Walking on Sunshine

Its time to feel good !!

	Hallo dit is dan het reisverslag van Barbara Bas Arij en Lynn Verkaik
	Vrijdag 9 juli, zijn we vertrokken naar de USA, ff overstappen in Cincinnati en dan naar San Francisco. Een vliegtocht van zo'n kleine 15 uur. We reizen door Amerika met twee campers, samen met onze goede vrienden met wie we al meerdere (europese) vakanties hebben meegemaakt. De reis zal voor de kinderen wel heel spannend zijn omdat ze voor de eerste keer met het vliegtuig gaan. "Mam kan zo'n groot ding echt de lucht in ?". In San Fransisco eerst een nachtje goed slapen en dan vroeg de Camper ophalen dit schijnt wel even te duren voordat men je weer laat gaan, ben wel benieuwd wat voor audio er inzit als het een verse is zit er een cd speler in en in de oudere modellen zit nog een cassette speler die laatste heeft onze voorkeur want daar kunnen we via zo'n cassette-adapter onze Mp3 speler op aansluiten want met 10 Mp3 cd-tjus hebben we wel voor 4 weken muziek aan boord. Het blijft dus ff spannend nog maar er is natuurlijk nog wel meer nieuw, wij zijn gewend aan een caravan dus een cassettetoilet is voor ons niet nieuw maar de aggregaat en de hook up aansluitingen zullen bij ons in eerste instantie wel wat vraagtekens oproepen.
	Nou eerst maar s even vliegen dan zien we wel weer verder
	Overzicht van de beoogde reis en de bestemmingen.
	Vrijdag 09-07 San Francisco, Zaterdag 10-07 San Fransisco, Zondag 11-07 San Francisco Maandag 12-07 Yosemite, Dinsdag 13-07 Wawona, Woensdag 14-07 Wawona, Donderdag 15-07 Sequoia Park, Vrijdag 16-07 Las Vegas, Zaterdag 17-07 Zion, Zondag 18-07 Zion Maandag 19-07 Grand Canyon, Dinsdag 20-07 Grand Canyon, Woensdag 21-07 Bryce, Donderdag 22-07 Bryce, Vrijdag 23-07 Capitol Reef, Zaterdag 24-07 Arches, Zondag 25-07 Arches, Maandag 26-07 Arches. Hier gaan we beslissen of we eerst naar Monument Valley gaan en daarna naar het noorden of dat we nu al naar het noorden gaan trekken.
	Dinsdag 27-07 Monument Valley of richting Grand Teton, Woensdag 28-07 richting Grand Teton,& Donderdag 29-07 Grand Teton Vrijdag 30-07 Grand Teton, Zaterdag 31-07 Craters of the Moon, Zondag 01-08 Yellowstone Maandag 02-08 Yellowstone, Dinsdag 03-08 Yellowstone, Woensdag 04-08 Yellowstone, Donderdag 05-08 Salt Lake City, Vrijdag 06-08 Vertrek naar Nederland
	vrijdag 7 juli 2004
	We zijn op weg met de auto naar het station om er de trein naar Schiphol te nemen een stukje van niks uit Purmerend klein half uur rijden. Op Schiphol zoeken we de balie op waar je de koffers kan laten sealen zodat er minder kans is op beschadigingen en ook niet onbelangrijk tegenwoordig iemand anders kan er nu ook niet zo makkelijk meer bij om er snel wat uit te halen of in te stoppen. Bij het inchecken blijkt dat we niet bij elkaar zitten, De kinderen zitten naast elkaar en wij allebei apart terwijl we dachten dat we met zijn zevenen naast elkaar zouden zitten. Maar de vriendelijke dame van Delta begrijpt ook wel dat de kinderen niet apart kunnen/willen zitten (kleine B zijn lip begon al te trekken) er wordt ons medegedeeld dat dit in het vliegtuig nog wel opgelost kan worden. Ineens blijkt dat we behoorlijk laat zijn de beveiligingsbeambte stelt aan de kinderen een aantal vragen: Waar gaan jullie heen, voor hoe lang en hebben jullie apparaten op batterijen bij je en nog wat van dat getreuzel als L in haar onschuld even doorloopt richting vliegtuig wordt ze streng en snel teruggefloten en ook ik mag niet op deze norse kerel zijn palmtop kijken want daar valt niets voor mij te zien :-( Sorry ik was alleen nieuwsgierig. We zijn de laatste die instappen en gaan op zoek naar onze stoelen. Al snel worden er stoelen bij elkaar geregeld A&L bij elkaar en B&B ook C,K&D zitten meer achterin het vliegtuig. Er is nog enige vertraging veroorzaakt door een paar zoekgeraakte koffers maar om ongeveer 12:00 uur gaan we op weg naar de startbaan. Even lijkt het erop dat we eerst naar Rotterdam rijden want het duurt wel heel erg lang maar uiteindelijk geeft de captain vol gas en stijgen we op. De kinderen die dit voor het eerst meemaken laten het gelaten over zich heen komen alsof ze het dagelijks doen. L. vindt vooral het door de wolken vliegen leuk. Nu gaat het lange wachten beginnen. Acht uurtjes vliegen tot in Cincinatti. We krijgen zoutjes, genoeg te drinken en een Film wordt gestart Starsky en Hutch ? die helaas na een half uur opnieuw wordt opgestart (zo leuk is ie nou ook weer niet !) De tweede film is van Scooby doo, das in ieder gaval leuk voor de kinderen ze zitten allebei al drie kwartier met een koptelefoontje op mee te luisteren hoewel alleen de Engelsltalige versie of de Spaanse uit de stoel aansluiting komt. De lunch wordt geserveerd Pasta Kip klein broodje Saladetje 2 crackertjes ieniminie toetje en een stukje kaas, koffie of thee achteraf en dat allemaal om maar bezig te zijn want eten kan je het niet echt noemen. Nog ongeveer anderhalf uur vliegen en dan nog de binnenlandse vlucht naar San francisco, echt lekker zitten we niet meer. Als we dalen heeft kleine B. erg last van zijn oren. De aankomst op Cincinatti airport is een aardige belevenis. Aan boord moesten we een aantal formulieren invullen met je naam, adres en het adres waar je in Amerika naar toe gaat, hoe lang je blijft en waarom je zo stinkt. Natuurlijk zijn er weer een paar Nederlanders die dit niet of maar half begrepen hebben die mogen dus terug in de lijn. De mannen in zwarte werkkledij worden hier wel wat chagrijnig van en leggen nog eens luidruchtig uit hoe het moet, en dat als je het niet doet je de hele boel ophoudt. De vlucht naar San francisco is vertraagt helaas, door een onweersbui. We moeten enkele uren tot 6 uur plaatselijke tijd wachten tot we weer kunnen inchecken de tijd word gedood door een wandelingetje ff pitten K. zit er ff doorheen, en de kinderen doen een spelletje valkuil met C. Dan 10 over 6 is het eindelijk zover we kunnen het vliegtuig in voor de laatste vier uur vliegen. Het duurt wederom lang voordat het vliegtuig vertrekt dit worden 4 lange uren we hebben het ook een beetje gehad en daardoor lijken deze vier uur naar SF langer te duren dan 8 naar Cincinatti. Met een zucht landen we op San francisco airport. Snel de koffers ophalen en dan de plek zoeken waar de shuttles staan voor het vervoer naar het hotel. Na wat heen en weer gesjouw weten we waar dit is maar de bus is net weg dat wordt wederom een half uur wachten.
	Zaterdag 10 juli 2004
	In SF hebben we na bijna 24 uur reizen en dronken van vermoeidheid eerst lekker geslapen in het hotel. We zijn voor plaatselijke begrippen wel vroeg naar bed gegaan maar ja ons klokje loopt nog ff anders het gevolg is wel dat de kinderen die wel geslapen hebben in het vliegtuig deze morgen om 5 uur al wakker zijn en niet meer stil kunnen liggen. Dus liggen we op een gegeven moment met zijn allen naar Cartoon Network te kijken. Om zeven uur houden we het voor gezien, ff opfrissen en dan op pad voor het ontbijt. We zijn niet eens de eerste en C,K&D komen een half uurtje later ook aanschuiven. Na een stevig ontbijt rapen we de koffers bij elkaar en zijn om kwart over negen weer op de receptie waar het busje dat ons om half tien zou ophalen al reeds aanwezig is. Bagage erin en dan de camper ophalen die minder groot is dan we dachten. Verder precies goed ;ze zijn ook splinternieuw, slechts een maal eerder verhuurd dus dat zit wel goed. Zelfs een cd speler ontbreekt niet (gelukkig had ik ook een stapeltje gewone C.d.´s mee) De Camper staat op een Ford chassis met een 4,6 ltr V8 motor heb niet kunnen ontdekken hoeveel p.k.'s ie heeft maar voorlopig heeft ie geen enkele moeite met de vier duizend kilo's leeg ! tegen een heuveltje op te hijsen. De inhoud van de benzine tank is 40 gallon zo'n 160 liter ! Het apparaat heeft o.a. A.B.S. Cruise Control,Dubbele Airbags,Airco in de cabine, maar ook een dakairco in het kampeer gedeelte, een keukentje met combi Magnetron met oven en een voor Europeese begrippen grote koelkast met ruim vriesvak die geheel automatisch overschakelt van net stroom naar gas en een Generator voor als je onverhoopt even zonder stroom zit en het wel nodig hebt. Een w.c. en een Douche die wat krap is maar erg comfortabel. Alle ramen die open kunnen zijn voorzien van horren en kunnen d.m.v. goede verduisterende gordijnen afgesloten worden. Er is meer dan genoeg bergruimte om de persoonlijke spullen op te bergen. De kwaliteit en de afwerking laat hier en daar een steekje vallen zeker vergeleken bij de Europese campers zit dit toch een beetje goedkoop in elkaar gestoken. De apparatuur blijft allemaal wel feilloos werken maar bijvoorbeeld een plank in een keukenkastje hangt los schuin naar beneden, her en der laten afwerkstripjes los en ik vind soms ineens schroeven op de grond die ergens uit gerammeld zijn. Als je rondrijd over slecht wegdek wil de boel nog al eens piepen en kraken maar wellicht moet ik dan de snelheid wat meer aanpassen. De formaliteiten worden afgewerkt waarna we verplicht een video moeten kijken waarin uitgelegd wordt hoe de camper werkt vooral de sewerhose(de grote en kleine boodschapafvoerslang) wekt zoals al reeds eerder op de lachspieren. Daarna gaan we eerst boodschappen doen maar dat valt nog niet mee want de keuze is enorm en de producten niet bekend dus raken de dames al snel in de war. De heren niet want die laten de dagelijkse organisatie van voedsel en benodigheden meteen aan de dames over. Hoezo rolbevestigend. De mannen beperken zich tot het kopen van een WT om onderling contact te onderhouden in de campers. We eten wat bij een plaatselijke uitbater waar we assertief verzocht worden de bestelling door te geven maar wij zijn nog steeds bezig ons het enorme assortiment eigen te maken. De grote sandwiches met kip en salade smaken prima met natuurlijk COLA, A Diet Coke dat wel ! Als we op zoek gaan naar de eerste camping blijkt dat nog niet zo gemakkelijk en raken we verdwaald in de straten van SF. Uiteindelijke na wat mooie kustwegen te hebben op en neer geslingerd komen we aan op de camping Marine park een betonnen strook voorzien van de nodige aansluitingen mooi is het niet maar wel dicht bij SF waar we morgen met de boot naartoe gaan. S'avonds wordt er nog een keer in een kleinere boodschappen toko geprobeerd wat beter te slagen wat ook lukt. We eten gefileerd kipje, salade met lekkere stukken meloen en daarna zijn we al weer moe dus naar bedje toe.
	Zondag 11 juli 2004
	We gaan met de boot naar San francisco. Vanaf de camping is het een klein kwartiertje lopen naar de ferry. We nemen bijna de verkeerde boot die naar een baseball game gaat. Onze rugzakken waren al gecontroleerd op glas en alcoholische versnaperingen en we stonden al in de rij toen we er achter kwamen dat we die andere boot moesten hebben in de volgende rij komen we een van de mooiste stukjes Amerikaans geduld tegen (the line). Iedereen die een kaartje heeft gekocht gaat braaf achter elkaar staan in volgorde van aankomst. Heel gedisciplineerd en leuk om te zien want de line neemt een bizarre vorm aan en kronkelt zich als een slang over het terrein voor het hekje. Mensen moeten echt puzzelen en uiteindelijk vragen waar het einde van de rij is om aan te sluiten. Hier kan men in Nederland nog wat van leren. We varen langs verschillende bruggen langs Alcatres en natuurlijk ook langs de golden gate bridge waar op het moment van passeren net een enorm schip onderdoor vaart prachtig om te zien. Als we aankomen gaan we meteen met de tram richting fishermans wharf. Erg leuk om te zien, jammer dat de robben er niet zijn vandaag. We eten er wel erg lekkere salades. We lopen heerlijk toeristisch rond. L. krijgt er een zonnebril, we kopen lekkere chocolade, lopen heerlijk rond en maken veel foto's. Daarna gaan we richting Chinatown. Eerst door de Italiaanse wijk waar we een cappuccino drinken bij uitbaters die rechtstreeks uit The Godfather lijken weggelopen. De Chinese wijk in SF is echt waanzinnig. Je waant je letterlijk in China. Alle tekst is in het chinees, Chinese producten alsof je in China op de markt loopt.Heel veel gedroogde producten zoals paddestoelen zeepaardjes en weet ik veel wat nog meer, bijzondere exotische vruchten kortom zeer de moeite waard. Zelfs de wat armoedige grauwe sfeer is heel passend. We gaan terug naar de camping met de bus. Na wat zoeken en heen en weer lopen vinden we de juiste verbinding Bus 80 moet ons tot vlak bij de camping kunnen brengen deze rijdt over de golden gate die nu jammer genoeg in mist gehuld is dus geen uitzicht kan bieden. Maar even later schijnt de zon weer. SF staat bekend om zijn soms ook in de zomer koude zeewind en mist maar daar hebben wij vandaag gelukkig geen last van gehad veel zon met een heerlijk koel windje. We eten vanavond bij C&K in de camper Kippetje met broccoli bloemkool worteltjes en geb. aardappeltjes. na het eten moet ik naar het toilet en laat mijn eerste grote boodschap in Amerika wegvaren wederom heel gewoon maar tegelijk toch weer bijzonder. Kleine B memoreert zijn belevenissen van vandaag en laat een stapel bijzondere auto's aan de binnenkant van zijn ogen voorbijgaan : Ford Mustang Cobra A, Mitsubishi Eclipse, Nissan350 Z cabrio, Dodge Viper, Honda 200, Chevrolet Corvette, Nissan Murano, Porsche Boxter, en een Carrera GT, Ford Cobra Mach 3, en nog een paar meer maar dat wordt te veel om hier op te noemen. En wat te denken van het Pyramide vormige gebouw wat ook een rolt speelt in zijn computer spelletje Midtown madness. Hij weet te vertellen hoe je van hieruit weer naar een ander bekend gebouw kan rijden. We gaan het niet proberen maar leuk is het wel.
	Maandag 12 juli 2004
	We gaan op weg naar Yosemite we rijden voor de laatste keer over de Golden gate bridge daarna over de Bay bridge over highway 80 580 205 en daarna de 120 richting Yosemite. In Manteca doen we boodschappen voor vanavond. We hebben bij de Walmart voor 4,95 dollar p/s klapstoeltjes gekocht om buiten te zitten. Langzaam begint het landschap mooier te worden via de 99 de 140 en de 49 rijden Yosemite binnen over de 41. In Wawona rijden we in ons enthousiasme eerst de camping voorbij. Aangekomen bij onze camping zit er niemand meer in het hokje bij de ingang maar onze namen staan wel keurig op een lijstje dat er is opgehangen en de plaatsen waar we moeten staan staat er ook vermeld. Helaas staan we niet naast elkaar, zelfs niet in de buurt, maar al snel blijkt dat we op ons plekje ook naast elkaar kunnen staan. Dat is maar goed ook want C. is erg teleurgesteld over zijn aangewezen plek. Op deze camping staan overigens speciale beren containers waar we al ons voedsel en toiletspullen in moeten opslaan. Je mag ook niets in je auto achterlaten zelfs geen rommel omdat dat ook beren aantrekt. De kinderen zijn erg onder de indruk dat hier echte beren rond kunnen lopen, een beetje bang zelfs. We zullen ze hier overigens niet zien helaas ! De maaltijd aan de Picnic tafel smaakt prima mede veroorzaakt door het ijs toe uit zo'n verschrikkelijke grote familie beker. De omgeving is wel adembenemend mooi hier dit kom je in Europa niet meer tegen en we genieten nu al van dit park. Op de camping lopen veel Squirls (eekhoorntjes) en hele brutale blauw gevederde vogels. De heren doen de afwas en dan gaat iedereen lekker de slaapzak in.
	Dinsdag 13 juli 2004
	de volgende dag zijn we vroeg wakker en ontbijten in de camper want het is nog koud buiten. Het was vannacht helder en dus lekker koel om te slapen. Na het ontbijt nemen we de camper en gaan naar Glacier point. Hier heb je een mooi uitzicht over de valley. Jammer genoeg zijn ze, naar later blijkt bezig met een oefening of enige vorm van onderhoud, en is er een stuk bos in brand gestoken. Hierdoor wordt ons uitzicht op de Valley belemmert door rook. Gelukkig waait de rook af en toe weg en kunnen we toch nog foto's maken. De bizarre oranje gloed die door de zon en rook wordt gecreëerd geeft het landschap een vreemde aanblik. We maken een wandeling over Glacier Point en eten onze gemaakte boterhammen op met fabelachtig uitzicht op de bergen. Later rijden we naar de Yosemite valley zelf, kijken rond in het visitors center en hier eten we ook als het avond wordt Pizza's en Lasagna. We zien nog een leuk stukje voorlichtings film over wat beren met je auto kunnen doen als je er eten of rommel in achter laat :-( We wandelen nog wat rond en genieten van de wildernis. Als we terug lopen naar de camper zien we op de parkeerplaats een Coyote (een soort wolf/wilde hond)
	Woensdag 14 juli 2004
	De volgende ochtend staat de Mariposa groeve op het programma. Hier staan verschrikkelijke grote bomen, de Giant Sequoias. Eerst mogen we er met de camper niet in maar na nog ff gemeten te zijn door een oude vriendelijke vrijwilliger (we moeten tussen twee strepen in parkeren en als het past kunnen we doorrijden) het past net , mogen we verder. We worden over de WT aangekondigd en mij wordt verteld op te letten op een man met een oranje T-shirt aan. Die gaat ons begeleiden naar een ruimer gedeelte van de parkeerplaats. De Sequoias zijn inderdaad erg indrukwekkende apparaten sommigen staan er al sinds de ijstijd in de eerst 800 jaar worden ze het hoogst, zo'n 120 meter ! Daarna worden ze alleen nog maar dikker en dan ook weer wat lager, maar nog steeds imposant.Ze hebben een sponzige bast die vuurbestendig is. Moet je gezien hebben om het te geloven. We blijven door de betovering van deze woudreuzen zo lang hangen dat onze geplande trip over de Tiogapas opgeofferd moet worden voor boodschappen doen in Oakhurst voor de BBQ vanavond op de Camping s'avonds roosteren we vis en steak en de kinderen maken marshmallows warm boven de hete kooltjes we sluiten wederom af met ijs mmmmmm. Nog even lekker fikkie stoken en dan doorrookt de slaapzak in morgen gaan we naar Las Vegas !
	Vrijdag 16 juli 2004
	We zijn stipt 9 uur vertrokken naar Las Vegas het eerste stuk is nog aardig om te zien maar al snel gaat de woestijn overheersen en de snelweg wordt kaarsrecht dit wordt een saai stukje brommem, het wordt ook geleidelijk steeds warmer wat uiteraard een vervelende eigenschap is van een woestijn. Gelukkig werken de beide airco's van de camper prima. Als we uitrusten bij een parkeerplaatst meten we al snel op de polscomputer 39 graden. We lunchen wat met de dakairco aan, die we dan op de aggregaat zetten. Als we dichter bij Las Vegas komen beginnen de reclame borden steeds groter en indrukwekkender te worden. Even later worden het grote lichtreclames en video walls om je naar een hotel of attractie (lees casino) te lokken. We rijden dankzij de navigatie kunsten van K. in een keer naar de camping een KOA, Circus Circus genaamd. We melden ons aan op de camping en regelen meteen een dag extra want C. wil graag wat langer dan de geplande 1 dag hier verpozen. Hij heeft een lange boodschappenlijst (lees elektronica wanahaves):-) De kinderen gaan onder begeleiding van B. en K. meteen door naar het zwembad. Het is hier ook behoorlijk heet, vervelende eigenschap van........ Na verloop van tijd komen ze terug van het zwemmen want ze hebben het zien onweren en inderdaad het betrekt behoorlijk maar regenen van belang zal het niet een paar verdwaalde druppels! We besluiten wat te gaan eten en wenden ons tot het Circus Circus Gokpaleis. Je kan daar naast gokken ook wat eten en er is ook een kids department met allerlei rollercoasters, wild waterbanen en talloze andere kermisachtige attracties allemaal in een gebouw. Ze zijn er niet weg te slaan. Uiteindelijk weten we ze mee te krijgen naar een Pizza tent er is keuze uit een 10 inch of een 14 inch formaat die is dus zo groot als een wiel van een gemiddelde middenklasse auto. We nemen met zijn zevenen maar drie exemplaren van 10 inch en vier maal drinken van 1,75 dollar want die mag je dan onbeperkt bijtanken bij de frisdranken tap, we blijven natuurlijk wel Nederlanders. De pizza's zelf vallen tegen een beetje flauw en egaal van smaak maar goed het vult den maag. Daarna gaat het richting strip die moet je met het vallen van de duisternis gezien hebben onze monden vallen open van verbazing niet normaal erg indrukwekkend, volgens mij kan je met de stroom die hier verbruikt wordt iedereen op de wereld die nog geen elektra heeft met gemak aasluiten, maar goed daar gaan we het hier nu niet over hebben. We vallen van de ene verbazing in de andere de een is nog mooier dan de andere nog nooit van die grote video walls gezien als hier, met gemak vier rijtjeshuizen breed en bijna net zo hoog als een eensgezins woning, het wordt al laat en we gaan terug naar de camper
	Zaterdag 17 juli 2004
	We gaan met de trollybus en kopen een dagkaart omdat dit handig lijkt. We rijden de strip af naar het zuiden. De strip is ongeveer 6 km lang. We stappen uit bij Mandalay Bay een waanzinnig groot Casino/Hotel Complex met goud kleurige ramen. Op den duur is het wel vervelend dat je jezelf in dit soort paleizen altijd eerst door een oerwoud van gokkasten en andere vermaak apparaten moet worstelen om ergens anders te kunnen komen (Ik krijg hier altijd het IKEA gevoel van) We zijn op zoek naar Shark Bay ons aangeraden door familie. Als in de rij voor de tickets blijkt dat die 16 dollar p/s moeten kosten besluiten we dit niet te doen. We willen bovendien nog veel meer doen vandaag. Als we ons uit het gokpaleis hebben weten te friemelen blijkt dat er buiten een enorme onweersbui is losgebarsten. We blijven even schuilen onder de ingang van het Hotel. Daarna lopen we terug de strip af langs de meters hoge Sfinx dan langs New Yok New York met het vrijheids beeld etc. We zoeken naar een halte van de trolly bus maar die is niet gemakkelijk te vinden. Uiteindelijk lopen we de halve strip terug op weg naar het Fashion centre waar een shopping Mall is die we eigenlijk nog ff willen bekijken. We komen er pas laat aan omdat we regelmatig lopen te zoeken naar een halte van die $%#ten trolly bus. Eenmaal aangekomen gaat B. met de kinderen terug naar de camping die willen graag zwemmen. A,C.&K. lopen nog even de Mall in naar de winkeltjes die eigenlijk een beetje tegenvallen A. weet een batterij voor zijn camera te scoren en K. koopt een nieuwe Swatch. Op weg terug zien we eindelijk een halte voor de trolly bus en gaan we terug naar de camping waar B. de maaltijd bijna klaar heeft. We vallen dan ook dankbaar aan want het was een vermoeiende dag. Na de maaltijd is het tijd een belofte eerder die dag gedaan in te lossen. C. en A. gaan met de kinderen naar de rollercoasters van Circus Circus. Kaartjes kopen en dan in de rij voor de achtbaan, daar gaatie.... omhoog klimmen en dan naar beneden suizen twee keer door een looping en dan ook nog een kurkentrekker licht in het hoofd stappen we uit L. vond het eng, B. weet niet of ie het nog s wil maar D. vond het fantastisch en kan er geen genoeg van krijgen. Ze gaat zelfs voor een tweede keer. We sluiten af met een ritje in de wildwaterbaan, waarbij we behoorlijk nat worden maar voldaan keren we terug bij de camping waar we maar we graag gaan slapen, na dit Las Vegas avontuur
	Zondag 18 juli 2004
	De reis naar Zion gaat over de 15 vanuit Las Vegas. C.,K.& en D.kopen hier echte cowboylaarzen voor D. Na een uurtje echt op pad. Dit is in het begin wat saai maar al snel wordt het landschap aantrekkelijker onderweg doen we boodschappen in Mesquite, een Lucky Luke town een lange weg met aan beide kanten huizen en gelukkig een redelijke supermarkt voor de nodige etenswaren. We eten de nieuwe ingeslagen broodjes op in de camper, vanwege de hitte met de generator en airco aan want het is bloedheet, daarna gaan we gauw verder. We verlaten de 15 richting ingang van Zion national park, de route is waanzinnig mooi en dit is de eerste plek waarvan we denken: hier zou ik het wel een jaartje uit kunnen houden. De weg naar de camping voert ons langs allerlei leuke winkeltjes en huizen, bijna betoverend. De Camping Watchman riverside is ook prachtig, mooie plekken zonder hook-up maar met alleen stroom. Dat hindert niets. Er is een mooie picnic tafel en een plek voor de BBQ en een fenomenaal uitzicht op de rotsen om ons heen. Achter ons de Virgin river, mooier kan bijna niet. Tot nu toe de mooiste plek die we hebben gehad. We besluiten bijna meteen een wandeling te gaan maken de Watchman trail, dus wandelschoenen aan en op pad.Kleine B. haakt af, hij is te moe. Onder begeleiding van moeder die zich opoffert, gaan ze terug. De groep gaat verder. Wat een uitzichten..... werkelijk fantastisch. De camera's maken overuren. We kijken later wel weer welke foto's we bewaren maar ik denk dat elke foto hier gemaakt de moeite waard blijft om te bekijken. Meteen schiet door mijn hoofd dat je in dit park eigenlijk veel langer moet blijven dan twee dagen; je kan hier met gemak een maand rondlopen en dan nog niet alles gezien hebben.
	Maandag 19 juli 2004
	Deze dag gaan we met de shuttle bus naar het einde van de Canyon om daar door en langs de rivier te wandelen, naar de Narrows. Dit is altijd gewild bij de kinderen. Lekker door het water banjeren. Ze kunnen dan meteen veel verder lopen dan anders. De canyon moet aan het einde erg mooi zijn omdat ie daar erg smal(narrow) wordt, maar even hoog blijft.
	We waren van plan om vroeg te vertrekken maar omdat we min of meer zijn vergeten dat we alweer een tijdgrens zijn overschreden en het dus al reeds weer een uur later is dan onze horloges aangeven, stappen we ongeveer om 9 uur op de bus. Aan het einde van de route, kunnen beginnen aan de wandeling. Het eerste stuk is behoorlijk toeristisch omdat er een pad is aangelegd, en er een hekwerk is dat de massa op de goede route moet houden. Het is altijd jammer maar helaas nodig. maar als het pad ophoudt mag en kan je op eigen gelegenheid de canyon in lopen dan begint het pas echt mooi te worden en we kijken onze ogen uit. Vergeleken met deze overdaad aan natuurschoon zijn de nationale parken in Frankrijk gewoon speeltuinen, Dit is zo mooi dat je er geen genoeg van kan krijgen, dat lukt ook niet want het park is veel groter dan ons uithoudingsvermogen. Gelukkig hebben we genoeg brood en water meegenomen dus we houden het wel ff uit. Jammer genoeg zijn de schoenen van K. niet bestand tegen het geweld van de rivier en zij besluit om terug te keren. De rest gaat verder. Er wordt wederom veel gefotografeerd C.&D. gaan op een gegeven moment ook terug. Wij willen nog even verder naar de beloofde nauwe doorgangen, die volgens andere wandelaars niet meer ver weg zullen zijn. En inderdaad, al snel komen we bij een splitsing waar we rechtsaf gaan en snel lopen we door een smalle uitgesleten canyon van ongeveer een meter uitelkaar staande rotsen, die meer dan honderd meter de hoogte in gaan. Wat voel je hier als mens klein worden. Een mooie ervaring die je met geen fototoestel of filmcamera kan vastleggen, maar gewoon mee moet maken om te geloven. We keren weer terug naar het geciviliseerde pad en komen C.&D. weer tegen die gespeeld hebben in de rivier. Samen lopen we terug naar het eindpunt van de bus wat nu het vertrekpunt wordt voor de reis terug naar de camping. Zodra we de deur van de camper openen begint het te onweren en vallen de eerste spetters, niks erg want dan koelt het misschien een beetje af. We zitten er allemaal behoorlijk doorheen en besluiten eerst even te rusten voordat we doorreizen naar de Grand Canyon voor het volgende avontuur.
	Dinsdag 20 juli 2004
	De rit van Zion naar de Grand canyon gaat over de 9 eerst door een tweetal tunnels die voor RV's alleen onder begeleiding gereden mag worden hiervoor moet je bij de ingang van het park eerst 10 dollar betalen en dan krijg je een kwitantie en een soort kaartje dat je achter je voorruit moet plakken. Eenmaal aangekomen bij de tunnel wordt dan het tegemoet komende verkeer voor je tegengehouden waardoor jij dan door het midden van de tunnel kan gaan rijden als je dit niet zou doen is het mogelijk dat je het dak van de camper open ritst of je airco in de tunnel achterlaat. Het valt achteraf wel mee maar je kan maar beter voorzichtig zijn. Op mount carmel junction gaan we rechtsaf naar Kanab daarna langs Fredonia en nu over op de 89 naar Jacoblake dit is het Kaibab plateau en de weg wordt hier de 67 op dit plateau zien we in de medows veel Herten grazen leuk om te zien. Langzaam komt er meer bos en uiteindelijk komen we het bord van de camping tegen we zijn nu op de North rim en zo heet de camping ook een zeer rustige en fraaie camping zonder hookups maar wel met picnic tafel en een fireplace er is hier verder een goed uitgeruste store warme douches 1 dollar 50 voor 5 min. warm water een stapel wasmachines en drogers en een dump station. Tijdens het reserveren proberen we via de receptie meteen te reserveren voor de North rim Lodge een voor Amerikaanse begrippen hoogaangeschreven restaurant, maar helaas reserveren dient te gebeuren voor 1600 uur daar anders alles al vol is. We moeten dus even in onze eigen koelkast duiken. Slapen is hier geen enkel probleem tis hier pikdonker lekker koel en muisstil de dame van de store vertelde ons al de de north rim 7 keer minder toeristen trekt dan de south rim en dat is op zich wel lekker maar of we wat zullen missen ? die vraag kunnen we beantwoorden als we een volgende keer de zuid kant aan doen deze vakantie niet.
	Woensdag 21 juli 2004
	Deze morgen voelt C zich niet zo lekker heeft erge hoofdpijn en is misselijk we besluiten laat in de morgen toch nog met een camper naar de Lodge te rijden om op tijd te kunnen reserveren voor vanavond C blijft met de kinderen op de camping die hebben geen zin om mee te gaan. We rijden naar de Lodge en B&K gaan reserveren en ik kan het niet laten om even naar Bright Angel Point te lopen waar het uitzicht werkelijk fenomenaal is hier is een digitaal geheugenkaartje gauw volgeschoten. De dames hebben de giftshop ontdekt en zijn gelukkig net zo lang bezig geweest met oorbellen kijken als ik met natuurschoon fotograferen en dat komt mooi uit. S´middags willen we eigenlijk nog gaan wandelen maar omdat C zich nog niet 100% voelt en wij zelf ook al niet snel meer zijn het inmiddels al weer vier uur geweest is en we om 5 uur een reservering hebben staan, Ja dat is inderdaad vroeg maar anders werd het pas weer kwart over negen en das weer erg laat. besluiten we die wandeling maar morgenochtend te doen en nu een uurtje te relaxen. Bij aankomst in de Lodge worden we keurig ontvangen zoals je eigenlijk alleen in films ziet een kerel achter een soort speech tafeltje ontvangt je en controleert of je reservering klopt. Daarna wordt je overgedragen aan een andere keurig geklede kerel die je naar je tafel begeleid dan komt jouw persoonlijke obert een dame deze keer die je gaat uitleggen wat er vandaag allemaal voor bijzonderheden op het menu staan, dit wekt zeker bij B grote verwachtingen zij besteld dan ook de dag specialiteit gemengde Vissies met Pasta. A wenst de spec. Steak met gecaramelliseerde paddestoeltjes met aardappelpuree de kinderen eten een Hotdog menu met pattat. Gelukkig gaat het ook met de eetlust van C weer beter. Het eten is goed, maar als je door die ontvangst nogal hoge verwachtingen opwekt dan valt het toch een beetje tegen maar het uitzicht op de canyon maakt met deze avondzon veel zo niet alles goed je kan er hier binnen zittend op fantastische lederen banken en stoelen heerlijk van genieten je kan natuurlijk ook naar buiten naar een van de vele uitkijkpunten die stuk voor stuk een prachtig uitzicht bieden. Door de laagstaande zon staan de diverse amateur fotograven al weer klaar hun apparaten vol te schieten we blijven rondlopen tot het donker wordt we zien zelfs meerdere malen een regenboog wat in dit landschap bijzonder mooi afsteekt, als de duisternis echt valt is de pret voorbij en gaan we terug naar de camper. Morgen eerst nog de beloofde wandeling langs de rim en dan naar Bryce !
	Woensdag 21 juli 2004
	We sluiten ons Grand Canyon avontuur af met een ochtend wandeling we lopen vanaf de Lodge terug naar de camping voor een groot deel langs de rim met regelmatig mooie uitzichtpunten, deze wandeling duurt een uurtje en eenmaal op de camping aangekomen drinken we met zijn allen wat bij de store. dan halen we de ene camper op waarmee we met zijn allen naar de lodge zijn gereden om aan de wandeling te beginnen en gaan vervolgens beginnen aan de reis naar Bryce. Dit gaat het eerste gedeelte terug over de route die we gereden hebben naar de Grand Canyon maar dit is helemaal niet erg omdat het erg mooi rijden is. Onderweg zien we twee keer een wervelwindje die het stof van de woestijn omhoog doet kronkelen. We proberen onderweg boodschappen te doen maar vergissen ons in de omvang van de op de route aangegeven stadjes, en precies waar wij gepland hebben te shoppen is niets te vinden even later stoppen we bij een tankstation voor een verse plas benzine waar ons aangeraden wordt door te rijden tot Ruby's Inn voor de lunch en de boodschappen dit is zo goed als naast de geplande camping dus de cruise control gaat op 65 miles en gaan met die banaan. Bij Ruby's Inn aangekomen gaan we om ongeveer 16:00 uur nog proberen te lunchen (we hebben onderweg tegen de trek koekjes zitten eten) We eten lekkere hamburgers en nemen ook een toetje de Bronco Buster Brownie dit zijn twee grote stukken brownie bijna zo groot als een boterham waartussen een grote klont vanille ijs zit gemetseld afgemaakt met veel slagroom en grote stukken chocolade zwemmend in kersensaus!!!! Allemachtig wat is dit veel dit wordt werkelijk waar de eerste keer in mijn leven dat ik een toetje niet op krijg never happend before, het gaat er net niet helemaal in zonde maar dit spul is zo machtig dat het na die hamburgers echt niet meer past. Met veel te ronde buiken gaan we inchecken op de camping. We zijn weer fully hooked up. Omdat we laat en veel te veel gegeten hebben besluiten zonder tegenstemmen de avondmaaltijd deze keer over te slaan, het blijft lang rumoerig ten gevolge van een grote groep tent kampeerders even verderop maar om 12:00 uur is het stil en vallen we in slaap....................Maar dan om ongeveer half vijf valt kleine B met een enorme klap uit zij hoge bed boven de cabine naar beneden en wordt huilend van de pijn wakker. Enorm geschrokken van de klap inspecteren we zijn verwondingen een bult op zijn hoofd, een enorm blauw ei op zijn schouderblad en een pijnlijke nek. We denken niet dat er iets gebroken is en B gaat met zijn moeder in het andere bed en ik kruip boven de cabine in het de slaapzak, morgen maar eens kijken hoe dit de rest van de vakantie voorkomen kan worden.
	Donderdag 22 juli 2004
	Door de nachtelijke valpartij en het lastige inslapen nadien worden we pas weer wakker om kwart over negen B klaagt nog wel over zijn nek maar ernstige schade is er gelukkig niet. Na de koffie gaan we met de bus naar het visitors center om te kijken wat hier de moeite waard is om te gaan bekijken. We gaan voor een wandeling bij een waterval en een cave (Mossy cave) die redelijk makkelijk te doen moet zijn eenmaal ter plekke blijkt dit ook daadwerkelijk zo is hoewel het laatste stuk erg stijl omhoog gaat naar the window een mooi gat in de rots waar we beloond worden met een prachtig uitzicht op de verticale kolossen die zo kenmerkend zijn voor de Bryce canyon, deze apparaten zijn gevormd door erosie en bevroren water wat in de winter zorgt voor afbreken van stukken rots waardoor deze grote los staande pionnen ontstaan. De oranje/rode kleur is ook erg fotogeniek, later gaan we nog naar sunset point wat een fantastisch uitzicht geeft over het Bryce Amphitheater wederom een plek die zeer de moeite waard is om te bekijken zeker met het vroege ochtend of het late avond licht kan je er lang naar kijken de kleuren veranderen dan met de minuut en je geheugenkaartje of filmrolletje is daar in een mum van tijd vol ten gevolge van het op dit tijdstip mooie strijklicht. Zeer de moeite waard !! De avondmaaltijd wordt gebruikt bij Ruby's Inn Steak's draadjesvlees en spareribs worden hier verorbert afgesloten met een cappuccino, aan het toetje wagen we ons niet meer. De kinderen mogen nog even zwemmen er worden nog boodschappen gedaan en ik zei de gek schrijft dit verslag. Morgen willen we vroeg opstaan om te gaan wandelen ongeveer 6 uur ik ben benieuwd of we dit gaan halen :-)
	Vrijdag 23 juli 2004
	We hebben het gehaald de wekker stond op 06:05 uur snel ontbeten en dan op pad met de camper naar Sunset point waar we de Queen's garden trail en de Navojo loop trail gaan lopen deze wandelingen gaan naar beneden door en langs de verticale clifs. Op dit vroege uur is het heerlijk wandelen prima temperatuur voor sommige fris, zelf heb ik de jas niet nodig gehad en de zon warmt de boel ook best wel snel op. We lopen langs de zandstenen pilaren die vanaf elk willekeurig standpunt prachtig zijn om te bekijken we lopen geleidelijk naar beneden en komen bijna niemand tegen nog een voordeel van vroeg uit de veren, prima fotograferen ook zo dit licht is nu erg mooi. Eenmaal beneden wordt het wat drukker en dit maakt de mooie route omhoog wat minder prettig daar we vanochtend gewend waren alleen ons zelf te zien moeten we hier steeds meer toeristen tolereren en soms wachten om een foto te kunnen maken zonder vreemde koppen erop we hebben het er voor over want het pad omhoog is wederom indrukwekkend stijl omhoog lopend zien we langzaam steeds meer van het gebied waar we zojuist doorheen gelopen hebben. We keren voldaan terug nar de camping waar we in de middag lekker luieren en niksen want het begint ook ineens te onweren en hard te waaien de camper begint er zelfs van te schudden dit gebeurt hier wel vaker, is ons al eerder verteld na het middag uur ontstaan er gemakkelijk onweersbuien maar in de ochtend is het altijd prachtig weer. Ik ga nog even voor 5 dollar proberen een stukje te schrijven op de homepage het kost me veel tijd en erg ver kom ik niet. In de meeste parken is er geen internet verbinding mogelijk. Ik kom hier ook tot de conclusie dat ik thuis maar de bestanden uit de Psion moet over rammelen als naslagwerk. Wel jammer voor de familie nu maar het is niet anders.
	Zaterdag 24 juli 2004
	We hebben de smaak te pakken en gaan weer erg vroeg uit bed de wekker staat 05:45 want we willen voor de zonsopgang op Bryce point staan, dit schijnt een erg mooie ervaring te zijn. We rijden nog enigszins duf even na zessen zonder te hebben ontbeten richting Bryce point, de employees bij de ingang van het park zijn op dit vroege tijdstip nog niet aanwezig dus kunnen we zo doorrijden we zijn kwart over zes op de spot en gaan gewapend met fototoestellen en videocamera's op pad naar het mooiste uitzicht punt de lucht in het oosten begint al oranje op te lichten de zon kondigt zich dus al aan. Het blijft altijd een mooi moment de zonsopgang en zeker hier op zo'n mooie plek een magnifieke belevenis wanneer de zon de verticale clifs langzaam begint te beschijnen beginnen de diverse aanwezige fotograven te proberen hen mooiste plaatjes ooit te scoren, wat ook eigenlijk niet kan mislukken na een drie kwartier fotograferen gaan we terug naar de camper om te ontbijten erg handig hoor zo'n rijdend huisje. Nog enigszins gaperig rijden we terug naar de camping om te dumpen en ons te goed te doen aan een bak koffie. Dan gaan we rijden richting Capitol reef, de route is prachtig dit is het wilde westen zoals we het hebben voorgesteld geen plek om zonder benzine te komen te staan overigens. We rijden naar Escalante om boodschappen te doen maar moeten van de weg af voor een plaatselijk dorpsfeest, een ware happening midden op de hoofdweg die gewoon tijdelijk wordt afgezet, rijdt een stoet auto's voorafgegaan door de plaatselijke brandweer die regelmatig metershoog een watergordijn spuit en soms uitgedaagd wordt door een plaatselijke mafkees met tuinslang die vervolgens de volle laag krijgt dit is kennelijk het feest van het jaar voor de locals want het hele dorp is uitgelopen. Er heerst ook een gezellige ongedwongen sfeer, er wordt regelmatig uit de stoet auto's een hand snoep naar de kinderen gegooid die de kids verzamelen en al gauw een T shirt vol hebben. Als de voorstelling voorbij is gaan we de boodschappen doen bij de plaatselijke Grocery en daarna door naar de camping vlak bij het Capitol reef NP de camping heet A thousand lakes en we komen er aan nadat we eerst door het Dixie nationaal forrest heen zijn gereden waar we ook nog een onweersbui met echt sneeuwvlokken over ons heen kregen. Het dorpje Torrey. Deze camping lijkt gerund te worden door een aardige dame die zelf jam en muffins maakt die erg lekker blijken te zijn. De plekken zij ruim en voorzien van full hookups er is een zwembadje wat voor de kinderen inmiddels een must is en ze spelen er met wat grotere Hollandse jongens die proberen de speelballetjes van D af te pakken ze vinden het allemaal prachtig. Zelfs B die de laatste dagen toch nog wel veel last had van zijn belssure na het uit het bed vallen doet nu volop mee en vergeet de pijn. In de middag gaan B,A,C en B&L nog even naar het visitors center om de nodige informatie op te halen voor een evt. wandeling voor morgen. We komen twee minuten voor sluitingstijd aan en kunnen nog net wat routes meenemen om te bestuderen. We besluiten morgen te gaan wandelen bij Capitol George.
	Zondag 25 juli 2004
	Vergeleken met de vorige dagen slapen we uit het is al kwart over 8 als we opstaan en gaan ontbijten daarna besluiten we met 1 camper te gaan rijden omdat we niet weten of er ter plekke ruim voldoende parkeergelenheid zal zijn. We gaan nog even langs bij het visitors center en komen tot de telleurstellende conclusie dat de capitol george afgesloten is i.v.m. een overstroming er ligt nog zoveel modder op de weg dat er al een ranger met zijn 4x4 is vast komen te zitten en een andere die hem is gaan helpen zat ook vast. We moeten dus wat anders verzinnen het wordt de Hickman bridge trail deze is moderate niet easy dus, het gaat dan ook inderdaad meteen flink omhoog en het is erg warm want het is al weer 10 uur geweest. Maar gelukkig hebben we genoeg water mee dus we houden het wel vol. De planten en dieren die hier leven kunnen maar weinig water gebruiken er valt hier maar 7 inch regen per jaar. Lang nadat het erosie proces van Capitol reef was begonnen heeft een vulkaan hier een deken van lava neergelegd. De malle zwarte ronde stenen die we hier tegen komen zijn de overblijfselen van die uitbarstingen die door de jaren heen naar beneden zijn gerold door eerst gletsjers en later overstromingen en regenval. Verderop komen we nog een oude opslagplaats tegen van de vroegere Indianen die hier hun granen en bonen koel konden bewaren in een rots spleet dichtgemaakt met klei. Uiteindelijk komen we aan bij de door de natuur gevormde brug, het doel van deze wandeling De Hickman natural bridge 133 feet wide en 125 boven het ooit wassende water deze brug is ooit begonnen als nauwe doorgang maar millennium na millennium is in het zandsteen deze grote natuurlijke brug uitgesleten soms gepaard met het neerstorten van rotsblokken waardoor de opening groot genoeg werd om alle overstromingen gemakkelijk te laten passeren. We rusten even uit in de schaduw van deze brug en laten de bezweten lichamen even bijkomen eigenlijk is het niet te bevatten dat dit gemaakt is door miljoenen jaren van erosie en water wat gewoon zijn weg naar beneden probeert te vinden. We lopen het zelfde pad terug naar beneden en drinken voldaan de flessen water leeg in de verte begint het alweer te onweren kennelijk zijn wij nu net hier als die 7 inch water gaat vallen. We rijden ook nog even naar de muur waar in vroeger tijden door indianen muurtekeningen zijn gemaakt, uitgekrast in de rotsen zien we herten mensfiguren en andere beesten erg leuk om te zien ook voor de kinderen er staan kijkers die je een gratis close up gunnen op de eeuwen oude tekeningen. Als we verder rijden zien we een gigantische boomgaarden waarbij vermeld wordt dat je gratis mag eten wat je op kunt. En als je plukt om mee te nemen moet je een kleine bijdrage leveren in het opgehangen potje wat gebruikt zal worden om de boomgaarden te onderhouden. We vallen aan en maken dankbaar gebruik van de aanwezige ladders en stokken met speciale plukmandjes eraan het is erg leuk en lekker bovendien de abrikozen smaken zo van de boom voortreffelijk er is maar een nadeel de grote hoeveelheid reeds uit de boom gevallen abrikozen maken de zolen van onze wandelschoenen gevaarlijk glad en smerig. Nadat we een plastic zakje met abrikozen hebben afgewogen op de ook aanwezige weegschaal, doen we het geld in het daarvoor bestemde potje en maken onze schoenen schoon op de camping er naast met de waterslang van een sproei-instalatie. Dan gaan we weer terug naar de camping we eten snel wat en storten ons dan op het bed voor een dutje. Ja de moderne vakantieganger wordt erg moe van een wandelingetje :-) Als het avond wordt gaan we op zoek naar een Mexicaans restaurant wat ons is aanbevolen door de dame op de camping. Vol goede moed gaan we op pad maar de rit duurt langer dan verwacht en eenmaal aangekomen zien we dat het beloofde tentje met de naam Sunglow met een verbouwing bezig is en dien ten gevolge gesloten blijft. dus gaan we enigszins teleurgesteld terug naar Torrey waar we volgens ons ook wel moet kunnen eten. We komen terecht bij Diablo (Als iemand die dit leest er in de buurt komt moet hij of zij zeker hier gaan eten) We bestuderen de menukaart, ziet er zowaar niet verkeerd uit een drietal personen besteld voorzichtig een voorgerecht Empinadas met een vulling van zoete aardappel en boontjes. Op een bedje van zwarte bonen met verse koriander room dressing. OEI.....DAT WAS LEKKER ! en het hoofdgerecht moet nog komen meestal valt dat na een waanzinnig lekker voorgerecht tegen deze keer echter niet C&K bestellen spareribs die zo mals waren dat ze van hun stokje vielen ze waren namelijk als een bosje rechtop gezet met een kapsel van zeer dun gesneden reepjes rode biet. De hele opmaak van de borden was werkelijk prachtig. B had lamsbout die ook heerlijk was en die in een cirkel van gefrituurde ui lag met een punt hartige groent/rijst taart erbij. A had varkensvlees met veel verschillende groente zoals pompoen broccoli etc. Alsof we nog niet genoeg hadden, kwamen ze daarna met een grote schaal toetjes, worteltaart, chocoladetaart, die superpuur was, brownielike, perentaart, vruchtentaart enz. toen we daaruit gekozen hadden, bleek dat we er ook nog ijs bij moesten kiezen. Weer kwam een keur van diverse smaken van zelfgemaakt ijs aan ons voorbij. Pfffffft eten was werken geworden. Maar zelden zo lekker gegeten. Toen we buiten kwamen zagen we bij de ingang een enorme kruidentuin enig naspeur werk bracht naar voren dat de kok van origine uit Detroit kwam en werkzaam was geweest in New York ja enige kosmopolitische invloeden en raffinement waren zeker te proeven. Diablo is dus zeker aan te bevelen voor een ieder die in de buurt van Capitol reef komt en trek heeft in een geweldig lekkere maaltijd wij hebben er zeker van genoten.
	Maandag 26 juli
	We rijden weg uit Torrey nadat we nog wat zelfgemaakte jam hebben gekocht bij de eigenaresse van de camping. We gaan voor de laatste keer door Capitol reef over de 24 richting Hanksville voor een groot deel langs de Fremont river. In Hanksville tanken we de campers af bij een tankstation dat uitgehouwen is in een rots. We vervolgen onze weg over de 24 dwars door de San Rafael dessert uiteindelijk komen we aan bij de 70 Interstate highway die we afrijden langs de green river. We nemen afslag 180 en rijden de U.S. highway 191 op richting Moab de plaats waar we een reservering hebben voor drie nachten. Moab is een redelijke stad met een aantal leuke winkeltjes, restaurants, enz. We gaan snel naar het visitors center om er achter te komen wat er allemaal voor spannende dingen te doen zijn. Met een plastic tas vol trails en andere informatie gaan we terug naar de camping waar we de maaltijd gebruiken en een paar trails uitzoeken voor de volgende dag. C en A gaan nog even naar de buitensport winkel om de hoek van de camping en blijven er bijna hangen tot 10 uur, sluitingstijd C scoort een geweldig scherp mesje een frisbee, horlogebandje, en wat energie repen. A komt thuis met een handige multitool omdat die van B uit elkaar aan het vallen is (is een erge goeie smoes) ook een horloge bandje en een viertal energie repen. K en B mogen morgen avond hun slag slaan.
	Dinsdag 27 juli
	We gaan met 1 camper het park in en onze eerste stop is bij Balanced rock dit is een immens groot ovaal-vormig stuk rots dat letterlijk balanceert op een rechtopstaand stuk rots. een mal gezicht temeer omdat er ooit nog ´net zo eentje naast heeft gestaan maar die is in het verleden reeds naar beneden geflikkerd. en zo gaat dat eigenlijk met al dit soort spul het verandert constant alleen leven wij veel te kort om het gewaar te zijn. Maar veranderen doet het wel degelijk. Ook de Arches die we gaan zien zullen ooit verdwijnen door erosie en andere klimatologische veranderingen. De volgende stop is bij Windows section hier gaan we een aantal Arches bekijken in een soort rondwandeling. We nemen genoeg water mee want het is hier droog en warm, het blijft toch gewoon woestijn hier. De wandeling voert ons langs de mooiste Arches hele hoge enorme brede apparaten prachtig om te zien, ook de blauw groengeel oranje kleurige bacteriën die op de rotsen leven zijn bijzonder. De dieren die we tegen komen zijn voornamelijk hagedissen en hele kleine eekhoorntjes (chipmunks. We gaan ook nog even naar delicate Arch viewpoint het lijkt een korte makkelijke wandeling naar het viewpoint, maar het wordt een lastige, steile klim en eenmaal bovenaan gekomen valt het uitzicht op de delicate Arch toch een beetje tegen. Kennelijk raken we verwend of hadden we moeten beginnen vanaf Wolf ranch waar je helemaal naar de Arch toe kan lopen. C en D lopen nog verder over de rim in de hoop een mooier uitzicht te krijgen. Het werk kennelijk want ze komen niet snel terug, dus gaat A ook maar even die kant op en inderdaad is het uitzicht vanaf de rim de valley in prachtig. In de camper had B gekoelde abrikoosjes klaar liggen die we eerder zelf geplukt hadden.
	Woensdag 28 juli
	Vandaag gaan we wat later op dan gisteren wat betekent dat het wandelen zwaarder zal zijn. We gaan vandaag naar Devils garden waar we meerdere trails willen lopen. We lopen eerst door een soort tunnel en gaan daarna op pad naar de Landscape Arche. Je mag er jammer genoeg niet erg dichtbij omdat er zo te zien recentelijk stukken naar beneden gevallen zijn. Halverwege begint het pad avontuurlijker te worden en begint L te klagen dat ze geen zin meer heeft het is ook wel erg warm en het pad is behoorlijk steep. Na kort overleg blijft A met B en L onder een boompje in de schaduw even uitrusten en gaat B met C en K maar de dubbel O Arche een stevige klim over de rim. A gaat naar de Navajo Arche die een beetje tegen valt. Daarna doen we nog de Partitition Arche die een mooi uitzicht biedt over de Devils garden area. De kinderen zijn nu echt op en we gaan maar terug. Vooral kleine B zit er nu helemaal doorheen en wil overal gaan zitten ik gooi wat water over hun hoofdjes in de hoop dat dit verlichting brengt. Eindelijk komen we aan bij de Camper en laten we ons moe in de stoelen zakken. We rijden terug naar de camping waar de kinderen gaan afkoelen in het zwembad. Ik laat me op het bed vallen en ben meteen weg na een klein uurtje wordt ik misselijk weer wakker (kan niet tegen slapen overdag wordt er slap) van na een koffie gevolgd door een cola kom ik weer bij. C,K&D zijn de stad in voor kleding want er is een North Face winkel ontdekt die tijdelijk 20% korting geeft omgerekend met de toch al voordeligere prijzen hier betekent het dat het vergeleken met thuis gewoon voor de helft is. Tja dat kunnen wij dus ook niet weerstaan, en gaan ook richting deze buitensport uitbater als snel vliegen de topjes broeken overhemden en zelfs Teva's over de toonbank. Hierna gaan we op zoek naar een Mexicaan C heeft trek in bonen het wordt Mexican Banditos, we worden zeer vriendelijk en amicaal ontvangen we bestellen wat te drinken en een voorgerecht er wordt ons gewaarschuwd dat de voorgerechten niet misselijk zijn en we beter met zijn allen drie voorgerechten kunnen bestellen daar hebben we zeker genoeg aan, erg aardig en lekker bovendien de hoofdgerechten vallen ook zeker niet tegen men doet erg zijn best het ons naar de zin te maken en voldaan en tevreden gaan we terug naar de camping.
	Donderdag 29 juli 2004
	Deze dag gaan we voor een groot deel gebruiken om van Arches naar Yellowstone te rijden dit is ruim 900 km dus best een aardig stuk rijden we gaan vanuit Arches over de 191 naar de Hichway 70 na Green river nemen we weer de 191 naar het noorden, voorbij Price wordt de natuur mooier en lijkt zelfs een beetje op Zuid Frankrijk het wordt ook langzaam groener Bij Provo kunnen we de hichway 15 op die door Salt lake city loopt. We willen vandaag in ieder geval voorbij Salt lake zien te komen dan zitten we in ieder geval over de helft heen uiteindelijk komen we uit bij Brigham City waar we terecht komen op een KOA camping. De volgende dag rijden we verder naar het noorden over de 15 en nemen de afslag Idaho falls om over de 20 via de westelijke ingang naar Yellowstone te rijden. We hebben kunnen reserveren op de camping bij Madison junction een mooie camping echter zonder hookups de enige camping in het park met deze voorziening is Fishing Bridge maar die is vol is ook uiteindelijk geen probleem het is alleen jammer dat er ook geen douches zijn maar die drie dagen overleven we dat wel want de douche in de camper heeft geen stroom nodig alleen een volle watertank is voldoende, eenmaal aangemeld en de plek bekeken gaan we meteen op pad naar het visitors center. Op weg er naartoe komen we al meteen de eerste geisers tegen het Lower Geiser bassin, natuurlijk kunnen we het niet laten om meteen uit de camper te springen om dit schouwspel te gaan bewonderen. Voor de eerste keer oog in oog staan met zo'n borrelende geiser is best wel bijzonder de zwavel lucht is wat minder maar niet hinderlijk. Maar vooral de verschillende kleuren van de bodem veroorzaakt door bacterieen die in de wamrme waterstroompjes goed gedijen is bijzonder fraai om te zien. de kokende water putten en de stoom die boven deze geisers hangt is werkelijk fenomenaal. En allemaal veroorzaakt door een gloeiend stuk Magma op 5 a 6 km diep dat is achtergebleven na een vulkanische eruptie gelukkig erg lang geleden. Ook de mudpots van de Fauntain paint pots zijn erg grappig om te zien dit is vloeibaar klei dat door de gassen die omhoog komen constant modder en klei bellen laat knappen alleen het geluid al is bijzonder. Even later rijden we naar Old Faitfull hier bevind zich de beroemdste geiser van allemaal en het visitor center. We komen mooi op tijd want volgens de vele mensen die al reeds zitten te wachten gaat ie over 5 minuten spuiten ! En inderdaad we hebben nog maar koud de foto en film apparatuur schietklaar of hij begint te pruttelen en snel daarna te spuiten erg leuk om te zien. Hierna bezoeken we het visitors center om de nodige trail info op te doen waarna we de dag afsluiten met een maaltijd op de camping en een lekker kampvuur in de fire pit.
	Vrijdag 30 juli 2004
	Vandaag gaan we naar Mammoth hot springs en de Tower fall. Maar eerst komen we op de route nog de Artist paint pot tegen op de Paint pot hill. Dit gebiedje is wederom prachtig en helemaal bovenaan gekomen wacht ons een mud pot die de klei meters hoog weg werpt, en als je niet uitkijkt zelfs de vloeibare klei op je kleding deponeert. dit overkomt L en iedereen moest lachen zelfs L vond het leuk. Dan gaat het richting Mammoth hot springs dit is een enorm terrassen gebied wat gekenmerkt wordt door de grote hoeveelheid aan sprankelende kleuren van wit naar geel dit proces is constant in beweging en soms vallen de springs ook droog en veranderen de kleuren soms compleet in een seizoen. Het hete water wat hier omhoog komt bevat mineral calcium carbonate dit veroorzaakt mede de witte/gele kleur van deze terrassen. Er is een upper terraces drive waar je met een auto doorheen mag rijden maar helaas voor ons mag dit niet met een bus of RV dus moeten wij het doen met een blik vanaf het uitkijkpunt. Hierna gaan we richting Towerfall een grote waterval bij Tower/junction eenmaal hier aangekomen eten we eerst een boterham en gaan dan het uitzicht op de waterval bekijken dit is een mooie waterval die kaarsrecht naar beneden stort. vanaf het uitzicht punt is er een pad naar benenden wat we eigenlijk willen lopen maar er staat een bordje bij dat het pad halverwege door recente overstromingen niet meer begaanbaar is, en je dus nu niet tot aan de voet van de waterval kan komen. Normaal was dit wel het geval, een aantal personen is teleurgesteld en aantal andere juist opgelucht dat we besluiten het pad naar beneden toch maar niet te nemen. We rijden terug naar de noordelijke ingang omdat we daar net buiten het park boodschappen kunnen doen in Gardiner in het dorp is het nog even zoeken naar de plaatselijke super maar als we die gevonden hebben kunnen we weer wat verse producten inslaan, altijd lekker. Hierna rijden we terug naar de camping, wat een behoorlijk lang stuk sturen blijkt te zijn want we komen pas weer aan als het al donker is. we maken de maaltijd met behulp van de eerder op die dag aangeschafte ingrediënten gaan dan lekker slapen voor de volgende dag Yellowstone !
	Zaterdag 31 juli 2004
	vandaag gaat de reis naar Fishing bridge. Maar eerst stoppen we de campers bij het Norris geiser bassin hier lopen we wederom rond tussen de geisers het verveelt namelijk nooit en elke geiser is weer op zijn manier mooi om te bekijken we komen de Steamboot geiser tegen dit moet de grootste geiser ter wereld zijn gelukkig spuit ie maar een keer in de zoveel jaar echt hoog en blijft het nu beperkt tot een meter of 5/6 er hang een foto bij die gemaakt is door iemand die er ooit bij was toen er een echt eruptie was en die is inderdaad erg indrukwekkend je moet dan dus rennen voor je leven om er bij uit de buurt te geraken. Even verderop is het Porcelain basin, het heetste gebied van het park het uitzicht over dit gebied is vanaf boven af erg mooi, lopen ook nog even binnen in het Norris museum waar wordt uitgelegd hoe de geisers werken en tot stand zijn gekomen. Hierna rijden we naar de Fishing bridge waar we aan het begin van de Yellowstone river onze stoeltjes uit de camper halen en lekker in het zand gaan zitten genieten van de uitzichten en de kinderen die heerlijk spelen met het zand en water van de rivier. Op een gegeven moment zie ik ineens boven me over de brug een Bizon op zijn dooie gemak de oversteek naar de andere kant maken. De enorme rij auto´s achter hem laten hem volkomen koud. Het is wel een mal gezicht zo´n enorm beest op die brug iedereen in de buurt loopt er dan ook naar toe om hem te bekijken. Vanavond zullen we er nog wel een paar meer gaan zien in de Hayden vally want daar steken ze als de avond valt de weg over naar de andere kant van de vallei. Als de kinderen zijn uitgeraasd in het zand en water pakken we onze spullen en gaan op weg naar de vallei van de Bizons. Maar eerst stoppen we nog bij een visitor center om wat groente te kopen voorbij de pizza´s van vanavond hier valt het oog van A op een horloge dat nu met 50% korting wordt aangeboden, laat dit nu het modelletje zijn waar ie in Nederland al meerder keren naar heeft staan kijken maar het toen te duur vond, samen met C die ook meteen deze kans niet aan zich voorbij laat gaan kopen ze allebij zo´n klokkie want omgerekend in Euries is ie hier meer dan de helft goedkoper nu. Zo blij als kleine kinderen stappen we weer in de camper op weg naar de Bizons ! Eenmaal aangekomen in de Hayden Vally parkeren we de campers op een parkeerhaven achter elkaar. De Bizons zien we al in de verte lopen. De stoeltjes worden buiten gezet en het genieten van dit mooie uitzicht kan gaan beginnen. Naar eerst moeten we nog eten ! gelukkig is daar rekening mee gehouden. De pizza´s worden uit de vriezer opgediept de Aggregaat gestart en even later liggen ze in de voorverwarmde oven na een kwartier zitten we met zijn alle heel decadent van het uizicht te genieten met een stuk pizza en heerlijke salade op ons bord. Als het later wordt komen de Bizons steeds dichterbij en vooral B kan er maar geen genoeg van krijgen om deze toch niet kleine jongens van steeds dichterbij te benaderen om een mooie foto te scoren. Als de zon steeds lager komt te staan maken we de mooiste foto´s de Bizons staan op een gegeven moment luidt roggelend en hoeven schrapend naast de camper waar de meeste van ons reeds een veilig heenkomen in hebben gezocht. Langzaam verplaatst de enorme massa beesten zich naar de andere kant van de weg en langzaam ook zakt de zon weg en wordt het donker. Met de buikjes tevreden vol met pizza´s rijden we terug naar de camping. Morgen moeten we al weer terug richting Salt lake.
	Zondag 1 augustus 2004
	Deze dag rijden we eerst nog een lekker stuk door Yellowstone we rijden langs Old Faitfull en Grant Village naar de Zuidelijke ingang van het park. Dit wordt voor ons nu de uitgang van dit mooie avontuur. Hier wordt trouwens wel pijnlijk duidelijk wat we al eerder in het park tegenkwamen dat de bosbranden van 1988 diepe littekens in de bossen hebben achter gelaten, heel veel dode stammen die desolaat grijs gekleurd nog net overeind staan en nog veel meer liggend op de grond. We stellen onszelf gerust met de gedachte dat het voor de natuur helemaal niet zo erg is en er een heleboel nieuwe vegetatie een nieuwe kans biedt en deze overgangs periode is voor de natuur maar erg kort want 100 jaar is voor dit park helemaal niets, voor ons echter duurt het erg lang voordat er weer een mooi bos terug is en das toch een beetje jammer. Maar terugkijkend op het bezoek aan dit Park kunnen we toch tevreden vast stellen dat het meer dan de moeite waard was we hebben heel veel wildlife gezien waaronder Coyotes heel veel Herten jammer genoeg maar een Beertje en natuurlijk de Bizons. De geisers zijn erg indrukwekkend en moet je voor je voorgoed van deze aardbodem verdwijnt gezien hebben met je eigen ogen dan, want zelfs de mooiste foto´s kunnen niet de sfeer en indruk overbrengen van het zelf meemaken. Nadat we nog behoorlijk lang hebben stil moeten staan bij wegwerkzaamheden verlaten we Yellowstone over de 89 we rijden nu snel langs de bergen van Grand Teton wat voor mooie uitzichten zorgt we drinken koffie bij het Jackson lake en rijden dan door naar Jackson hier willen we stoppen om wat rond te kijken en te eten. Jackson is een wintersport dorp dus hier zijn erg veel winkeltjes met alles wat de moderne mens maar wenst en nog veel meer we eten eerst omeletten en ander spul en lopen daarna lekker rond kopen nog wat kleine dingen dan gaat de reis verder lekker binnendoor over de mooie binnenweg de 89. In Montpelier anders dan in Frankrijk een klein plaatsje waar we de tot nu toe mooiste KOA camping treffen beheerd door een wat ouder man die er zichtbaar veel plezier aan beleeft om zijn camping tot in de puntjes te verzorgen alles ziet er spik en span uit en de veldjes zijn mooi fris en groen de sanitaire voorzieningen brandschoon met overal zeepjes sponsjes en malle gordijntjes en andere grappige versieringen allemaal nog niet eerder gezien bij een KOA een genot om hier te verblijven. De kinderen vermaken zich in de speeltuin als de zon onder begint te gaan en de maaltijd is bijna klaar, deze wordt tijdens de schemering opgegeten. Ik ga voordat we de camper ingaan nog even de afval tanks legen en ga dan ook, net als de rest tevreden de slaapzak opzoeken.
	Maandag 2 augustus 2004
	Nu gaan we echt naar Salt lake vandaag. Eerst nog een stuk binnendoor over de 89 lekker slingerend door de bossen en langs het enorme Bear lake. Bij Brigham city kunnen we weer de snelweg op de 15 naar Salt lake, hiervandaan is het niet ver meer naar de stad we hebben een camping uitgezocht die ons in staat stelt de komende dagen nog naar het centrum te kunnen en ook vlakbij het adres waar we de camper uiteindelijk weer moeten inleveren. Jammer genoeg ligt deze camping wel erg dichtbij de spoorlijn waar de veel te lange treinen de hinderlijke gewoonte hebben continu dus ook s´nachts luidkeels aan de hoorn te trekken. De kinderen kunnen wel weer lekker ongestoord zwemmen en morgen gaan we Salt Lake verkennen.
	Dinsdag 3 en woensdag 4 augustus 2004
	Deze dagen worden gevuld met het rondlopen in Salt lake city er gaat een delegatie naar de tempels om te kijken of men relatives kan vinden in de enorme door de mormonen verzamelde database een andere familie kan het niet laten om even bij de plaatselijke Nissan dealer langs te rijden om van dichtbij te bekijken welke Nissan modellen hier te verkrijgen zijn. In de middag treffen we elkaar weer in een van de vele Shopping Malls sommige warenhuizen zijn zo enorm groot dat je werkelijk bijna achterover slaat van verbazing. Gelukkig is hier ook een Starbuck om met een heerlijke Cappuccino even lekker bij te komen er wordt ook nog koortsachtig gezocht naar een winkel met foto en computer apparatuur want C zoekt nog steeds een draagbaar opslagmedium voor zijn digitale foto´s tot nu zijn alle foto´s op mijn meegenomen harde schijfje gepompt en een snel reken sommetje heeft ons geleerd dat er meer dan genoeg ruimte is om dit tot het einde van de vakantie vol te houden maar C wil ook zo´n ding al is het alleen maar omdat die dingen hier zeker goedkoper zijn dan in Nederland. Helaas blijkt als we bij de aanbevolen winkel aan komen dat deze als een van de weinige winkels hier al om 6 uur in de avond sluit. dus gaan we maar weer richting Tram om terug te gaan naar de parkeerplaats waar de camper geduldig op ons staat te wachten. De volgende dag blijkt dat in de zelfde winkel eigenlijk geen geschikt apparaat is wat aanbevolen kan worden C moet dus naar Nederland zonder het begeerde apparaat. De laatste dag op de camping wordt besteed aan het schoonmaken van de camper zowaar nog een hele klus de binnenkant valt nog wel mee omdat je die toch al regelmatig bijhoudt maar de buitenkant is toch wel pittig gelukkig is er naast de camping een wasstraat maar een camper is wel ff wat grote dan de pedaalemmer waar we in Nederland mee rondrijden dus dat wordt wel even zweten. Het resultaat echter mag er wezen, ze glimmen weer alsof het nieuwe zijn en we kunnen met een gerust hart op weg naar de Cruise America in Salt lake. Hier moeten we voor drie uur zijn en dat halen we dan ook netjes. er wordt snel en enigszins nonchalant naar de campers gekeken, ze moeten naar later blijkt weer snel weg naar andere huurders. en voor ons wordt een taxi geregeld naar het Hotel de gehele afwikkeling gaat snel en soepel en voor we het weten staan we op de receptie van het Hotel prima geregeld allemaal. We besluiten voor de laatste keer met de Bus naar downtown te gaan om wat te eten en nog wat rond te lopen. Dan gaan we naar het Hotel terug om er in de heerlijke bedden te ploffen voor de nachtrust.
	En dan moeten we weer naar huis :-( Met zo'n 12 GB aan herinneringen op de draagbare harde schijf en ons hoofd vol met herinneringen stappen we in Salt lake city in op het vliegtuig naar Cincinatti de aansluiting is nu in tegenstelling tot de heenreis perfect we kunnen bijna meteen weer instappen en we vliegen in een record tijd van 7 uur en een kwartiertje van Cincinetti naar Schiphol hier vandaan met de trein naar Purmerend en het Avontuur is afgelopen er rest ons nu nog een hele stapel mooie foto's en vele fijne herinneringen. Amerika is kort samengevat een prachtig vakantie land mooi weer, waanzinnig mooie natuurparken, allemaal vriendelijke mensen, in het verkeer buitengewoon on-europees hoffelijk en wat een ruimte....... We gaan zeker nog een keer terug maar gauw weer gaan sparen :-)

Barbara Bas Arij en Lynn Verkaik

Deze homepage is gemaakt met de Homepage-Generator van Tioga Tours