Foto's bekijken? Kijk onderaan dit reisverslag in de tabel waar je enkele foto's uit mijn fotoalbum kunt bekijken   De route van de reis is te bekijken via 'tioga tours' onderaan deze pagina   Zaterdag 30 juni Na een lange rij wachtenden, x-ray, ondervraging (gebeurt altijd als je naar Amerika gaat) waar je vandaan komt, doel van je reis, hoelang, wie heeft je bagage ingepakt, waar was je bagage tussen toen en nu, heb je nog iets meegekregen, plof ik om 11,40 uur naast Olaf in het vliegtuig. Vertrektijd 11.45 uur. Jannie en Rien, Truus en Gert zitten daar ook. Even kennismaken installeren. naast mij komt nog ene Ron zitten die naar Hawaï moet om een videoclip voor MTV te maken. Voorzien van allerlei elektronische snufjes. Hij maakt een foto van mij en mailt hem vanaf Hawaï naar het thuisfront. Na 9 uur vliegen, goed voorzien van eten en drinken komen we in Chicago aan. Nog 2,5 uur wachten en na een vlucht met zeer weinig beenruimte komen we na 16 uur reizen om 19.00 uur plaatselijke tijd in San Fransisco aan. Op het vliegveld staan Paul en Iris de reisleiders ons al op te wachten. Met de RV (Recreation Vehicle) en een auto worden we naar de camping gereden. Een camping waar alleen onbenullig grote campers staan. later zal ik erachter komen dat dit een RV park wordt genoemd. De tenten worden verdeeld. Ik mag in de RV in een formaat twijfelaar. Lekker luxe. Goed de ruimte en alleen de 3 Rvslapers mogen ’s nachts gebruik maken van het toilet. We mogen wel pas na 23.00 uur naar bed maar dat lijkt me geen probleem. De groep bestaat uit 11 personen met reisleiding erbij 13. Mooi aantal. De formule van de reis is geweldig. Er is een corveeploeg van 2 personen die de overige 11 de hele dag verzorgen. Zodoende ben je 3 a 4 keer in deze 21 dagen aan de beurt. de rest van de tijd kan je dus lekker doen waar je zelf zin in hebt. kaartjes schrijven, dagboeken bijhouden, lezen, zwemmen etc. Paul rijdt in de RV en Iris in de personenauto (chrysler) komt er achteraan. We rouleren steeds met de plekken. De RV heeft een groot uitschuifstuk met de bank waar ik ’s nachts op slaap. Verder zijn er fauteuils die je in slaapstand kan zetten, een tafeltje om te eten, een koelkast, vriesvak, oven en magnetron. Als wij wandelen maken Iris en Paul iets hartigs voor bij de lunch, eventueel wassen ze af. Het is echt vakantie. Met de portofoon staan ze met elkaar in verbinding. Bij de RV zijn zo’n 20 stoelen beschikbaar, een mooi groot 2 pits gasstel, ruim borden, bekers, bestek, glaasjes etc. Overdag wordt er alleen koffie en citroenwater gedronken. Als er de hele dag uit blikjes wordt gedronken kunnen ze de drank met gekochte ijsblokjes niet koel houden. Nu drink je altijd drank op de juiste temperatuur. Het citroenwater heeft als voordeel dat het dorstlessend is dus niemand mist zijn biertje, cola o.i.d.   Zondag 1 juli Om 6 uur al wakker. Dagboekje beginnen te schrijven en douchen. Ik voel me vies en plakkerig. Eens in de ongeveer 5 dagen heb je de hele dag corvee. Ik sta voor drie dagen op de lijst. Alle andere dagen hoef je niets te doen. Vakantie. Om 8.45 uur instructie. Pot ‘regels’, corvee. Om 9.45 uur met de boot naar hartje stad San Fransisco China Town. Druk, druk, druk met chinezen. Door naar Fishermans Wharf. Foto gemaakt van Alcatraz. Veel souvenirwinkeltjes met gevangenispakjes t-shirtjes met tekst: Alcatraz Health Club, Swim four your life etc. Ik eet een broodbol, uitgehold en gevuld met visragout gegeten. De rest wil naar MacDonalds dus ik neem mijn broodbol wel mee. Door naar Lombard Street. Leuk straatje. 27% stijging. Te stijl om recht naar beneden te rijden vandaar de bochten. Alle trappen op, foto’s maken en weer naar beneden. Door naar de bieb om te mailen. Om 16.45 uur ben ik aan de beurt. Snel wat gemaild, nog 3 regels tekst naar de overige adressen want er wordt om 2 voor 5 door de bewaking geroepen dat we eruit moeten. San Fransisco straalt rust uit maar het zit er vol met zwervers. Met de bus terug naar de haven. Met Rien en Jannie loop ik nog ‘even’ terug naar China Town. ’ S morgens heb ik daar een vrucht gezien die ik niet ken dus die wil ik graag meenemen. Zij kopen kersen. Bij aankomst op de camping weet Iris te vertellen dat het om een doerian gaat. Na het eten snij ik hem in stukken. Hilariteit want Paul vindt dat zo’n vrucht vreselijk stinkt en Iris vindt ‘m juist lekker ruiken. Of je vindt hem lekker of je walgt ervan. Natuurlijk veel gezeur en gelach om die vrucht. Hij ziet er van buiten stekelig uit en heeft binnenin allemaal cellen waar stukken vrucht inzit. Mijn mening? Hij is te eten maar het hoeft niet. Hij smaakt niet naar fruit maar naar uien en room, kortom een aparte vrucht. Om 23.30 uur naar bed. Fotootje van mijn riante slaapplaats gemaakt.   Maandag 2 juli Vandaag hebben we San Fransisco verlaten. Via highway 120 gaan we richting Yosemite en Mono lake. Bij Mocassin Point gaan we picknicken. Iris en Paul zorgen voor Hot Dogs met relish. een augurkachtig iets. Erg lekker. Via een schitterend landschap rijden we verder. Na een uur loopt de temperatuur in de motor van de RV op en dus troubles. 200 Meter rijden en weer stoppen om af te koelen. De versnellingsbak is inmiddels ook kapot. Met de auto pendelt Iris heen en weer tussen de Rv en de dichtstbijzijnde camping in Groveland. Aan het eind van de route slapen we hier nog een nacht. Terwijl Iris en Paul regelen dat er een andere RV moet komen liggen wij lekker te zonnen en nemen af en toe een sprong in het zwembad. lekker afkoelen want de temperatuur is hoog en verder is het benauwd. De halve dag rust over een paar dagen wordt nu ingelast en we hoeven dus niets van de geplande reis te missen. Morgenvroeg komt er een andere RV uit San Fransisco. En nu maar hopen dat deze geen problemen gaat geven.   Dinsdag 3 juli Tijdens het ontbijt bakt Gert eieren dus dat is een goede bodem voor deze dag. Om 9.uur komt er een Amerikaan om de RV te brengen. Omdat ik geen tent hoef af te breken help ik even met de afwas. Die Amerikaan krijgt koffie en gebakken eieren met spek. Hij kletst aan 1 stuk door en gaat ons even vertellen dat United Airlines binnenkort gaat staken……… mooi is dat. Nadat alles is overgepakt rijden we om 9.30 uur weg. Een flinke klus met al dat eten, kleding, stoelen, slaapspullen, kookgerei etc. Vandaag rijden we door het Yosemite Park. Ik ga met de auto mee. Schitterende bossen. Het lijkt af en toe alsof je in Zweden bent. Hoe verder of we rijden hoe meer je het gevoelt krijgt dat je tussen al dat graniet in Noorwegen bent. Bij Olmsted Point maken we een paar mooie uitzichtfoto’s. Bij Tenaya lake gaan we picknicken. Over de Tioga pas verlaten we het park. We rijden door naar Mono lake. Er is regen en onweer. In het alkalische meer staan ‘rotsen’(Tufa's). Gevormd uit calcium en carbonaat en zijn samengevoegd tot hoe kan het anders calciumcarbonaat. Het water voelt zepig aan en is 40 x zo zout als de Noordzee. We maken een wandeling van 3 kwartier en vertrekken daarna naar de camping. Om 16.00 uur komen we daar aan. We drinken wat en met Marjon, Ruud, Mandy, Olaf en Anke gaan we het dorpje Lee Vining in. Bij het VVV kantoor kunnen we e-mail checken. Eentje naar Brigitte. Een kwartiertje zitten mailen, wat shoppen en rond 18.00 uur zijn we weer terug. De corveeploeg staat al macaroni bolognese te maken. Anke heeft fruit meegenomen. daar hebben de meesten wel zin in. Het koelt ’s avonds enorm af en voor het eerst heb ik het koud. Rond 22.30 uur maakt iedereen aanstalten om naar bed te gaan. Omdat ik camperbewoner ben is de camper tussen 23.00 uur een 7.00 uur ‘verboden’ terrein voor de tentbewoners. In principe mag ik iedereen eruit sturen als ik wil slapen maar vandaag is het dus een kwartiertje vroeger mijn domein. We moeten ook het toilet schoonmaken omdat wij daar het meeste gebruik van maken. Morgen om 7 uur op. Corvee.   Woensdag 4 juli 6.45 Uur. Opstaan. Rien klopt op de deur. Wassen, aankleden en ontbijt klaarmaken. Omdat we vandaag alleen het ontbijt maar hoeven te verzorgen koken we er een eitje bij. Om 9.00 uur vertrekken we. Mooi op tijd. Door naar Las Vegas. Omdat we gisteren Mono Lake aan hebben gedaan ipv vanochtend zijn we vanmiddag 2 uur eerder in Las Vegas. We rijden Nevada binnen en het is 22 graden C. De weg is zo golvend dat je echt goed naar de weg moet kijken om niet misselijk boven het toilet te hoeven hangen. Enorme uitgestrekte ‘toendra’s’ met in de verte bergen. We komen door kleine dorpjes die eruit zien als onbewoond en spookstad. Een enorme troep. Het ziet eruit alsof de afbraakpanden gewoon niet opgeruimd worden. In Nevada maken we even een stop. Even een foto maken. Er komt toevallig een vrachtwagen aan dus dat is leuk voor de foto. Via uitzichtloze oneindige wegen rijden we naar Las Vegas. aan de horizon zie je een dorpje en natuurlijk is daar een MacDonalds. De temperatuur is inmiddels opgelopen tot 35 graden. Tegen 12.30 uur maken we even een sanitaire stop. Nu begint het landschap ook wat cactussen te vertonen. De lucht is blauw met witte wolken. Niet slecht in de woestijn. Om 1 uur zien we op 2 uur een wervelwind. De wervelwinden zijn niet groot maar je ziet er toch een paar. Om 14.00 uur stoppen we in Beatty voor een ‘lunch’. Kipfingers met patat en milkshake. Hier werkt Johnny Quick, de drummer van Bill Haley van Rock around the clock. Omdat Ruud ook drummer is is hij blij dat hij bij het verlaten van het pand de drummer tegen komt. Hij krijgt een soort oorkonde van die man en zijn handtekening en de naam Ruud op het blaadje. Hij komt het afgeven in de RV en Ruud mag met hem op de foto. Na het eten valt bijna iedereen in slaap. Maar na een uur worden de meesten weer wakker want het regent in de woestijn en behoorlijk ook. Inmiddels is het wel 48 graden. Tegen 16.00 uur duikt aan de horizon las Vegas op. Een gigantische voorstad met 1,5 miljoen inwoners. Het duurt nog bijna een half uur voordat we op de camping aankomen. Als we uit de RV stappen krijgen we een klap in ons gezicht van de warmte. Tenten opzetten en om 18.00 uur met de bus van de camping naar de Strip. Eerst zijn we met ons elven maar al snel blijven we met ons vieren over. Marjon, Ruud, Olaf en ik. Alle casino’s hebben shows. Waterorgel, tijger, Venetië nagebouwd. Je komt op een promenade waar gondels door een grachtje varen. Aan het plafond is een blauwe lucht gemaakt waardoor je het idee hebt alsof je overdag in Venetië loopt. Bruidsparen lopen rond. Als het buiten donker wordt branden er gigantisch veel lichtjes. Alle casino’s doen moeite om de bezoekers via de lichtreclame naar binnen te lokken. Tegen 23.00 uur begint de vermoeidheid toe te slaan en gaan we even ‘chillen’ in een park. Ik vraag Ruud nog even wat nou net dat woord in het Nederlands betekent. Niet uit te leggen dus. Loungen doe je thuis. Chillen in een park. We gokken wat met ons rolletje five cents dat we hebben gekregen toen we ons buskaartje bij het hotel waar we af werden gezet inleverden. Het valt niet mee om de muntjes op te maken. Als je de laatste erin gooit is het direct weer raak en begint het apparaat te rinkelen van de vallende munten. Als je de grote drukke wegen over steekt word je vaak via roltrappen en loopbruggen naar de andere kant van de weg geleidt en kom je via een casino weer verder. Om 1.30 uur nemen we de taxi terug naar de camping. De buitentemperatuur is dan nog 34 graden. Warm en benauwd maar als we dit hebben gehad valt de temperatuur alleen nog maar mee.   Donderdag 5 juli Om 7 uur springt iedereen de tent uit. Het is weer bloody hot. Nadat de picknicktafels gelukkig in de schaduw gezet kunnen worden kunnen we bij een temperatuur van 42 graden ontbijten. Vandaag zit ik voorin de RV. Mooie plek met goed zicht op alles dat voorbij komt. Schitterende vergezichten van stenen rotsen. De benzineprijzen per staat verschillen nogal. In Californië 2 dollar 09 en in Utah 1 dollar 38. dat scheelt wel erg veel. Onderweg stoppen we nog even bij een supermarkt om te shoppen. Om 12.00 uur zetten we de klok een uur vooruit want we zijn een tijdsgrens gepasseerd. 8 Uur verschil met Nederland. Tegen 13.30 uur komen we bij Zion national Park. Weer benauwd warm maar het begint te regenen. We picknicken en pakken daarna de bus richting de trail. We lopen een mooie inspannende route. Een uur bergopwaarts. Erg steil. na de regen is de zon verdwenen en is het gelukkig iets minder warm. Om 17.00 uur moeten we weer terug zijn. Het wordt flink zweten bergopwaarts maar de rotsformaties zijn zeer bijzonder. Onderweg komen we een squirrel tegen. Gert ziet nog een wasbeertje maar de rest is dat ontgaan. Om 16.00 uur lopen we weer terug. Marjon, Ruud en ik gaan nog even pootje baden in de rivier. Handig met mijn watervriendelijke sandalen. Om 16.45 uur springen we nog net op tijd de shuttlebus in zodat we om 5 over 5 weer terug zijn. We rijden door naar Bryce Canyon. Een erg mooie camping om te overnachten. Jannie en Truus maken burrito’s. We eten van een buffet. Erg gezellig. Na het eten kan Ruud nog net tomaten kopen voor het ontbijt want hij wil morgenvroeg eieren met kaas, tomaten en spek bakken. Olaf koopt een zak hout en maakt een vuurtje. Paul komt ineens aan zetten met marsh mellows. Aan de pin. Heerlijk. Om 11.00 uur ga ik naar bed want ik moet bijslapen.   Vrijdag 6 juli Vanmorgen om 7uur gewekt door de ontbijtploeg Anke en Ruud. De eieren met … smaken voortreffelijk. Ik ben vroeg op, vlot ontbijt en wandel maar ‘even’ naar het hoofdgebouw om een half uur te e-mailen. een zuil waar je je creditcard door een sleuf haalt en aangeeft voor welk bedrag en hoelang je wilt internetten. Om 9 uur gaan we weg naar Bryce Canyon. Een wandeling van 1,5 uur helemaal beneden de canyon in. Daarna koffie drinken en een wandeling bovenlangs de canyon waarna Iris en Paul een heerlijke lunch op de parkeerplaats voor ons klaar hebben staan. Ik heb ongeveer 30 foto’s gemaakt dus dat zegt over het indrukwekkende genoeg. Uitspraak van Marieke nadat zij op de laatste adem weer boven is gekomen: ‘ Eerst Bryce zien en dan sterven ’. Via een mooie tocht rijden we naar Capitol Reef. We staan nu op een camping waar we tegen het rif aankijken. Vandaag is het wasdag. Ik doe vandaag de was. 5 Wasmachines vol. Alles in de droger. 5 uur later ben ik klaar. Ruud heeft papieren zakdoeken in zijn broekzak laten zitten dus 1 was is doffe ellende. Ik heb alles uitgeklopt. de rest mag Ruud verwijderen. Bij de volgende machine komt er een inlegkruisje uit de was vallen. In elk geval schoon. Er wordt het nodige over geouwehoerd en het is het gesprek van de avond. Ik heb Ruud nog even verteld dat dit een leermoment voor hem is dus dat het toch nog iets positiefs gebracht heeft. Hij vindt het zelf inderdaad een groot leermoment. Vanavond heb ik ook de ansichtkaarten gepost. Alleen Maureen heb ik nog niet verzonden zij krijgt de kaart pas nadat ik via de mail heb gelezen dat Pimmetje is geboren. Later blijkt dat Pimmetje Thijs is geworden. Morgen mogen we een half uur langer slapen. Vanaf nu zitten we weer op schema.   Zaterdag 7 juli Vanmorgen gewekt door Olaf. Hij komt Marieke wakker maken voor de corvee. Na het ontbijt rijden we naar Capitol Reef. In het dorpje Torrey waar we vannacht sliepen zitten allemaal mensen aan de kant van de weg. Ik zit in de auto. Door de portofoon vraagt Paul aan Iris wat er aan de hand kan zijn. Ik draai het raam al open om te vragen aan de bermtoeristen waar zij op wachten. Er is een parade vanwege de 4e juli. Ieder jaar, de zaterdag na 4 juli is het feestdag omdat door de week de boeren geen tijd hebben om te feesten. Via de portofoon wordt doorgegeven wat er aan de hand is en er wordt besloten om uit te stappen. over 20 minuten begint de parade. Een leuke parade. De ene helft van het dorp staat aan de kant en de andere helft doet mee aan de optocht. De oudste inwoonster, de burgemeester, de sheriff, cheerleaders, het hotel etc. Iedereen gooit snoep vanaf de wagens naar de toeschouwers. Na de parade zijn we doorgereden naar Capitol Reef. We worden aan het begin van een kloof afgezet en aan het einde weer opgehaald. De rotsen en stenen worden vanaf 1 kant omhoog geschoven waardoor het lijkt alsof alles uit de grond omhoog wordt gedrukt en scheef ligt. Alle lagen hebben weer verschillende kleuren. Na de wandeling gaan we naar een waterval waar we kunnen zwemmen en lunchen. Een plek om nooit te vergeten. Ik film met de videocamera van Ruud hem en Marjon, uitgebreid voorzien van commentaar. Daarna door naar Moab naar de camping. Met Marieke en Anke het dorpje in. Op de terugweg komen we langs een winkel waar borden, tafelkleedjes en servetten met de Amerikaanse vlag erop verkocht worden. Meenemen dus want ik heb Paul beloofd om een thema ontbijt te verzorgen. Iris brengt morgen etenswaren van de supermarkt mee zodat we ook pancakes kunnen bakken. ’ S avonds eten we pizza’s. Tegen 22.15 uur gaan Marjon, Ruud, Olaf en ik nog even Moab in op zoek naar een kroeg. Er is er eentje open. 4 Dollar entree, veel rook en keiharde muziek. Niet naar binnen dus. Verder op zoek maar we komen niets meer tegen. De plaatselijke mormonenjeugd hangt rond op parkeerplaatsen. Van daaruit scheuren ze over de Mainstreet, keren op de weg en rijden met gierende banden weer terug. Zaterdagavond in Utah. De politie surveilleert veelvuldig. Dat moet ook wel als er niets gebeurt. We drinken bij een activiteitencentrum iets uit een automaat. ook maar wat rondhangen en om 23.30 uur gaan we weer terug naar de camping.   Zondag 8 juli Het is nu 8.15 uur. In Nederland 16.15 uur. Monique is net verrast met haar surpriseparty daar vanwege haar 40e verjaardag. Ik ben toch wel benieuwd hoe het daar is. Gisteravond heb ik mijn fototoestel klaargelegd. Gisterochtend keken we tegen Capitol Reef aan vanaf de camping. Bij de zonsopgang schijnt de zon zo mooi tegen de rotsen dat ik het achteraf jammer vind dat ik niet even een foto heb gemaakt. Hier staan we tussen de Arches en ik ga nu in de herkansing. Nu nog hopen dat ik op het juiste moment wakker wordt. Ik heb de gordijntjes nooit dicht omdat ik iedere morgen de uitzichten weer anders heb en altijd erg mooi. Dan wordt ik wakker, de zon schijnt, pak de camera, loop half gapend naar buiten om daar te ontdekken dat ik te laat ben. Het is inmiddels 6.30 uur en de zon is al een uur op. Ik val weer in bed en slaap verder. Om 7 uur wekt Gert mij voor zijn corvee beurt. Nu heb ik ook een mooi uitzicht. Vanaf mijn bed maak ik een foto. Ik zie wel of het iets wordt. Vanochtend een croissantje bij het ontbijt. Om half 9 vertrekken we richting de Arches. We worden weer afgezet en een half uur later aan het einde van de eerste trail worden we weer opgehaald. De Arches hebben een mooie gravelkleurige kleur en de lucht is strakblauw. Fantastisch. Paul en Iris staan op een parkeerplaats klaar met koffie. Op deze parkeerplaats is een vluchtscène opgenomen in de film Thelma and Louise. Marjon wil graag met mij op de foto om over een maand of 7 als ze terug is in Nederland nog te weten dat die film op deze parkeerplaats is opgenomen. Mij als blonde Thelma en zij als Louise. Daarna even een kwartiertje een stop om bij de balance Rock te kijken. Door naar Double Arch waar we een beetje ver naar boven gaan vanwege een mogelijk mooie foto. We maken daarna een mooie wandeltocht naar landscape Arch. Olaf en ik lopen nog een stuk door de verzengende hitte. Na anderhalf uur moeten we weer terug. Op de terugweg zit Ruud in een boom om ons te laten schrikken. Helaas voor hem zien wij de boomklever op tijd. Daarna door naar de Delicate Arch, nou ja, van afstand kunnen we hem zien. Als je hier bent geweest moet je die gezien hebben. het is ongeveer het idee van in Parijs zijn geweest en de Eiffeltoren niet gezien hebben. Dat kan natuurlijk niet. Paul laat ons op de terugweg in Moab achter zodat we nog even e-mail kunnen checken in een internet café. Bij de supermarkt 3 fotofilmpjes gekocht want mijn 5e rolletje zit al in het toestel en ik heb er 6 meegenomen. Door naar de camping, liggen en pinguinen bij het zwembad met Marjon, Ruud en Olaf. Tijdens het avondeten krijgen we een 3 gangen diner. Vistimbaaltje vooraf, Beouff Bourguignon als hoofdgerecht en als nagerecht ijs. Na het eten is er in de verte onweer op komst. Een prachtige lucht en daarna begint het ongelooflijk te waaien en te stoffen. Iedereen helpt snel en binnen de kortste keren is alles opgeruimd. ……… Dan waait het over.   Maandag 9 juli Om 6.45 uur sta ik op voor corvee met Rien. We maken vandaag een Amerikaans ontbijt. De Amerikaanse entourage gebruiken we. We hebben er pancakes bij gebakken. Om 9 uur rijden we weer weg. Vandaag rijden we via de Mokee Dugway door de Valley of Gods. Deze weg kunnen we alleen rijden als het droog weer is. Gelukt. De zon schijnt en het is op deze hoogte 31 graden. Als we op een uitkijkpunt staan zien we links de staat Colorado, voor ons New Mexico met de Mesa Verde en naar rechts Arizona. Zelf staan we in Utah. Iris rijdt wat eerder naar beneden om ander groot verkeer tegen te houden zodat wij zonder veel moeite naar beneden kunnen. Onderweg maken we nog een fotostop bij de famous Mexican Hat in Utah aan de route 163. Om 12.30 uur gaan we lunchen in het Goosenecks State Park in Utah. De rivier San Juan slingert hier via Meanders door het landschap. Na de lunch gaan we richting het indianenreservaat. Tegen 13.30 uur rijden we het Navajo reservaat in. We bezoeken hier de Gouldings Tradingpost. Tegen 14.30 uur zijn we op de camping. Marjon, Olaf, Ruud en ik gaan direct zwemmen. De gesprekken in de ligstoelen? De heren hebben weer wat over vrouwen geleerd. Tegen 17.45 uur ga ik terug naar de RV om te koken met Rien. Op het menu hebben we tomatensoep, lasagne en salade gezet. Net op het moment dat de lasagne klaar is om de oven in te gaan barst er onweer los. Regenen, enorm. Snel de lasagne in de oven en de soep maar binnen warm zien te krijgen. Paul neemt onder het eten altijd de dag van morgen door. Hij begint ermee dat we morgenvroeg een minuut stilte moeten beginnen voor alle Suntrack en Track Amerika reizigers die in propvolle busjes vervoerd worden en geen luxe camper tot hun beschikking hebben. Allemaal lachen natuurlijk. Na het binnen eten en afwassen dweilen we de vloer en de corvee zit er alweer op voor vandaag. Vandaag was dag 10. Alweer op de helft. Het gaat wel erg snel.   Dinsdag 10 juli 5.30 Uur de wekker. Mag ik lenen van Rien en Jannie. Olaf staat al buiten. We gaan naar de zonsopgang in Monument Valley kijken. We lopen richting de valley en eerst komt het kleurenspel tegen de wolken. Om 6.15 uur is ie er ineens. Schitterend. De chauffeur in de indianenschoolbus toetert naar ons, indianen steken hun hand op. Een geweldige ervaring allemaal. Natuurlijk weer teveel foto’s gemaakt. Tegen 6.30 uur lopen we terug. Onze schaduwen zijn 22 meter lang. 10 Minuten geleden was de schaduw nog niet te meten zo lang. We lopen weer terug. Luisteren bij een vijver naar kikkers en om 6.50 uur bij de caravan aangekomen komt Truus voor de corvee naar buiten. We lusten wel wat. Snel bed afruimen, toilet maken en ontbijten. Om 9 uur vertrekken we naar de Navajo indianen. We gaan met een jeep Monument Valley door. We krijgen een gids mee. De gids stelt zich voor: ‘hi, I’ m Roy’. En wij met ons allen onafgesproken: ‘hello Roy’. Erg komisch blijibaar want Paul en Iris schoten direct in de lach. In Monument Valley zijn erg veel films opgenomen. O.a. Thelma and Louise, Back to the future 3, Indiana Jones, westerns ……… Ook worden hier veel auto en sigarettenreclames opgenomen. Alle ‘monumenten’ hebben hier een naam. Eentje heet de drie zusters. John Wayne was hier ooit en zei: ‘That’s not the three sisters’ ‘ that de W van Wayne’. Op veel plaatsen zijn de Navajo indianen met stalletjes waar je sieraden en andere indianendingetjes kunt kopen. Bij het eerste stalletje hebben ze geinige dingetjes. Ik vraag wat het is. Het is een dreamcatcher. Je hangt hem op en hij zorgt dat alle goede dromen uitkomen en de slechte worden verdreven. Ik koop een kleintje. 6 Dollar. Roy vraagt ons na een uur of we naar een Hogan willen. Voor 1 dollar entree mogen we er eentje van binnen bekijken en een foto maken. Een Hogan is een klein rond huisje waar de vrouwen en kinderen in wonen. De mannen wonen in een ‘vierkante’. In de Hogan waar wij naar binnen gaan zit een meisje op de grond wat te handwerken. 'Leuk' voor de toeristen. Kort ervoor kwam ze met een porsche aanrijden. Van binnen is er niets meer te zien dan de gebruikelijke winkeltjes met sieraden en ander handwerk. Al is het wel klein als je hier ook echt in moet leven. Al met al hebben we 3,5 uur rondgereden en gekeken, Via de Burger King rijden we door naar de Grand Canyon. De eerste camping waar we echt moeten kamperen. Geen stroom, niet de luxe van het koffiezetapparaat en de broodrooster. De herten lopen hier door het park op de camping. Zelf lopen we hier 5 minuten voordat we bij de douches zijn.   Woensdag 11 juli Vandaag vliegen we over de Grand Canyon. Na een goed ontbijt met gebakken eieren gaan we richting vliegveld. Eerst allemaal 75 dollar betalen en dan mogen we buiten in de wachtruimte wachten. Tegen 9.45 uur worden we omgeroepen om in de rij te gaan staan. De stoelnummers staan op de vloer dus iedereen moet in de rij. Met 20 personen stappen we in. Koptelefoon op, veiligheidsriem om en we kunnen gaan. Al met al zitten we drie kwartier in het vliegtuig. Het uitzicht is geweldig, alsof een meteoor de grond in is geslagen waardoor een kloof is ontstaan. De canyon is 1500 meter diep. Aan de zijkanten van de canyon is het helemaal vlak. Fantastisch allemaal. Tegen 11.00 uur zijn we weer terug op de camping. Een klein hapje eten en een lunchpakket mee. Met Marjon en Ruud ga ik eerst naar het bezoekerscentrum. Daarna door naar de westkant van de canyon. Terwijl we in de bus stappen krijgt Ruud van de chauffeur te horen dat hij zijn T-shirt aan moet trekken anders mag hij niet mee. We lopen een trail van 4,8 kilometer. Boven over het klif, kort op de rand en door het bos. Erg mooi allemaal. Na 4 kilometer breekt er onweer los. We schuilen onder een dichtbegroeide lage boom. Na een kwartiertje gaan we achter een muurtje bij een parkeerplaats zitten. Erg dicht tegen elkaar want we hebben het erg koud in hemd en korte broek. Zodra we een bus horen gaan Marjon en ik op de parkeerplaats staan om de bus tegen te houden. De 3e bus stopt. Erg on-Amerikaans want het is natuurlijk tegen de regels om ergens anders dan bij een bushalte te stoppen. Kletsnat stappen we in de bus. Mega koud, bibber bibber. Terug op de camping direct droge kleren aan. Marjon nog even helpen met haar afwas want zij heeft vandaag corvee. Ik wandel nog even naar de shops om een kaartje te kopen want de zon schijnt vandaag zo weinig dat ik denk dat de foto’s niet weergeven wat ik vandaag zie. Daarna even douchen. Bij de douche aangekomen wordt er door zo’n Navajo indiaan een bordje voor gehangen. En de vraag of ik even wil kijken of er nog dames zijn. Controle dus. maar er zijn er geen meer. 10 Minuten wachten om te kunnen douchen. na de schoonmaak is het nog steeds niet schoon. Om 19.00 uur gaan we BBQ en. Het is droog en de temperatuur weer aangenaam.   Donderdag 12 juli Reisdag. 850 Kilometer van de Grand Canyon naar Los Angeles. 8 uur vertrek . Ik begin in de auto en na de 1e stop stap ik in de RV. Een rechte weg dus ik kan eindelijk lezen. Onderweg rijden erg veel goederentreinen. Ik tel er eentje en kom op 81 wagons. Bij de Taco Bell eet ik een burrito en bij de buren koop ik een Milkshake. Drink hem op bij de Taco bell. Niemand zegt er iets van dus het zal wel goed zijn. Om exact 17.00 uur draait Paul de camping op. Ik ben door Jannie vrijwillig aangewezen om de was te doen omdat ik het de vorige keer zo 'goed' gedaan heb. Nu gaat het veel sneller want er zijn zoveel machines beschikbaar dat ik alles in 1 keer kan wassen. Na de was gaan we zwemmen. Een groot bad en ……… een jacuzzi. Heerlijk. Tegen 19.30 gaan we eten. De corvee ploeg is naar de chinees geweest om de maaltijd mee te nemen. Erg lekker. Marjon en ik gaan na het eten nog even shoppen bij de supermarkt. douchen, wat drinken en naar bed.   Vrijdag 13 juli Vandaag trouwen Remco en Ceciel. Op vrijdag de 13e naar de Universal Studio’s als dat maar goed gaat. Uitslapen. Om 7.30 uur staan we pas op. Om 9.30 uur brengt Paul ons naar het Transportation Centre. Om 10 uur vertrekken we daar met een touringcar naar het pretpark. De hele groep behalve Marjon en Ruud hebben deze dag geboekt. Zij zijn in Florida al geweest. Om 11.00 uur zijn we in het park. Olaf, Mandy en ik gaan direct naar de Wild Wild West show. Verder gaan we naar Waterworld, de rondtour door de studio’s waar we filmeffecten krijgen te zien en uitleg hoe ze worden gemaakt. Verder bezoeken we de attractie Back to the future, Cinemagic, waar wordt uitgelegd hoe de effecten en geluidseffecten van Back to the future, Hitchkock en de Nutty Professor wordt gefilmd. Behalve bij Jurassic Park kun je verder overal direct naar binnen ondanks de drukte. Jurassic Park is echt geweldig. We worden in en boot omhoog getrokken en iedere keer komen er stralen water of je heen. Kort voor het eind ga je in het donker door een waterval, een beetje nat. Och. Maar dan komt het. Een vrije val van 25 meter naar beneden. Kletsnat. In het park lopen zeer veel stripfiguren rond. Fred Flinstone loopt ook rond en natuurlijk gaat Wilma met Fred op de foto. Om 19.00 uur rijden we weer terug en om 20.30 uur zijn we weer op de camping. Olaf en ik willen nog even zwemmen en in de jacuzzi. Marjon en Ruud zijn daar al dus we kletsen lekker bij. Zij zijn vandaag naar Knotts geweest. Een pretpark naast de camping. Om 22.00 uur gaan Olaf, Mandy en ik met hen richting park want zij hebben een re-entry pas en kunnen ook nog even naar Knotts bij nacht. Olaf gaat nog 2 uur mee. Mandy en ik gaan de winkeltjes aan de buitenzijde van het park bezoeken. Tegen 23.30 uur zijn wij weer terug. Ik wacht nog even op ze dan kunnen ze de spullen nog even uit de RV halen. Voordat ze terug komen bel ik Johan nog even. Hoog tijd om weer wat van me te laten horen.   Zaterdag 14 juli Opstaan om 7.30 uur Mooie tijd. Om 8.30 uur wordt ik kapper. Ruud wil zijn bakkebaarden door Marjon bij laten knippen. Ik beweer dat dat geen kunst is tijdens ons gesprek in de toiletruimte omdat ik mijn eigen pony altijd knip. Eitje dus. Ruud denkt dat ik het ook wel aankan dus het gaat gebeuren. Om 9.30 uur vertrekken we naar Hollywood. Omdat Los Angeles zo groot is als Nederland is lang niet alles te bekijken en zetten Iris en Paul ons vandaag toeristisch bij een paar punten af. We krijgen instructie: Op bepaalde tijden klaarstaan daar waar zij ons gedropt hebben omdat er nergens officiële laad en los plekken van mensen zijn. We worden dus gedropt bij een bushalte en dat is strafbaar. Snel, snel dus maar dat is geen probleem. Als eerste stappen we uit in Hollywood. We lopen over de Walk of Fame en kijken bij het Chinese theater waar bekende Amerikanen hun hand- en voetafdruk in cement hebben gezet. Nog even winkeltjes bekeken en daar waar we af zijn gezet worden we weer opgepikt. Via Beverly Hills rijden we naar het museum van Paul Getty. Een mooi museum met prachtige tuinen, mooi gebouw en mooie kunst. 2,5 uur later worden we weer opgepikt en naar Venice beach gebracht. Venice Beach is een strand met boulevard en winkeltjes waar gebachvolleybald wordt, basketbal, bodybuilden, fitness en geskated wordt. Marjon en ik hebben de eerste dag in San Fransisco al bedacht dat we daar willen skaten. Omdat we maar 1,5 uur hebben zijn we bang dat we niet snel genoeg aan skates kunnen komen en dat het uiteindelijk niets wordt. Uiteindelijk krijgen we 2 uur verblijf op Venice Beach dus wie weet hebben we geluk en gaat het toch nog gebeuren. Na 1 minuut hebben we al een verhuur bedrijf gevonden. Geweldig. Marjon krijgt nog even wat instructie van mij en dan kunnen we voor 5 dollar een uur skaten. Ruud en Olaf hebben fietsen gehuurd om wat te crossen. Ruud zet ons op de video. We fotograferen wat en dan kunnen we gaan skaten aan het skatemekka van Amerika. Het is hier erg druk maar fantastisch om mee te maken. Na ruim een uur leveren we de skates weer in en heeft Marjon er een hobby bij. We hebben nog even bij de winkeltjes en artiesten gekeken. Nog 2 T-shirts gekocht. Om 17.15 moeten we weer klaarstaan. Terug naar de camping en lekker biefstuk gegeten. Iedere dag is het eten lekker. Heel verschillend en altijd goed en genoeg. Na het eten gaan Marjon, Ruud, Olaf, Iris en ik nog even zwemmen. de temperatuur is gedaald. Truien en lange broeken weer. Maar na het zwemmen en bubbelen hebben we het de hele avond niet meer koud. Zondag 15 juli Vandaag mijn laatste corveedag samen met Truus. Weer een makkie want we gaan lunchen bij een truckstop en we hoeven vanavond alleen maar voor iets warms bij het brood te zorgen. Vandaag rijden we van Los Angeles naar een camping in Wawona in het Yosemite Park. Tegen 16.00 uur komen we aan. Een camping met een fantastische ligging aan een riviertje. Geen douches en elektriciteit. We staan hier 2 nachten. We maken groentensoep. 10 Liter soep. Natuurlijk veel te veel maar we hebben de hoeveelheid bouillon aangepast aan de groenten die Iris heeft gekocht. Morgen soep als voorgerecht. De hele avond is er geouwehoer over de beren. Als we naar bed gaan tegen 23.00 uur komt Paul Marjon en mij nog even halen om naar de melkweg te kijken. Een enorme sterrenhemel en de melk goed te zien. Om 23.10 uur lopen we naar het toiletgebouw. Niets te zien buiten zo donker en we hebben beiden geen zaklamp bij ons. We horen op afstand iets en gepiep van een deur. we grijpen elkaar beet. Stel je voor, een beer die op onze tandpasta afkomt. Bij het toilet aangekomen komen we bij de ingang een meisje tegen en alle 3 schrikken we ons rot van elkaar. Daarna natuurlijk lachen, ook van de schrik. Die beren zijn hier onderwerp van gesprek. Er staan speciale berenboxen op de camping waar ’s nachts alle etenswaren en toiletspullen in moeten anders is de kans groot dat er een beer richting jezelf komt. Welterusten.   Maandag 16 juli Vanmorgen wordt ik wakker. Griepverschijnselen en een snotterende neus. Bij het ontbijt krijgen we wentelteefjes. We hebben geen stroom dus het kleffe brood kan niet geroosterd worden. Vandaag ga ik met Mandy, Marieke en Anke mee. De rest gaat lopend naar boven. Wij nemen een treintje en lopen naar beneden. Vandaag rustig aan en hopen dat dat vervelende gevoel snel weer over is. We lopen weer naar beneden. Het Yosemite Park bestaat boven de 5000 meter uit Seqouia bomen. Hele mooie bijzondere bomen. Met de eerste shuttlebus na 12.30 uur gaan we weer naar beneden. Paul staat al te wachten. We gaan met de auto weer naar de camping. Iris heeft pizza gemaakt. Erg lekker. ’ S middags lig ik wat te zonnen. Zwemmen in het riviertje en bij gebrek aan douches daar mijn haar gewassen. Beetje lezen, beetje slapen. Bij het warme eten, kip curry krijgen we en ijsje na. Lekker koud in mij keel. Vanavond mag i.v.m. mijn ‘sloerig in de rakker’ gevoel de camper om 10 uur dicht. Een luxe, die me door Paul wordt aangeboden.   Dinsdag 17 juli Vanmorgen vertrekken we van de berencamping. We gaan naar de Yosemite vallei. Van 10.00 – 17.00 uur kunnen we wandelen. Trails lopen. Marjon en ik gaan nog even naar het toilet op de parkeerplaats en zijn direct iedereen kwijt. We pakken de shuttlebus naar de watervallen. Na 15 minuten horen we ineens Ruud en Olaf achter ons. Marjon heeft al het eten en drinken van Ruud in de rugzak en daarom heeft Ruud inmiddels al water en brood gekocht. Blijkt achteraf dus niet nodig te zijn. We wandelen naar boven. Erg steil maar erg mooi. Bijna boven bij de watervallen lijkt het me met mijn verkoudheid en licht in het hoofd niet verstandig om de laatste 100 meter nog te klimmen. Ik loop alvast een stuk terug. Lekker op een steen in het zonnetje liggen. Ruud heeft gefilmd wat ik gemist heb en ik kan dus alles via videobeelden zien. Het is net Noorwegen . In het dal aangekomen gaan we lekker even met de voeten in het water. Na 10 minuten komen ook Rien, Jannie, Gert, Truus en Mandy naar beneden. Daarna terug met de shuttlebus. Bij bushalte 1 gaan we eruit. Bij de winkel koop ik nog even een appel en neusspray. Tegen 16.30 uur zijn we terug en 10 minuten later rijden we naar de andere kant van het Yosemite Park naar de camping waar we op de heenweg gestrand zijn. Na het eten kletsen en daarna slapen.   Woensdag 18 juli Vandaag rijden we weer naar San Fransisco. 3 Uur rijden dus dat valt mee. Dwars door de binnenstad gaan we bij de Golden Gate Bridge op een strandje picknicken. Hot dogs worden er weer bij gegeten. Gisteren vroeg ik aan Iris of ik nog een doerian voor haar mee moest brengen uit San Fransisco. Paul riep direct dat dat niet nodig was. Hij vindt die vrucht nog steeds erg stinken. Toen we de vorige keer hotdogs aten vond ik de zuurkool erg stinken. Tegen Paul dus ouwehoeren dat die zuurkool veel meer stinkt dan de doerian. Nu we dus eindelijk aan tafel zitten zet Paul die pan met zuurkool onder mijn neus. Ik kijk net de andere kant op maar reageer al zonder dat ik wat gezien heb. Getferrr wat stinken. Lachen. Een hete hond is wel lekker maar dan zonder zuurkool en met ketchup en relish. Na de lunch worden we aan de zuidkant van de Golden Gate Bridge gedropt. We hebben een uur nodig om er overheen te wandelen. Een geweldige ervaring. Na de wandeling door naar de camping. Dezelfde plek als de vorige keer. Inmiddels hebben we 4500 kilometer in 3 weken gereden. Marjon en ik besluiten om direct met de boot San Fransisco in te gaan. Eerst naar de China Town Poort om deze te fotograferen. Marjon moet nog even naar een fotograaf omdat beide fototoestellen het niet goed doen. Bij een heel fout figuur wordt alles weer gerepareerd. Daarna met de bus naar de bieb om te mailen. Pimmetje is op 12 juli nog steeds niet geboren. Nadat we het maximale kwartiertje mailen lopen we naar Alamo Square. Via Alamo Square wandelen we naar Castro de homowijk. een hele vriendelijke buurt. In een nichtentent met natuurlijk alleen maar superaardige mannen hebben we een hamburger en een fishburger gegeten. Ik bestel nog een milkshake. Krijg vervolgens 1 milkshake en de metalen beker met de inhoud van nog 2 shakes erbij. Ik maak een foto van Marjon en de man naast ons biedt spontaan aan om een foto van ons samen te maken. Erg aardig dus daar gaan we op in. Om 20.00 uur zoeken we de bus op en zijn een half uur later bij de boot. Om 20.45 uur gaat de laatste boot terug. Om 21.30 uur zijn we weer terug op de camping.   Donderdag 19 juli Vandaag echt de laatste dag in Amerika. Met Mandy heb ik geshopt. De temperatuur is ongeveer 17 graden dus erg koud. Op de terugweg naar de boot koop ik nog een zak chips voor in het vliegtuig. Ook koop ik een zak chips voor Marjon en Ruud als afscheidscadeautje. Smaak BBQ want dat is favoriet. Ze vinden het erg leuk. Overmorgen gaan zij naar Mexico en Guatemala. Vanavond koken Iris en Paul een afscheidsdiner. Heerlijk chinees eten met stokjes. Na het eten heeft Anke een soort weakest link spel voor ons gemaakt. Ze presenteert het erg leuk. Ze gaat de rij af met haar vakantievragen en als je een fout antwoord geeft mag je niet meer meedoen. Een erg leuk spel, zeker om alle vakantiewetenswaardigheden door te nemen. Tegen 23.00 uur is iedereen de camper uit en heb ik ruimte om rustig mijn koffer te pakken. Om 5 uur op. Om 00.15 uur gaat mijn telefoon. Johan belt, erg leuk. Na veel hoesten en snuiten val ik om een uur of twee pas in slaap. Met een beetje geluk slaap ik veel in het vliegtuig.   Vrijdag 20/zaterdag 21 juli   5 uur. Iris ramt op de ramen. Een verschrikkelijke manier om wakker te worden maar we moeten er wel direct uit. Om 7.30 uur droppen ze ons op het vliegveld. Marjon en Ruud gaan mee om ons uit te zwaaien. Om 9.35 uur vliegen we naar Chicago. In Nederland is het nu 18.35 uur. Via 1,5 uur overstaptijd in Chicago komen we zaterdagochtend om 8.15 uur in Amsterdam aan. geen vertraging. 23 September reunie dus dan zien we elkaar weer. Een Fantastische vakantie. Leuke groep, reisleiding en een fantastische manier om te reizen met Tiogatours.

Deze homepage is in 2001 gemaakt met de Homepage-Generator van Tioga Tours