Going West
Drie weken de States
Going West
Drie weken de States
24 augustus 2004; Moet dat nou, zo ver? Waarom ga je niet gewoon island-hoppen in Griekenland? Met de auto naar Frankrijk? Een midweek naar de Lommerbergen? Zo maar wat vragen, die we de afgelopen maanden moesten beantwoorden. Op die vragen is maar een antwoord mogelijk: dit is een unieke kans: grijp 'm! En zo staan we aan de vooravond van wat een fantastische vakantie moet worden........ Die "we" overigens zijn zoon Yoeri van veertien, Inge en ik, Ruud De Wet van Murphy luidt alsvolgt: als er iets fout kan gaan, dan zal het ook fout gaan. Tja.....we haddenwe bijvoorbeeld drie uur vertraging in Philidelphia, bleek de upgrade van Alamo een loze belofte en was de kamer in het hotel slechts een kleine tweepersoons..... En we waren toch echt met z'n drieen en als zodanig hadden we ook gereserveerd Okee, tegen betaling kregen we een grotere, Amerikaanse bak bij Alamo en werd er, na veel gesoebat, een stretcher in de kamer bijgeperst, maar een soepel begin kun je dit niet noemen. Er ging meer mis: het weer in S.F was bijvoorbeeld zeer matig, beoogde restaurants waren dicht enz.. Gelukkig wist Tiogatours adequaat te reageren op de malheur van de eerste dag en begon het Amerikagevoel te komen.
San Francisco is soms leuk en soms erg kitscherig en toeristisch. Zo is Chinatown een fraai voorbeeld van een Tourist Trap. Tuurlijk zijn er de authentieke, Chinese winkeltjes met allerlei waar voor in de koekenpan of kookpot. Natuurbeschermers krijgen echter de tranen in de ogen van de gedroogde zeepaardjes en haaienvinnen Gelukkig zijn er het uitzicht op Golden Gate en de zeeleeuwen bij Fisherman's Wharf en niet te vergeten de mafkezen in Castro (hm, leernichten in korte broek en hand in hand) die het verblijf de moeite waard maken. Ga ook eens naar Sausolito. Dat is een klein kunstenaarsdorpje even ten noorden van Frisco. Schilderachtige huisjes en dito woonboten. Gepeperde prijzen overigens!! Reken in San Francisco op kille omstandigheden. Wij hadden erg weinig zon en een druilerige miezer en lage temperaturen maakten het er niet aangenamer op.
De eerste grote rit leidde naar Yosemite. Vanuit de mist rijd je de zon in. Onze eerste echte stop was in Mariposa; een alleraardigst mijnstadje zo'n 50 kilometer voor Yosemite. Stapten we in bij een graadje of vijftien, in Mariposa stapten we uit bij 37 graden. Ik garandeer je dat zoiets een vreemde gewaarwording is! We zaten op een soort jeugdherbergterrein in een grote vierpersoonstent. Geen luxe, maar een soort backpackerskamp. Yosemite is extreem mooi en 's middags extreem druk. Warm trouwens ook of beter gezegd knetterheet. Gelukkig was er een idyllisch zwemplekje tussen de bergen In en langs de oever van de Merced rivier was het goed toeven.
De volgende stap was Las Vegas. Daarvoor moet je wel door het " forbidden landscape" van Death Valley. Om 9 uur's ochtends was het er al 42 graden in de schaduw. Volgens de ranger viel de hitte echter mee en kon je rustig gaan wandeln. Hardlopen kon ook. We zagen een hardlopende vrouw in een soort vreemdelingenlegioenoutfit joggen. Badwater en de Devil's Golf Course zijn een absolute must. Vergeleken met een aantal jaren geleden zijn de voorzieningen aanzienlijk verbeterd. Nu is er bij Badwater een grote parkeerplaats en een houten vlonder rondom de zoute plas. Las Vegas is, zeker in het begin, een overdonderende chaos. Hier is het errug heet, staan er 24 uur per dag files en loopt er op de trottoirs een krioelende massa mensen. De prijzen zijn ook hier hoog en dat is een beetje een tegenvaller. Zeker, voor een paar dollar kun je onbeperkt eten, maar de kwaliteit is er naar. Wil je een fatsoenlijke maaltijd, dan moet je ook een fatsoenlijk bedrag neertellen. De casino's doen de krankzinnigste dingen om mensen te trekken. New York is er in het "klein" nagebouwd, er staat een Eiffeltoren we zijn in Marokko geweest. Aladdin biedt een perfecte kopie van een woestijnstad in de Sahara. Als je naar boven kijkt zie je zelfs een avondhemel met wolken die over trekken Had ik het in het begin over de Wet van Murphy, gelukkig betsaat ook de Wet van het Kosmisch Evenwicht. Ja lieve lezers, zowel Inge als ik hebben in een casino gewonnen! Het is een onwennig gevoel hoor met zo'n grote plastic beker vol quarters te lopen.
Vanaf Las Vegas zijn we naar Bryce Canyon gegaan, een rit van pakweg 500 km. Mooi, vooral door het Zion Park. Daar kregen we zware buien. Ook de dag naar Bryce zelf was nogal regenachtig. Leuk was voor mij (Ruud) het om Ruby's Inn weer te zien. Ik was er in het begin van de jaren negentig geweest. Je merkt wel, dat ze er ontzettend veel bijbouwen. Het wordt steeds meer een kermis. De commercie slaat ook hier meedogenloos toe en dat is niet altijd een verbetering. Bryce blijft echter wel het mooiste park dat ik ken. Yoeri en ik hebben de Navajoloop gedaan. De jaren gaan tellen merk ik: die goser loopt me er volledig uit! Je moet beslist een aardige conditie hebben om in een redelijke tijd zo'n loop te doen of bijvoorbeeld de Bright Angel trail in Grand Canyon.
Volgende stop: Williams. Dit is een onwijs leuk stadje aan de Route 66. Leuke bars, restaurantjes enz. De afstand tot Grand Canyon is pakweg 45 mijl. Dit stadje is zeker een aanrader. Er is genoeg, betaalbare accomodatie en 's avonds kun je nog eens naar een gezellige kroeg ook De volgende dag hebben Yoeri en ik een stuk van de Bright Angel gedaan. Niet naar Indian Gardens. Dat was (voor mij) te ver. Een uurtje of twee lopen vind ik mooi eigenlijk. Zo krijg je ook een goede indruk. Net toen we weer boven waren barstte er een hevig noodwweer los. Dat was een mooi gezicht al die bliksem en zo!!
Vanaf Williams zijn we naar Phoenix gegaan en zelfs de dagen in Phoenix hadden we bewolkt en regenachtig weer. De locals waren buitengewoon in hun nopjes, zoniet de toeristen. Okee, het is warm zat, maat tegen wolken aangluren doen we in Nederland al genoeg We zijn nog wel in het Lost Dutchmanpark geweest. Ooit is daar een Duitser (!) opgedoken met een berg goud. "Gevonden in mijn geheime mijn" zo zei onze vriend. Die mijn is nog steeds geheim, hoewel honderden hun best hebben gedaan om 'm te vinden Het is een zeer mooi park en de cactusliefhebber loopt er watertandend rond.De Preackly Pear (schijfcactus) en de Teddybear cholla bijvoorbeeld(ondanks de lieflijke naam een gemeen ding. De stekels hebben akelige weerhaken en zijn moeilijk te verwijderen) De koning onder de cacti is echter de Saguaro. Een kolos van soms wel acht meter hoog en tweehonderd jaar oud.
Vanaf Phoenix naar Palm Springs is een lange, rechte weg van 450 km. Daar was het eindleijk weer eens onbewolkt en heet Palm Springs is aardig en kent wat exclusieve restaurants en winkels. De Village Pub is betaalbaar en gezellig en het eten is er weer eens overdadig; je krijgt altijd teveel. Reken echter in veel plaatsen niet op gezellige restaurants zoals we die in Europa kennen. Vaak is het zoeken en eindig je weer bij zo'n fast foodtent.
In L.A. zaten we in in een soort jeugdhotel aan de Century Boulevard redelijk dicht bij het vliegveld Wel grappig! Een bar, een zwembad, 's avonds buiten zitten enz Yoeri en ik zijn naar Universal Studio's geweest. Nou, dat is echt een aanrader. "Vette" shows en 3D voorstellingen, alles wordt uit de kast gehaald. Zo wordt ook Waterworld nagespeeld. Op een gegeven moment zie en hoor je overal ontploffingen, acteurs die van tien meter het water induiken en jetski's. Okee, de toegang is 45 dollar, maar het is de moeite waard. Een vaste attractie is Venice Beach. Dat is al jaren een freakshow met een hoop mafkezen, maar erg leuk. Met een beetje geluk zie je de skatende rastaman. Hij doet dat al sinds het begin van de jaren negentig. Hij schijnt echter al aardig binnen te zijn, dus voor hem hoeft het allemaal niet zo. De populariteit van Bush blijkt hier, net als in de rest van Californie, niet groot te zijn. Veel t-shirts laten aan duidelijkheid niets te wensen over... Er is meer dan genoeg te doen in deze metropool. Muziekliefhebbers gaan natuurlijk naar The Strip, oftewel Sunset Boulevard. Je vindt daar beroemde nachtclubs als The Roxy en The Whisky. Ooit begonnen bands als Guns 'n Roses en Metallica daar en nog steeds kun je als rocker aardig uit je dak Tower Records, de beroemde platenzaak aan de Strip, blijkt tegen te vallen. De sortering is nog steeds groot, maar de prijzen liggen bijna op Nederlands niveau. Nee, dan kun je beter aan het eind van Height gaan kijken. Daar is een enorme platenzaak met zeer acceptabele prijzen. Logisch ook, want de c.d.'s zij tweedehands (maar puntgaaf).
En dan is er een eind aan onze reis: 4500 kilometer in drie weken. Het autorijden is echter een fantastische belevenis, dus die kilometers zijn geen punt We hebben de vlucht en de eerste nachten bij Tioga geboekt. De rest hebben we van tevoren via internet geregeld of we probeerden het op de bonnefooi. Dat is prima te doen. De Amerikanen zijn zeer toeristvriendelijk al hebben ze problemen om Nederland te lokaliseren. (nou heb ik ook moeite om Kirgizie te plaatsen ten opzichte van Oezbekistan moet ik eerlijk zeggen) Mocht je aarzelen om de States te bezoeken; niet doen, gewoon boeken!!! P.S. Mocht je nog vragen hebben of nadere info willen, aarzel dan niet om te mailen!!!
Groetjes, Yoeri, Inge, Ruud.
