Tweevoudig Elfstedentocht-winnaar Evert van Benthem woonde tot 2000 met zijn vrouw Jannette en hun twee zoons in Sint Jansklooster, het dorp waar ook Tioga Tours is gevestigd.


Op 15 oktober verscheen onderstaand artikel in het Friesch Dagblad.

Alkmaar - Als de marathonschaatsers woensdagavond in Alkmaar hun eerste rondjes van het seizoen draaien, wil Evert van Benthem best bekennen dat het weer begint te kriebelen. ,,Af en toe ga ik nu wel naar Calgary om te schaatsen en ik coach mijn beide zonen die ook schaatsen. Maar het schaatsen hier in Nederland, dat blijft voor mij toch wel iets heel speciaals.”

Van Benthem verruilde vijf jaar geleden zijn veehouderij en kaasboerderij in Sint Jansklooster voor Canada. Het gezin emigreerde naar Spruce View, een dorp met zo’n 1700 inwoners in de schaduw van de Rockey Mountains in de provincie Alberta tussen Calgary en Edmonton, in het westen van Canada.

Op uitnodiging van een bank in Oldeberkoop kwam hij afgelopen week naar Nederland en gaf hij wat lezingen over de relatie tussen ondernemen en topsport. Leuk en spannend, noemt Van Benthem het. Maar hij komt vooral ook om zelf de sfeer weer op te snuiven van het marathonschaatsen.

De Elfstedentochten zette het leven van Evert van Benthem op z’n kop. Daarom koos hij vijf jaar geleden voor de anonimiteit, om ‘gewoon’ weer boer te worden. Los van melkquotums en een mestoverschot, weg van bussen met toeristen die een glimp op wilden vangen van de kaasboerderij in Sint Jansklooster. ,,Ik wilde niets liever dan gewoon boer blijven en jammer genoeg was dat voor mij in Nederland onmogelijk geworden.”

Bij zijn afscheid wist Evert van Benthem al wat hij in Canada nog het meest zou missen en dat is nu nog zo. ,,Dat is het twintig keer naar de sloot lopen om te proberen of het ijs al sterk genoeg is en tien keer per dag naar teletext kijken of de winter ook doorzet. Ik moest dan ook altijd beslist als eerste over het ijs. Wanneer iemand me dan maar voor was geweest, dan had ik al behoorlijk de pest in.”


Natuurijswedstrijden

De familie Van Benthem investeerde anderhalf miljoen dollar in een boerenbedrijf in Canada. Maar zoals al zoveel emigranten die vóór hem de oceaan over staken, ging het ook Evert van Benthem niet altijd voor de wind. Twee jaar geleden nog werden de honderd melkkoeien getroffen door een bacterie en zo raakte Van Benthem een kwart van de veestapel kwijt. Pas de laatste twee jaar gaat het op de boerderij weer naar tevredenheid, maar wat nog steeds blijft, is de honger naar natuurijswedstrijden.

En dan ziet hij het Sylvan Lake, een vrij groot meer op een steenworp afstand van zijn boerderij ieder jaar dichtvriezen met prachtig mooi zwart ijs, terwijl er toch maar zo weinig mensen zijn die de schaatsen onderbinden. ,,Het kost echt moeite om mensen dan duidelijk te maken hoe mooi het is om een tocht van 200 kilometer te schaatsen. Het eerste wat ze vragen is of we er drie of vier dagen over doen.”

Daarom ook ontstond twee jaar geleden het idee om op Sylvan Lake een wedstrijd over 200 kilometer te organiseren en dan maar met Nederlanders. Van Benthem verwacht er veel van en weet steeds meer mensen enthousiast te krijgen. Daarom organiseert hij volgend jaar in februari voor de derde keer een marathon over 200 kilometer en als alles meezit, komen alle Nederlandse vedetten dan voor het eerst op bezoek. ,,We rijden nu ook al één keer per jaar een marathon, maar dat moeten er meer worden en daar steek ik graag mijn nek voor uit. We hebben zeker vijftig schaatsers die de competitie met Nederlanders al aan kunnen.”


Promoten

Volgens Van Benthem is de wedstrijd over 200 kilometer in februari volgend jaar een unieke mogelijkheid om marathonschaatsen internationaal te promoten. ,,De wedstrijd zelf schaatsen, dat was er de afgelopen jaren jammer genoeg ook al niet meer bij. Ik moest alles zelf doen, tot en met het ijs vegen en dan kom je zelf niet eens aan schaatsen toe. Maar er worden gelukkig nu wel steeds meer mensen enthousiast.”

Van Benthem geeft toe dat er in zijn nieuwe woonomgeving bijna niemand is die van zijn sportieve prestaties in Fryslân afweet of hem daarom kent. Maar zodra hij bijna 20 jaar na zij triomfen heel even terug is in Nederland en zijn verhaal doet, lijkt er plotseling maar heel weinig veranderd. Iedereen kent hem weer. ,,En als aangekondigd wordt dat de Elfstedentocht doorgaat, dan zit ik al in het vliegtuig naar Nederland.”