuilnis verzorgen en de afwas na het avondeten. Vanavond genoten van overheerlijk tortilla's. Ik vertelde Iris vanmiddag in de bus nog dat ik thuis niet zo lekker eet, als de dagen dat ik nu met hen onderweg ben. Lekkere salade's, afwisselend eten (overmorgen naar de Burger King haha). 's Avonds rond het kampvuur gezeten en al vroeg lag iedereen op 1 oor. Ik moet zeggen dat ik van de jetlag weinig tot geen last heb gehad. In Bryce wachtte ons een aangename verrassing: er werd een bruiloft gevierd op de camping. We zitten met een aantal man te kijken in het gras (een van de weinige campings waar we op gras overnachten ipv op droog (stoffig) zand) naar bruid en bruidegom, toespraakje van de getuigen.... tot we worden uitgenodigd om deel te nemen aan het feest. Lachen, lachen, we hebben een typisch Amerikaanse bruiloft meegemaakt, gedanst tot in de kleine uurtjes op muziek van een slechte dj, maar gezellig was het zeker! De bierliefhebbers van de groep kwamen al na het eerste biertje tot de ontdekking dat er bocht werd geschonken. Het alternatief was dat er een emmer bierblikjes werd gehaald vanuit de kamper, gestald werd achter de toiletten en reisgenoten hun glazen daar gingen bijvullen. Savonds hebben Es en ik met een heel dronken Amerikaan en Roy (reisgenoot die zelf leuk gitaar speelt) wat gezeten en gezongen. Rond half 2 rolden we (Es aangeschoten en ik melig) onze tent in. De eerste woestijnneuzen zijn inmiddels al gevallen. Raar maar waar, Iris voorspelde het al, een aantal van ons krijgen bloedneuzen en iedereen loopt met lekkere korsten in zijn neus haha. De airco, de droogte en de stof schijnt dit te veroorzaken. Gisteren (5.7). In het plaatsje Torrey een parade ter ere van de fourth of july gezien. De hele plaatselijke bevolking was uitgelopen en kwam met tractor, paard en wagen, brandweerwagen, chevrolet enz.... vol Amerikaanse vlaggen (want oh oh wat zijn ze patriotistisch hiero) in een parade voorbij. Wel humor. 's Middags gewandeld in Capitol Reef over een droge rivierbedding, mooie wandeling die goed te doen was. S middags gearriveerd op de camping, met Jose even het dorp in gelopen terwijl de rest ging zwemmen, meloen gekocht en weer terug naar de camping. Bloody hot is het hier, morgen wordt de warmste dag, dan vertrekken we naar Monument Valley. S avonds lieten Paul en Iris mega pizzas komen. Heerlijk! Vandaag geen tenten af hoeven breken, gewandeld (pittig met name door de hitte) en nu weer terug in het dorpje. Ik kan nog veel meer vertellen, maar ga nu stoppen. 1 dollar per 5 minuten...... 12 juli 2003 De reis vordert. We zitten nu in Los Angelos op een echte stadscamping. Dat houdt in: dicht op elkaar met onze tenten tussen de RV's (campers) (gelukkig wel op gras), matig sanitair, als er een wc wordt doorgetrokken mag je blij zijn als je zonder 3e graadsverbranding onder de douche vandaan komt, veel geroezemoes en vooral dichtbij de stad (...stadscamping). Vandaag hebben Paul en Iris ons rondgereden door LA. Een boeiende dag! Haast niet te bevatten dat LA zo groot is als half Nederland en dat er ook nog eens zo n 16 miljoen mensen wonen. We zijn gestart in Hollywood.... leuk om te zien dat het een farce is! Een straat in een voormalige achterstandswijk dat bekend is geworden door bioscopen en films, the walk of fame (tegels met de namen van 'sterren' en veel 'vergane glorie' op het troitoir), het Manns Chinese Theater met afdrukken van handen en voeten van bekende Amerikanen, de letters HOLLYWOOD zichtbaar in de verte op een berg........and that s it! Leuk om gezien te hebben, maar het lijkt totaal niet op het beeld dat ik ervan had gevormd door tv en media. 's Middags naar het Getty museum. Een prachtig groot museum met kunst (oa de irissen van Van Gogh), foto's, meubelstukken uit de 16e en 17e eeuw, alsmede een prachtig aangelegde tuin. Dit geheel is gelegen op een berg waar je met een treintje naar toe werd gebracht. De rit eindigde in Venice beach. Een aparte ervaring. Een boulevard waar alles draait om uiterlijk vertoon. Een basketbalveld met tribune midden op de boulevard, een fitnessruimte achter een hekwerk waar brede kerels zichzelf voor het oog van de toeristen oppompen. Veel, heel veel tattoo en piercingshops en straatartiesten. Vandaag 32 graden C hier. Lekker dus. Het koelt lekker af savonds, heerlijk! Morgen vertrekken we naar Yosimite, daar staan we in een national park, midden in de natuur, maar zonder douches. Aaaaah! Wat is er te vertellen over de periode tussen 5 juli en 12 juli. Even teruggraven in mijn geheugen, want me maken zo ontzettend veel mee elke dag weer, dat het soms moeilijk is alles te onthouden en juist in de tijd te plaatsen. Laat ik beginnen te zeggen dat Esther en ik er in deze periode achter kwamen dat er een knopje op onze fohns zat met ........ 110 volt. Hahahaha. Die fohns die deden het voor geen meter, nu begrijpen we waarom. Goed.........!!! Mijn telefoon kan ik overigens niet opladen hier, de accu is niet geschikt om op te laden bij 110 volt, zuinig aan dus. Monument Valley. Een gebied van de Navajo indianen, een museum bezocht met informatie over de historie van het gebied en over films die er ter plaatse zijn opgenomen, best interessant. Ik zal voortaan in ieder geval met een ander oog kijken naar westernfilms! De cd van 'once upon a time in the west' is inmiddels een echte hit hier in de groep, dit dankzij Iris die een nummer hiervan op een gegeven moment snoeihard door de speakers liet klinken op het moment we op een verlaten lange weg door de woestijn reden. Een 'jeepsafari' door Monument Valley. Alhoewel, ik vond het niet echt een jeep en ook niet echt een safari, maar mooi was het wel. Alex een indiaan chauffeurde. Het landschap was prachtig, onder andere de berg 'East Mitten' gezien dat als logo fungeert voor Tiogatours (www.tiogatours.nl), leemhutten, muurinscripties (waarvan ik het vermoeden heb dat de recentste nog niet van zo heel lang geleden dateert....). Een deel van de groep is deze ochtend om half 5 opgestaan om naar de zonsopgang te kijken, Es en ik lagen lekker te ronken. We nemen de fotos wel over ;-) Es en ik zijn inmiddels aan het pokeren geslagen met 2 limbo's. Achterhoek rules, want tot nu toe winnen we met grote regelmaat. Binnen de groep van 19 man vind eigenlijk geen kliekvorming plaats. Iedereen trekt met elkaar op en respecteert elkaar. Tot nu toe een heel positieve ervaring dus! Op 8 juli zijn we bij de Grand Canyon aangekomen, onderweg gestopt bij een marktje met zelfgemaakte sierraden(ik ben de chronologie in dit verhaal compleet kwijt, maar dat moeten jullie me maar vergeven gezien de haast hier in het internetcafe om zoveel mogelijk op schrift te krijgen). Hier in de Grand Canyon is het weer heerlijk koel 's nachts, de afgelopen drie nachten is het vrij warm geweest. De Grand Canyon is in 1 woord....imponerend! Wat gebergte (kloof), 16 km breed en zo lang als de afstand tussen Utrecht en Parijs. Waanzinnig. Brice Canyon was volgens velen mooier, maar de Grand Canyon vond ik indrukwekkender! Ik heb een tshirt gekocht met de tekst........'in the Grand Canyon you are nobody ....perfect' en dat beschrijft precies hoe ik het heb ervaren. S ochtends gewandeld langs de GC, heel absurt eigenlijk. Links van je dat overweldigende gebergte, de diepte van een immense kloof, terwijl je aan je rechterhand (naast de bergpaadjes) gewoon de weg ziet en het vlak is. S middags een rondvlucht gemaakt over de GC, echt de moeite waard! We hadden helder weer dus hebben alles goed kunnen zien. De vlucht voor ons kwam met papierenzakjes naar buiten, maar bij ons is alles goed gegaan. Er is nog zoveel meer te vertellen, maar dat horen jullie vast nog als ik weer thuis ben. We hebben nog vijf volle dagen te gaan. De komende dagen zitten we zonder stroom, water enz...... mijn homepage bijwerken zal dus ook niet gaan. Wellicht volgt er nog een berichtje op deze site ten tijde van ons verblijf in San Fransisco (einde van de reis). 7 mei 2004, inmiddels is het bijna een jaar geleden dat Esther en ik deze reis hebben gemaakt. We hebben het er zeker nog wel eens over met elkaar: het was een overgetelijke ervaring! Links:
Caroline
Deze homepage is gemaakt met de Homepage-Generator van Tioga Tours